मन!

जमलीये कविता.

सुरेख आहे कविता. सगळ्याच ओळी मनाला भावतात. क्रान्ति {मी शतजन्मी मीरा!}

प्रत्येक शेर खास आहे. नात्यांची वीण जरा पुन्हा उकलू पाहतं.. निसटलेली रेती, वेडं, पुन्हा धरु जातं! मस्तच. मन तरंग होऊन पाण्यवरती फिरते अन क्षणात फिरूनी आभाळाला भिडते.. - (सर्वव्यापी)प्राजु http://praaju.blogspot.com/

सरलेले दिवस जरा पुन्हा जगून येतं.. केवळ सुरे़ख