(शशक-एक पायाचा कावळा)

पेरणा

फांदिवरी बसून
तो स्वमग्न होता
इच्छा आकांक्षाचा
हिशोब लावीत होता

मिन्नते बहू केली
परी न तो बधला
छळावयास तुम्हां
येईन फिरून वदला

पोटात कोकताना
कावले गुर्जी जेंव्हा
काढून दर्भ काक,
म्हणाले......
मिटवून हिशोब टाक