चेहरा

काळा, गोरा कुणी सावळा गोर्‍यात कधी काळा लपलेला काळ्यावरती गोरा फासलेला सावळ्याचाही रंग वेगळा दुसर्‍यच्या दु:खात सुख दडलेला सुखात दुसर्‍याच्या चेहरा पडलेला खुपच छान कविता! लिहित रहा. - सँडी नको असलेल्या गोष्टी विसरायला पण त्यांची आठवण ठेवावी लागते.

होवो प्रत्येक चेहरा समानतेचा पारदर्शी माणूसकीचा अन सुंदर, सज्जन निर्मळतेचा. हे वाचून थेट पसायदान आठवले. जो कधीच चुकत नसतो , तो बहुधा काहीच करत नसतो :)

सुहास.. आमच्यात रेडवाईन गळ्याखाली जाईपर्यन्त कामे केली जात नाही

आवडली कविता! -अनामिक

कविता सुरेखच आणि अंतिम पंक्ति तर खास! खरच पसायदान आठवल. क्रान्ति {मी शतजन्मी मीरा!}

सुरेख!! - (सर्वव्यापी)प्राजु http://praaju.blogspot.com/

ह्म्म.. छान. मदनबाण..... मूलभूत राजकीय पक्ष दोनच- सत्ताधारी, सत्ताकांक्षी जालावरुन सभार...

सँडी, नरेश, सुहास्,अनामिक, क्रांती, प्राजू, मदनबाण तुमचे खुप खुप धन्यवाद.

आवडला चेहरा !

कविता आवडली....

कविता आवडली! रेवती

डॉ. दिलिप, चंद्रशेखर्,रेवती प्रतिसादाबद्दल धन्यवाद.

कविता आवडली!..lihit Raha.....

कविता आवडली.