संक्रांतीच्या शुभेच्छा

नंदन, अर्थगर्भित कविता, आणि छंदबद्ध देखील ! नवे वदति नवल देखुनि हे अमुच्याहूनही सान ल्हानांहुनि पण ल्हान जाहले विसरूनी सारे भान तुकोबारायांनी (;-) म्हटलेले "लहानपण देगा देवा, मुंगी साखरेचा रवा" आठवले, उगाच. (मुंगी झाली तरी काय झले, गूळ खाणार नाही, साखरच खाणार.) -- सर्किट (जालकवींच्या कविता:http://www.misalpav.com/node/2901)

नंदनसायबा, मस्तच कविता केली आहेस रे..! :) पण तू मनाला लावून घेऊ नको.. वादाभांडणांचं मिपाला तसं विशेष काही नाही... चार मराठी माणसं एकत्र आली की वादविवाद, भांडणं, हेवेदावे हे होणारच..! :) काय बोल्तो? :) तात्या.

आता कसं अगदी ग्वाड वाटतय पघा. अगदी मनातलं बोललास बघ.

सिक्सर... बिपिन कार्यकर्ते

नंदन शेट नवे वदति नवल देखुनि हे अमुच्याहूनही सान ल्हानांहुनि पण ल्हान जाहले विसरूनी सारे भान हे मात्र खरोखर. अल्फा असो वा याहू! बेटा 'गामा' पैलवान फाटे फोडी पिंक टाकून चौपाटीवर ठेल्यावर तंबाखू चोळी =)) =D> वेताळ

नंदन :)

नंदन, एक मूलभूत शंका आहे: पुन्हा 'मिसळ'तील सारे जरी आज उठे आकांत शिमग्यामागून येते उफराटी गोडबोली संक्रांत कशावरही, किंवा कुणावरही संक्रांत येणे म्हणजे, मोठ्ठे संकट येणे असे मराठीत आपण समजतो. तेव्हा, शिमग्यानंतर संक्रांत येत असेल, तर त्यापेक्षा शिमगाच असणे काय वाईट, म्हणतो मी ?? (नाही, म्हणजे जुना एक अनुभव सांगतो. एका चौपाटीवर शिमगा सुरू होता, म्हणून तिथल्या भेळवाल्याने बोंबाबोंब करणार्‍या सर्वांना हाकलले. आता तिथे सुतकी संक्रांत आहे, कुणी ढुंकूनही बघत नाही रे आता तिकडे.) -- (शंकेखोर) सर्किट (जालकवींच्या कविता:http://www.misalpav.com/node/2901)

संवेदनशील लेखंकावर परिस्थितीचा परिणाम होतो त्याचे प्रतिबिंब लेखनात दिसते ते असे :) नंदन, कविता आवडली. पुन्हा 'मिसळ'तील सारे जरी आज उठे आकांत शिमग्यामागून येते उफराटी गोडबोली संक्रांत मस्त !!! -दिलीप बिरुटे

फुल टॉस आल्यावर सिक्सर मारलीत..! अभिनंदन! - (सर्वव्यापी)प्राजु http://praaju.blogspot.com/

ह्याच संक्रातीचा आणि मराठ्यांचा विलक्षण योगायोग आहे. मराठे १४ जानेवारी १७६१ ला पानिपत हारले

सुरेख छंदबद्ध काव्य! भा.पो. (काटेरी असला तरी हलवा असतो मात्र गोड तशीच तुझी कविता आहे!) चतुरंग

कविता सुरेख. भा. पो. -पिडां

जबरदस्त! मस्त!