दूरच्या दुखणाईत नातेवाईकाला
भेटावं औपचारीक .
तसा मी भेटतो स्वतःला .
आजकाल.
भेटीची वेळ संपता संपता.
हे छानच...पटलं...अगदी माझ्या मनातलीच गोष्ट तुम्हाला कशी कळली ? :-(
-स्मिता
आणि श्वास अडकवणार्याही. साहिरच्या तल्खियाँची आठवण करून देणार्या ..". ...गुजर रही है कुछ इस तरहा से जिंदगी जैसे , इसे किसी सहारेकी आरझू भी नही .."च्या जातीच्या. कसलेही संदर्भ नसूनही - कदाचित नसल्यामुळेच - प्रत्येकाला आपापल्या आयुष्यातल्या कोड्यांबद्दल विचार करायला लावणार्या.
कविता. अधिक काय लिहावे? रग्गेल दोडका ते आजकाल स्वतःलाच दूरच्या दुखणाईत नातेवाईकासारखे औपचारिक भेटणार्या तुमच्या अनुभवांची, लेख-कवितांची रेंज विलक्षण आहे.
नंदन
मराठी साहित्यविषयक अनुदिनी