यशदा

स — स्वाती फडणीस,
2662 वाचन
💬 प्रतिसाद (8)
प
प्राजु Sun, 01/11/2009 - 17:59 नवीन
तीन वेगळी रूपं.. सुंदर. आवडली. - (सर्वव्यापी)प्राजु http://praaju.blogspot.com/
स
स्वाती फडणीस Mon, 01/12/2009 - 06:23 नवीन
:)
श
श्रावण मोडक Mon, 01/12/2009 - 06:51 नवीन
मीरा, सुखदा, यशदा. वा!!! अदृष्य वेदनांना (अव्यक्त) स्वर देणारी रचना. अभिनंदन.
स
स्वाती फडणीस Mon, 01/12/2009 - 11:31 नवीन
तुम्ही कविता वाचलीत.. :) अफवाद फक्त मीरा.. यात मीरा नाहीये.. असलीच तर सीता आहे.
↩ प्रतिसाद: श्रावण मोडक
श
श्रावण मोडक Mon, 01/12/2009 - 11:55 नवीन
समर्पण म्हटले की आम्हाला मीराच आठवते. सीतेचे समर्पण आणि मीरेचे समर्पण वेगळ्या जातकुळीतले असावे. मी त्या ओळी वाचताना मला मीरेचे समर्पण वाटले. अर्थात, येथे या प्रतिमेचे योजन हा तुमचाच अधिकार आहे आणि त्यामुळे तुमचे म्हणणे मान्य.
↩ प्रतिसाद: स्वाती फडणीस
स
स्वाती फडणीस Mon, 01/12/2009 - 12:20 नवीन
मीरेचे समर्पण आणि सीतेचे समर्पण वेग वेगळ्या जातकूळीचेच आहे.
↩ प्रतिसाद: श्रावण मोडक
स
स्वाती फडणीस Mon, 01/12/2009 - 13:24 नवीन
वेगळेपण ============================ . . डोळ्यांवर स्वप्नांची किरमीरी झूल पांघरून.. जमिनीपासून वितभरवर तरंगत.. त्याच किरमीरी धुंदीत.. दगड धोंडे ठोकरत जाणं.. तसं सोप्पच..! फक्त वीतभर उचलून धरणारी धुंदी हवी.. कान्हा नावाची जादू काहीशी तशीच. मीरा काय.. राधा काय.. किंवा.. अगदी तुझ्या माझ्या पर्यंतच्या गोपी.. अशाच तरंगत गेल्या.. पण असली नसली धुंदी उतरवून टाकणारं.. दुय्यमतेच पोखरणं.. डावेपणाच्या डावानं डावललं जाणं.. जमिनीवर आणून ठेवतं.. अगदी काटेरी अरण्यात.. आणि पर्यायच नसतो चालण्यास तेव्हा चाललेलं पाऊल आणि पाऊल धैर्याची परिसीमा गाठतं.. हेच ते वेगळेपण..!!! मीरा आणि सीता असण्यात... . . ============================ स्वाती फडणीस.......................... १२-०१-२०९
य
यशोधरा Wed, 07/21/2010 - 13:42 नवीन
दुय्यमतेच पोखरणं.. डावेपणाच्या डावानं डावललं जाणं.. जमिनीवर आणून ठेवतं.. अगदी काटेरी अरण्यात.. आणि पर्यायच नसतो चालण्यास तेव्हा चाललेलं पाऊल आणि पाऊल धैर्याची परिसीमा गाठतं.. हेच ते वेगळेपण..!!! मीरा आणि सीता असण्यात... क्या बात है! निव्वळ सु रे ख!
↩ प्रतिसाद: स्वाती फडणीस