प्राजु....ऐकतच नाहियेस अगदी.... एकदम सुसाट निघालीयेस :)
डोंगरांनी त्या नभाच्या शीर अंकी * ठेवले
ते उशाला चांदण्याचा हात घेण्या गुंतले
......... क्या बात है !!
अख्खीच्या अख्खी आवडली..... अप्रतिम !!
कवितेचं गाणं झाल्याखेरीज आपल्याला त्यातलं घंटा काही कळत नाही. तरीपण कविता गेय वाटली. छान आहे.
तू एखादा संग्रह का काढत नाहीस प्राजु?
(अवांतर : बंदुकीतलंही मला ओ की ठो कळत नाही!)
- अभिजित.
http://www.abhipendharkar.blogspot.com/
सावळेसे होत पाणी बिंब दावी सावळे
काठसोडूनी जळी ते वृक्षही डोकावले
पिंपळाचा पार भासे होत बैरागी कुणी
सावळासा भार त्याचा ध्यान त्याचे सावळे
वा! क्या बात है..
प्राजू, जियो..!
तात्या.
सावळेसे होत पाणी बिंब दावी सावळे
काठसोडूनी जळी ते वृक्षही डोकावले
पिंपळाचा पार भासे होत बैरागी कुणी
सावळासा भार त्याचा ध्यान त्याचे सावळे
ही कडवी अप्रतिम. कविता खूप आवडली.
डोंगरांनी त्या नभाच्या शीर अंकी * ठेवले
ते उशाला चांदण्याचा हात घेण्या गुंतले
कल्पना आवडली. शब्दरचना थोडी अनघड वाटली.
डोंगरांनी त्या नभाच्या शीर अंकी * ठेवले
ते उशाला चांदण्याचा हात घेण्या गुंतले
वा, वा काय सुंदर कल्पना आहे.
प्राजुताई,
खरंच "जे न देखे रवी", ते तुम्ही पाहीले
सावळेसे होत पाणी बिंब दावी सावळे
काठसोडूनी जळी ते वृक्षही डोकावले
डोंगरांनी त्या नभाच्या शीर अंकी * ठेवले
ते उशाला चांदण्याचा हात घेण्या गुंतले
हे खासच!
चतुरंग
कवितेच्या बाबतीत अगदीच औरंगजेब असण्यार्या मला सुद्धा कविता आवडली...विशेषतः ...
रानगंधाने जरी ही रात्र सारी दाटली
रातराणी हासली नी गात्र सारे धुंदले
अगदी डोळ्यासमोर रात्रराणी उभी राहीली...
मुकुल...
नंदन
मराठी साहित्यविषयक अनुदिनी