जे न देखे रवी...
(कळेना मला)
Primary tabs
पेरणा संदीपभाउंची ही कविता http://misalpav.com/node/49141
(कळेना मला)
डोळ्या समोर तारे कसे चमकतात
हे तुमच्या तासाला पहिल्यांदा बसल्यावर...
...मला कळालं!
जीभ कशी अडखळते
हे तुम्ही पहिल्यांदा प्रश्र्न विचारल्यावर...
...मला कळालं!
हृदय कसे धडधडते
हे तुमच्या समोर पहिल्यांदा हात पुढे करताना...
...मला कळालं!
आता पुन्हा पुन्हा मार खायचा आहे हे माहीत असूनही
घरी जाताना, दरवेळी
गालावर उठलेली तुमची बोटं कशी लपवावी
हे मात्र मला अजूनही कळालेलं नाही!
पैजारबुवा
छान :=))
- (कळेनासं झालेला) सोकाजी
वाटलेलंच मला. =))
सं - दी - प
वाटलेलंच मला. =))
हे येणार याची खात्री होती!
खिक्क
मस्त!
खरोखर मस्त.
_/\_ कहर आहात माऊली
ख्यॅ ख्यॅ ख्यॅ
पैजारबुवांचे विडंबन आले की त्यातील पेरणेच्या लिन्क वर जाऊन आम्ही मुळ कविता वाचतो =))))
कच्चा माल आवडला तरच करागीर नग घडवायला घेतो........
मस्त
इथला हा शाळेतला निरागस, भाबडा, भोळा विद्यार्थी ...
हाच पुढे जाऊन निरागस, भाबडा, भोळा प्रियकर झालाय...
गालावर उठलेली तुमची बोटं कशी लपवावी >>> भारीच !
खरे तर हे करूण काव्य आहे. विद्यार्थ्यांची पिढी दहशतीच्या खाली गाडली गेलीय.
द्येवा... _/\_
मस्त
स्वतंत्र कविता व्हावी, वाटावी इतकं छान.
लिहिते राहा.
-दिलीप बिरुटे