वांग्याचे थालीपीठ आणि भरीत!

कसं असतं, आपले अगदी बालपणापासून काही फंडे असतात आणि ते कुठल्यातरी सिनेमात अगदी समर्पक शब्दांत संवाद स्वरूपात कधी आपल्या जन्माच्याही आधी आलेले असतात तर काही वेळा पुढे कधीतरी येतात, त्यामुळे ते अर्थातच आपल्याला फार आवडतात. "मेरे मन को भाया... मैं कुत्ता कांट के खाया" हे चायना टाऊन चित्रपटात 'जगिरा'च्या तोंडी आलेले वाक्यही तसेच! माझी मानसिकता लहानपणापासूनच ह्या वाक्यातून व्यक्त होणाऱ्या भावनांशी अगदी मिळती-जुळती असल्याने हे वाक्य माझ्याही प्रचंड आवडीचे आहे... अजूनही कित्येक आहेत त्यांचा वापर पुढेमागे लेखनात करीनच!

वांग्याचा आणि माझा सदतीसचा आकडा असला तरी

२००९ पर्यंत मझाही होता... नंतर जवळीक झाली 😀

BTW हा सगळा कार्यक्रम साग्रसंगीत चालू असताना हेडफोन लावून ऐकत असलेले अभिलिप्सा पंडा आणि जितू शर्माने गायलेले एक जबरदस्त गाणे वरती द्यायचे राहूनच गेले...
हर हर शंभू... शंभू
शिवं महादेवा... शंभू... शंभू
(दुर्दैवाने क्रिएटरने एम्बेड करण्यास परवानगी दिली नसल्याने खाली युट्युबची लिंक देत आहे)
https://youtu.be/aRoMeNr1mMQ

श्री गवि आणि श्री कर्नलतपस्वी (😀)
प्रतिसादासाठी आपले मनःपूर्वक आभार 🙏

@कर्नलतपस्वी

"कुरकुरीत थालीपीठ चकणा म्हणून वापरलेत"

शक्य असेल तोवर शाकाहारी 'चाखणा' खाण्यालाच माझे प्राधान्य असते! ग्रीन सलाड हा तर ऑलटाइम फेवरीट चाखणा, त्याशिवाय (बाकीचे नेहमीचे सटर फटर पदार्थ सोडून) अन्य आवडीचे पदार्थ म्हणजे मक्क्याच्या लाह्या, भाजून मस्तपैकी मीठ,मसाला, लिंबू फासलेले मक्याचे कणीस, उकडलेले मक्याचे दाणे, ग्रीन पीज जिरा बटर फ्राय आणि तूप, मीठ, मसाला भरलेली रोस्टेड भेंडी असे कित्येक... आता त्यात ह्या थलिपिठाची भर पडली आहे. पण पार्टीमध्ये मात्र थोडाफार नॉनव्हेज चाखणा होतो!

आमची आजी भाजणी पीठ भिजवून उघडायची ढोकळ्यासारखे. पीठ आंबून जाळी पडणे अपेक्षित नसायचेच. मग लोणच्याबरोबर खायचे. दात नसल्याची सोय.

कंकाका काल सकाळी तुमचा प्रतिसाद वाचला आणि सकाळचा नाश्ता बाहेर न करता हा पदार्थ घरीच बनवला!

अर्थात मला जाळीदार ढोकळा आवडत असल्याने त्यात इनो घातला होता. भाजणीचा हा ढोकळा छान हलका आणि जाळीदार टेक्श्चरही मस्त आले होते.

पण चवीला मात्र हा पदार्थ अगदीच साधारण वाटला! कदाचित भाजणी पासून बनवलेले पदार्थ हे उकडून पेक्षा भाजून किंवा तळून खाल्ले तरच खमंग लागत असावेत. अर्थात ज्या "दात नसल्याची सोय" ह्या कारणासाठी तुमची आजी हे करायची त्या कसोटीवर मात्र हा एकदम खरा उतरला, चावायचे कष्ट घ्यावेच लागत नाहीत अजिबात. मी हा ढोकळा टोमॅटो केचप आणि तळलेल्या मिरची बरोबर खाल्ला होता पण इडली प्रमाणेच छानशा चटणी बरोबर खाल्ल्यास तो चविष्ट लागू शकेल असं वाटतंय!

