माझी नावडती मैत्रिण

"best friend" म्हणु लागल्या होत्या....:D
चकली
http://chakali.blogspot.com

माझ्या जुन्या ऑफिसात एक चिचुन्द्री यायची रात्री. तिचे नाव आम्हि "पिंची ठेवले होते" तिच्यासाठी खायला म्हणुन मी फिश फूड नेमके माझ्या एका मित्राच्या खुर्चीखाली ठेवायचो. बिचारा आगोदर रात्रभर खुर्चित उड्या मारायचा. नंतर म्हणे त्याने "पिंचीचा खून केला होता"
पिंची हा माझा सोळावा प्रतिसाद तुला समर्पित!

नंतर म्हणे त्याने "पिंचीचा खून केला होता"पिंची हा माझा सोळावा प्रतिसाद तुला समर्पित!

=)) =)) =)) =)) =)) =))

आपला मराठमोळा
-----------------------------
काले म्रुदुर्यॊ भवति काले भवति दारुण:!!
स: साध्नॊति परमश्रॆयम विघ्नांचाप्यधिष्टति!!

लक्षात ठेवून नावडत्या मैत्रिणीबद्दल लिहिलस! तिला किती छान वाटत असेल बर!
क्रान्ति {मी शतजन्मी मीरा!}

बरे वाटले पालीवर वाचून.
इतके दिवस झाले आता तरी नावडती म्हणू नका हो, पाली चांगल्या असतात, ट्यूबभोवती जमा होणारे किडे खातात. (पण पालींना कोण खाणार असे म्हणू नका :))

कोठेतरी वाचले की पाल तोंडावर पडली की गोड खायला मिळते..

कोणा़कोणाला गोड खायचे आहे?

खादाडमाऊ

पाल..!

आमची अत्यंत आवडती आणि जिव्हाळ्याची मैत्रिण! :)

घरात कुठेही दिसली की लगेच आम्ही तिला पकडायचा प्रयत्न करतो. सहसा हाती लागत नाही परंतु केव्हातरी कुठल्यातरी कोपर्‍यात अडचणीत सापडते आणि आम्ही तिला हलकेच पकडतो. तिचे जवळून निरिक्षण करतो, घटकाभर तिच्याशी गुजगोष्टी करतो अन् देतो सोडून..! :)

आता मुद्द्याचं -

प्रत्येक प्राणिमात्राला परमेश्वराने म्हणा, निसर्गाने म्हणा, स्वत:चा बचाव करण्याचं काही एक साधन दिलेलं आहे. पालीची आपल्यापैकी बर्‍याच जणांना नेहमी किळस वाटते! मनुष्यप्राण्याला तिच्याकडे पाहून तिची किळस वाटणे, नेमका हच मुद्दा तिचं बचावाचं साधन ठरतो हे आपल्यापैकी किती जणांच्या लक्षात येतं?! :)

आपला,
(पालप्रेमी) तात्या.

हा हा हा .. मस्तच :)

लै भारी

--अवलिया

रूम मधली पाल तरी बरी असते..!! आपल्याला पळायला स्कोप असतो... #:S
पण ती बाथरूम मध्ये आली कि वाट लागते... :S आधिच बाथरूम लहान, कुठे पळापळ करायची?? :SS

लहानपणापासून पालीची भिती वाटल्याने मला मगर्,सुसर यांचे Video बघायला सुद्धा भिती वाटते.

मगर्,सुसर बिचारे कसे शांत पडून असतात. जसे काही पुतळेच..वाटते की जवळून जाऊन हुल द्यावी आणि पळावे..

चेन्नाईजवळ कांचीवरमला एक मंदिर आहे. तेथे एक मोठी लो़खंडी पाल आहे (सोन्याचा मुलामा दिलेली) . त्या पालीला हात लावल्याने आपली सगळी पापे (पाप चे अनेक्वचन) नष्ट होतात. पण त्या पालीला सुद्धा हात लावायचे धाडस मला झाले नाही.

आणखी एक गोष्ट ..चेन्नाईजवळ एका सुसर/मगर उद्यानात मी शहाणपणाकरून एका मगरीचा ( १० फुट लांब होत्या या बाईसाहेब) फारच जवळून म्हणजे ३-४ फुटावरून फोटो घेतला. जाळीच्या आत हळूच शिरून फोटो मारला होता. त्यानंतर तेथील सुरक्षाव्यवस्थेने मला चांगलेच तासले होते. मला दोन तास अडकवले होते. त्यांचे म्हणणे असे होते की आम्ही येथे स्पष्ट लिहीले असताना की मगरीच्या जवळ जाऊ नका, तुम्हाला हे नसते उद्योग कोणी सांगितले आहेत?

जर त्यावेळी त्या मगरीने उडी मारली असती तर आज मिसळपाव या महान प्रतिक्रियेला मुकले असते. अमिताभ बच्चन किंवा कोणीही हिरो जेव्हा मगर/सुसर यांच्याबरोबर लढाई करतो तेव्हा डोके आपटून घ्यावे असे वाटते. उगाच काहीतरी दाखवतात. प्रत्यक्ष खरीखुरी मगर जर समोर आली तर या लोकाची चड्डी पिवळी होईल.

जरा कल्पना करा की उद्या पालीऐवजी एक खरी मगर तुमच्या भिंतीवर किंवा बेडवर आहे...काय अवस्था होईल..? म्हणूनच मी मगर/सुसर यांची सॉफ्ट खेळ्णीसुद्दा घरी माझ्या मुलीसाठी आणत नाही.

खादाडमाऊ
(पापी माणूस)