(मल-आशय !)

पैजार बाबा की जय!
___/\___ =))
वारलो रे वारलो!!!!
------------------------
जाता जाता:- चला,आपल्या समप्रदयात एक सक्रिय मेंबर वाढला! ;)

त्याचे चित्र मनात तरळून गेले.
ही कविता एखाद्या योग्य कविता संग्रहाच्या मलपृष्ठाची शोभा वाढवो ही शुभेच्छा! :)

@(फोटू टाकण्याचा मोह आवरला आहे हे कृप्या लक्षात घ्यावे) --- =))))))))

अरारारारारारारा =))

कहर आहे. मूळ प्रेरणा असलेल्या कवितेच्या कवीचा ह्या प्रांतात असलेला लौकिक लक्षात घेता असे काही विडंबन येईल असे वाटलेच होते.

धन्य धन्य हो माउली...

लय भारी..

विडंबन करण्यातही वेळ योग्य साधली गेली आहे. :-)

लय भारी..

=))

अहो कोणता म्हणुनी काय पुसता?
प्रतिदिनी एक दोनदा येतोच.
आता गेली दोन चार वर्षे आनंद पुसण्यातच गेली.

मस्त!

भ्यानक......भारीच

😆

जबरा विडंबन!

मलाशयाचा चंद्र शोधण्यातच जिंदगी बरबाद झाली!

आमच्या गुर्जींची क्वीता वाचून आमच्याही मलात तरंग उठले

जबरदस्त!

=))=))=))=))=))=))=))=))=))=))=))

- (पैजारबुवांचा पंखा झालेला) सोकाजी

मल्मली तारुण्य माझे तू पहाटे पांघरावे !
मोकळ्या केसात माझ्या तू जीवाला गुंतवावे !

लागुनी थंडी गुलाबी शिर्शिरी यावी अशी, की
राजसा, माझ्यात तू अन्‌ मी तुझ्यामाजी भिनावे !

तापल्या माझ्या तनूची तार झंकारून जावी
रेशमी संगीत स्पर्शाचे पुन्हा तू पेटवावे !

रे ! तुला बाहूत माझ्या रूपगंधा जाग यावी
मी तुला जागे करावे ! तू मला बिलगून जावे !

ज.ह.ब.ह.रा.हा.ट!

काय ती प्रतिभा म्हणायची!

कहर! निस्ता धुराळा!

सं - दी - प

पैंबू काका ... फोटूपण टाका

ह्ही ह्ही ह्ही

चारपाच जण फोटू बघून असेच बारीक होऊन जातील

बारीक काय मी तर म्हंतो जेवायचे सोडून देतील