जे न देखे रवी...
आठवतो आज पुन्हा...
Primary tabs
आठवतो आज पुन्हा
माझा गाव माझी माती
सारं काही सोडले मी
वितभर पोटासाठी.
बरसून येती मेघ
भिजूनिया जावे चिंब
ओंजळीत पावसाचे
झेलूनिया घ्यावे थेंब
घेवूनिया हाती काठी
जात होतो पोरं पोरं
माळावरी चरावया
घेऊनिया गुरं ढोरं.
रानपाखरांच्या जैसे
रानिवणी हिंडण्यात
किती आठवू ते दिस
मौज होती जगण्यात.
मग सरले ते दिस
हरवले बालपण
शहरात पोटासाठी
सुरू झाली वणवण.
उलटले दिस मास
किती काळ गेला पुढं
तरी मना अजूनही
आहे गवाचीच ओढ.
सारं काही छान आहे
दिस सरती सुखात
जाई मन उडूनिया
तरी गावाच्या रानात.
गाव जरी बदलला
तरी माती तीच आहे
परागंदा जरी झालो
तरी नाती तीच आहे
शहरलेल्या गावा मधे
कसे वावरावे
कोण आपले कोण परके
कसे समजावे
भिरभिरते मन शोधते
ते गाव आठवणीतले
भेटतील का पुन्हा ते
चेहरे साठवणीतले
सोडले जरी मी गाव
डोळ्या समोर चित्र आहे
आज ही तीथे माझा
एक जीवलग मीत्र आहे.
तुमची कविता आवडली.