पाकिस्तानी दहशतवादी "कसाब्"ला काय शिक्षा द्याल?

अहो "दरबार" पंत गेल्या काही दिवसातील मिपा वरील "...गांधीवाद..." संबधीत चर्चा वाचा. तात्यांचं नक्की काय म्हणणे आहे हे समजेल! काय तात्या बरोबर ना? :) आम्ही येथे पडीक असतो!

जर डोस कमी पडतो आहे असे वाटले तर कलंत्रीसाहेबांचे गांधीवादावरील लेख त्याला सतत वाचण्यास द्यावेत. अनंतराव, आपले काही चुकते आहे काय? मला वाटतं आपण अहिंसक उपायांबद्दल बोलतो आहोत.. आपला, मोहनदास मिसळपावकर.

आता शेळीच्या पायाला जखम झाली कशी? पाला कुठल्या प्रकाराचा. परत जखम होणार नाही ह्यासाठी समुपदेशनाची गरज आहे का?

असेच..वरचा प्रतिसाद दिवसातुन ५०० वेळा उजवीकडुन डावीकडे व डावीकडुन उजवीकडे वाचावयास लावा.....

अहो पण त्याचा असा वचपा नका काढू! =)) =)) आपण तर साफच काशी करून टाकली आहे! काय पण चपलख बसलाय राव हा टोला =)) =)) काशिदांनी काशी केली तर बिघडली कुठं. तशी ती कुणालाही करायला कायद्याची मुभा आहे. ;)

सगळे मुद्दे मान्य. काही आगळीक झाली असल्यास पोटात घ्या तात्या!

अभिजितचे म्हणणे पटते आहे. मिपाची ओर्कूट कम्युनीट्यांशी तुलना होणे शक्य नाहिये.. पण तरिही.. हे असले धागे काढून काय साध्य होणार?? थोडीफार मौज मजा ठिक आहेच हो पण ती तर आवांतर आणि अतिआवांतर प्रतिसादातूनही तसेच.. "खरं खरं सांगा.. " "मिपाचे जावई आणि सुना" "बुर्जी मिळण्याची, वडापाव मिळण्याची, मिसळ मिळण्याची ठिकाणे" या अशा धाग्यांतून होतेच आहे.. हे आवश्यकही आहे. पण हे "कसाब ला शिक्षा" सारखे धागे कोणी मौज मजेसाठी काढत असेल असे मला नाही वाटत. इथे मौजमजेसोबतच सकस लेखनही तितकेच जोमाने व्हावे.. या तळमळीपायीच अभिजितने हा प्रतिसाद लिहिला असावा असे मला वाटते. थोडा शांतपणे विचार केला तर असे दिसून येते की, गेल्या काही दिवसांत मनमोकळेपणाने वाचता येईल आणि वाचून झाल्यावर एक उत्तम लेख वाचल्याचं समाधान मिळेल.. असे लेखन (एक संपादकीय सोडले तर)खूपच कमी झाले जे पूर्वी खरंच होत होते. नुसते काथ्याकुटच होताहेत.. .. तात्या, अभिजीतच्या प्रतिक्रियेकडे एक उपदेश म्हणून न पहाता मिपाप्रेमीची कळकळ म्हणून पहावे अशी मिपावर मनापासून प्रेम करणारी .. मिपाची संपदिका म्हणून मी आपल्याला विनंती करते. - (सर्वव्यापी)प्राजु http://praaju.blogspot.com/

आपल्या हळुवार, तरल मनाला असली अश्लाघ्य शिक्षा वाचून वेदना झालेल्या कळल्या. पण नीच कृत्याला नीच शिक्षा मिळावी. इतक्या भारताच्या अनमोल लोकान्ना यमसदनी पाठवणार्‍याला, असन्ख्य लोकान्चे आईबाप, मुले मारून त्याना निराधार करून त्यान्चे आयुष्य उध्वस्त करणार्‍याला असाच धडा शिकवावा. आपण हे नीच कृत्य करून मेलो तर स्वर्ग लाभेल अशी या अतिरेक्यान्ची तर्कदुष्ट श्रद्धा आहे. त्याला तर्कदुष्ट पद्धतीनेच उत्तर द्यावे. मानहानी, अपमान असल्या गोष्टीनी कदाचित असल्या गोष्टीना आळा बसेल. निव्वळ कायदेशीर फाशीने काही होणार नाही. ह्या अतिरेक्यान्ना मरायलाच तयार केलेले असते. नव्या अतिरेक्यान्ना फाशीचा काहीही धाक वाटणार नाही. उलट हुतात्मा होण्याचे, स्वर्गात जाण्याचे साधन वाटते.