आमच बी क्वाश्चुम डिजाइन

हुच्च....लै भारी
तिच्यामारी धरुन फटाक... चाबुक....
तुम्ही लेखमालाच का लिहित नाही हो... सनातन प्रभात मधे...
अहंकार निर्मुलनावर बरेच लोक लिहित असतात तिथे... हॅ हॅ हॅ

--अवलिया

काय तुम्ही संपर्कासाठी व्यनी वापरता? खव नाही? अरेरे!!! मग मिपाच्या गुढ इतिहासात कशी भर टाकणार?
व्यनी सोडा खव वापरा.

आम्ही लवकर वाळावी म्हनुन गरम गरम विस्त्री मारली. आन घालायला गेलो त प्यांट गळायला लागली आन त्यासोबत आमचा अहंकार ही.

:)

छान वाक्य !

*******

वाटते खरडावे इतके की कंटाळा तुला यावा
वाचता वाचता एकाएकी तोल तुझा जावा
धुमसत संतापाने लाखोली तू मला वहावी
त्या शिव्यांची ती खरड मी
जणू स्मृतीचिन्हांपरी जपावी -

=)) =)) =)) =))

काका !!! लै लै भारी !!
हसुन हसुन गालांना वात आला =))

फारच अनपेक्षित उतरला अहंकार !!

लई जबरा हाय तुमची आयडियाची कल्पना!

काका!!!!!!!!!!!!!

खत्तरनाक लिवलंय. हसून हसून बेजार झालो. प्रचंड मोठ्या गॅप नंतर खास घाटपांडी बोलीभाषेत वाचायला मिळालं. लैच्च मज्जा आली. :) आसं कायतरी लिवत जा की न्हेमी!!!

बिपिन कार्यकर्ते

सिक्सर. चालू द्या. दर शनिवारी का आता?

पोलिसमामा, लई दिसांनी लई भारी लिवलंया.

त्येच्या बाहीव मिलचा शिक्का बी दिसायचा. नंतर तो बी शेंबुड पुसु पुसु घालवायचा.
- आटवान हून नाकातून धारा लागल्या.
प्यांटीला विल्याश्टिक लाउन दे ट्राउजरवानी .
- तेला सस्पेन्डरं म्हनत्यात, त्येच का?.

सॉल्लीड लिवलंस रे पक्या काका... अहंकार गळुन पडल्यावर कसं येकदम रिल्याक्स वाटलं असेल नै ;)

कर्मण्ये वाधिकारस्ते | मां फलकेशू कदाचनं
: कार्यकर्त्यांनी कर्म करीत रहावे,आपल्या नावाचे फलक लागतील अशी अपेक्षा करु नये.
-इनोबा म्हणे -मराठमोळे वॉलपेपर

किति दिवसांनी ???

दणक्यात एन्ट्री मारली पण! लै भारी.

:-)

एकदम बिनतारी पंचनामाच केलाय की!!
एकसो एक सिक्सर! वा वा सक्काळी सक्काळी मज्जा आली!!

वय झाल्याव शिंव्ह कटीव बी वळ्या दिसत्यात.

हे एकदम ज ह ब ह रा हा!! =)) =)) =)) =)) =))

चतुरंग

अहो फॅशन आणि कॉस्चुम डिझाईन ह्यात फार फरक आहे. कॉस्चुम डिझाईन म्हणजे सिनेमात, नाटकात भूमिकांचा अभ्यास करून कलाकाराचा पेहराव ठरविणे आणि त्यानुसार त्यांचे कपडे डिझाईन करणे. मग हे कपडे रोजच्या वापरातील असू ही शकतात आणि रोजच्या वापरातील नसूही शकतात.
बहुधा हा फरक न कळल्याने लेखाचे नाव चुकले असावे. 'आमची बी फ्याशन' असे दिले असते तर ठीक वाटले असते.
फरक समजून न घेताच तुम्ही असा उपहासात्मक लेख लिहील्याने तेवढा भावला नाही.

प्रकाशकाका, अहंकार गळून पडल्यावर गार गार वाटत असेल ना वार्‍याच्या झुळुकेबरोबर!
मस्त लेख झाला आहे.

