जे न देखे रवी...

(न्हाऊन ये त्वरेने)

Primary tabs

आज लै दिसांनी मिपावर आलो अन समोरच प्राचीताईची कविता दिसली मग काय हात शिवशिवायला लागले
प्राचीताई नेहमी प्रमाणे या बालकाला उदार अंतःकरणाने क्षमा करतीलच...

चाल "ए दिल मुझे बता दे" लैच फिट बसते, नाहीतर "मेरे ढोलना सुन" थोडीफार ओढाताण करुन, किंवा "दाटून कंठ येतो" किंवा "तु सप्तसुर माझे" च्या चालीवर म्हणावी,

दिवसातुन सहा वेळा असे १०८ दिवस उच्चरवात रोज गायल्यास सातजन्माची पापे समूळ धुतली जातील.


न्हाऊन ये त्वरेने

न्हाऊन ये त्वरेने
तनू जर्द खाजणारी
काया अजून आहे
चिखलात माखलेली..

न्हाऊन ये त्वरेने
बत्तीच गुल्ल झाली,
काळीशार मळकुटी ती
खाकेत दाटलेली.

न्हाऊन ये त्वरेने
अंगांग घामलेले,
जळती अजूनी कैसे
नाकातले केसुले.

न्हाऊन ये त्वरेने
गंध आसपास,
बघ गुदमरून मेला
तो दूरचाही डास..

न्हाऊन ये त्वरेने
अंगी झणाणलेले
महिषी जाफराबादी
नखही तुझे न ओले ..

पैजारबुवा,

एक तर लईच दिवसानी आलात.
वाट पाहूनी जीव शिणला...

व्य नि करावा या विचारात होतो.

आलात तर आलात
एकादशीला आलात
आणी क.....
गटारी करून गेलात.

आरारा... या विडंबनाला काहीतरी दुसरा शब्द सुचवा आता.

मस्त. आवडले पण नाक दाबून वाचले.
🙂

जबरदस्त!!
"घाणेरडी कुठची!! जा पळ, आंघोळ कर आधी"--असे सकाळचे संवाद आठवले.

रच्याकने--"काळीशार मळकुटी ती " आणि "नाकातले केसुले" मीटरमध्ये येत नाहीये.

गंध आसपास,--"हा गंध आसपास"

महिषी जाफराबादी--गे महिषी जाफ्राबादी

असे बदलल्यास बसेल :)

भागो

मी जेव्हा केव्हा रिक्षातून/टॅॅक्सी तून प्रवास करतो तेव्हा माझे पण मीटरवर बारीक लक्ष असते.

अविश्वसनीय रचना जी अहिराणी नाहीये पण काणकोण करता कोडाईकनालला जाऊन गरम पाण्याच्या कुंडात न्हाऊन इंदुरी पोह्याचा नैवेद्य कृष्णमुर्तीच्या पायावर अर्पण. कृष्णाला पोहेच गोडच लागणार. कारण एकतर ते इंदुरी आहेत. दुसरे म्हणजे बुवांच्या कढईतून आलेत.

"काहीच्या काही" राहिले म्हणून हा काहीच्या काही प्रतिसाद. =))

सं - दी - प

चित्रगुप्त

प्राचुताईंनी 'जाफरानी' शब्द प्रचलित केल्यापासून आता 'लई भारी' ऐवजी 'जाफरानी'च सुचू लगले आहे.
"उघड्या पुन्हा जहाल्या ... (ललना पुलातल्या ... ) ची चालपण लागते आहे. मस्त जाफरानी प्रतिकविता.

खिलजि

पै बु काका, येकदाम झब्राट झालेली आहे...

ऊर भ्रूण आलेला आहे...

nutanm

अतिशय घुॄणास्पद कविता , वाचून ओकारीच आली.