पूर्वी मी पण वांगं खात नव्हतो. घरी (सुकी) भरली वांगी बनवली असतील तर त्यातला खोबऱ्याचा चविष्ट मसाला मात्र आवडीने खायचो पण त्यात वांग्याचा तुकडा अथवा गर अजिबात येणार नाही ह्याची खबरदारी काटेकोरपणे घ्यायचो 😀

२००९ मध्ये कामानिमित्त अंधेरीला जाणे व्हायचे तेव्हा जेवण गरम गरमच खायची सवय असल्याने ती अपेक्षा पूर्ण करणाऱ्या चकाला इथल्या एका दाक्षिणात्य दाम्पत्याच्या कँटीन मध्ये दुपारच्या जेवणासाठी जायचो. तिथे बऱ्याच पदार्थांमध्ये वांग्याचा वापर केलेला असायचा त्यामुळे वांगे किंवा त्याचा भाग नेहमी थाळीत वेगळा काढून ठेवायचो. ग्राहकांची क्षुधाशांती करणाऱ्या ह्या उदात्त कार्याकडे केवळ व्यवसाय म्हणून न बघता प्रत्येकाकडे अगत्याने/आपुलकीने जातीने लक्ष देणाऱ्या त्या दाम्पत्याच्या नजरेतून हि गोष्ट सुटली असती तरच नवल!

एके दिवशी असाच तिथे जेवायला गेलो होतो तेव्हा त्या कॅन्टीनच्या चालक/मालक द्वयींपैकी मामींनी मी ऑर्डर देण्या आधीच वांग्याची भाजी आणि पुऱ्या खाण्यास सुचवले आणि न आवडल्यास इच्छेनुसार दुसरे काहीही देण्याची तयारी दर्शवली. तेव्हा पहिल्यांदा मी त्या भाजीतले वांगे खाल्ले आणि
संत चोखा मेळांचा "ऊस डोंगा परी रस नव्हे डोंगा । काय भुललासी वरलीया रंगा" ह्या अभंगाची आठवण आली. वांग्याबद्दलचा पूर्वग्रह गळून पडला आणि "वांगे डोंगे परी गर नव्हे डोंगा । काय भुललासी वरलीया (आणि आतलीया) रंगा" ह्याची प्रचिती येऊन तेव्हापासून माफक प्रमाणात का होईना पण वांगे खायला लागलो.

पाव-भाजी हा अगदी आवडता पदार्थ! पण उकडलेल्या वांग्याची केलेली पेस्ट हा त्यातला सिक्रेट इंग्रेडिएंट असल्याचे पुढे एका हॉटेल व्यावसायिक मित्राकडून समजले होते तेव्हा थोडे आश्चर्य वाटले होते, पण ज्या ज्या ठिकाणची पाव-भाजी चवीला उत्तम लागते तेव्हा त्यात असलेल्या ह्या सिक्रेट इंग्रेडिएंटची महती पटते 😀

भक्ती । प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे । चांदणे संदीप
प्रतिसादासाठी आपले मनःपूर्वक आभार &#128591

अरेरे... माझ्या आईलाही वांगे प्रिय पण मध्यंतरी तिलाही वांग्याची ॲलर्जी झाली होती, पण आता खाल्ले तर मात्र काही त्रास होत नाही! त्यावरून तुम्हाला सुचवतो कि अधून मधून वांगे खाऊन बघा कदाचित तुमच्या बाबतीतही ही ॲलर्जी काही काळापुरती उद्भवली असल्यास आता ती दूरही झाली असू शकते.

बाकी त्या ग्लासातल्या पाण्याबरोबर घेतल्याने वांग्याची चव वाढली कि वांग्यामुळे ग्लासातील पाण्याची चव वाढली ?

ह्याचा अचूक निष्कर्ष काढणे थोडे अवघड आहे पण दोन्ही गोष्टी एकमेकांना पूरक ठरल्याने त्यांनी संयुक्तपणे एकमेकांची चव वाढवली असे ढोबळ मानाने म्हणता येईल 😀

एव्हढं छान पावसाळी वातावरण बघून आज संध्याकाळसाठी वांगे (च) आणावेत काय ? असं काहीसं मनाचे बेत होत आहेत

मग आणलेत कि नाही? अशा मस्त वातवरणाची मजा तर घेतलीच पाहिजे!!!