-चंबा

लेखन लै आवल्डे.
अहंकार गळून गेल्यावर स्वतःलाच बरं वाटलं की नाय ! :)

मिपाकर मनमोकळे आहेत. प्रगल्भ आहेत.मिपा तांत्रिक कारणाने खुप दिवस उघडत नव्हते. उघडले तरी लिहिता येत नव्हते. विडंबन म्हणजे विकृतीकरण नव्हे. पण ते आकलन व्यक्तिसापेक्ष आहे. व्यक्ती तितक्या प्रकृती / प्रवृत्ती. शुक्र तारा मंद वारा.... या गाण्यातील ओळीवर एखाद्या गंभीर प्रकृतीच्या विज्ञानवादी माणसाने शुक्र हा 'ग्रह' आहे 'तारा' नाही असा वाद घालत बसला तर त्या गाण्याचा रसास्वाद घेता येणार नाही. वरील लेखन खर तर वेगवेगळ्या काळातील खरोखर घडलेल्या गोष्टींचे तुकडे आहेत. पुण्यात लक्ष्मी रोडला पटवर्धन टेलर्स , एलोरा टेलर्स, अरिस्टोक्रॅट टेलर्स अशी सुप्रसिद्ध दुकाने आहेत. तिथे मी कपडे शिवायला टाकत असे. विडंबनाची खरी मजा नामसदृष्यात असते. केशवसुत व केशवकुमार यांच्या आम्ही कोण? या कवितेचा रसास्वाद घेताना आमच्या देव गुरुजींनी विडंबनाचा रसास्वाद कसा घ्यायचा हे देखील शिकवले होते. सर्जन व कसाई यांची तुलना फक्त विडंबनातुन होउ शकते. असो. स्वतःला पुढे आणण्याचे काही नाविन्य पुर्ण मार्ग हे आमचे मित्र गुंडोपंत यांनी आमच्यावर लिहिलेल्या कलाकृतीने आम्ही जाम खुश झालो.
असो काळाच्या प्रवाहात कोण तुम्ही? कोण आम्ही ? सारेच क्षुद्र.
प्रकाश घाटपांडे

घाटपांडे काका,

विडंबन आवडले...

लेख मजेदार...
बरेच दिवसांनी तुमचे लिखाण वाचले. बरे वाटले.
-- लिखाळ.

मस्त..

तरीच हल्ली सगळे पोलिस कापड वर करुन बघ्त्यात कोन हाय त्ये. लायसनमध्ला फोटु आन चैरा जुळतोय का त्ये बघाय लागत, त्यासाठी एखादा क्वास्चुम करा की डिजाइन, म्ह्ंजे कापडं वर करुन बघाय नाय लागणार.

प्रकाशकाकांनी एका आगळ्या आणि वेगळ्याच समस्येची मस्तपैकी तोंडओळख करुन दिली आहे. मागे एकदा असेच आमच्या ज्येष्ठ मित्राची ( वय ७५) भेट झाली. त्यांनी राजेंद्रनाथ घालत अशी पँट ( पँटीला मागुन पट्टा असतो आणि तो खांद्यावरुन पुढे लावलेला असतो.) मी विचारले, कि, तुमची ही पँट पाहुन मला जुन्या चित्रपटाची आठवण झाली. बढिया है, तर त्यांनी सांगितले की ही फॅशन म्हणून घालत नाही. वृद्धावास्थेत पट्टा घातला की पोट आवळले जाते आणि पोट दुखते, पँट सैल असली तर घरंगळत जाते. त्यासाठी मागुन / खांद्यावरुन असा पट्टा घ्यावा लागतो. म्हणजे पोटाला आवळलेही जात नाही आणि पँटही घरंगळत नाही.

समस्याही कश्या आणि किती विचित्र असतात ना?

लिहिलं आहेत सर तुम्ही... तुफान हसतोय पुन:पुन्हा वाचून ... :)

तुमी तं भल्ले फ्याशनेबल निगाले ना बप्पा ! कसलं रापचिक लिहुन राहीले. ते शेवटाचं वाक्य तं यकदम डोल्यात अंजान घालुन गेलं ना भौ !

सस्नेह
विशाल
*************************************************************
इतक्या वर्षानंतर तिला पाहिली तेव्हा कशी भासली सांगु....
कल्पनेतला "ताजमहाल" हिणकस ठरला !!! :-) :-)

लय भारी क्वाश्चुम डिजायन हाय ह्ये. च्या मारी हासून हासून दमलो.
- पाषाणभेद उर्फ दगडफोड्या (- राजेंनी बहाल केलेले नाव)

लय झ्याक लिवलय....