कामवाली!

अहो , ईतक कारुण्यमय नका हो लिहु. सुहास

उमेश, खरंच या काव्यात मांडलेल्या कथा आणि व्यथा खूप करूण आहेत. मोजक्या शब्दांत ते दु:ख अगदी तंतोतंत व्यक्त केलंय. क्रान्ति {मी शतजन्मी मीरा!} www.mauntujhe.blogspot.com

सह्ही! अतिशय करूण.. - (सर्वव्यापी)प्राजु http://praaju.blogspot.com/

कविता वाचून वाईट वाटते. खरं सांगायचं तर मला सुदैवानं बर्‍या कामवाल्या मिळाल्यात. हैदराबादची कामवाली तर साडीला मॅच होणारे लिपस्टीक, बांगड्या घालून यायची. आपल्यालाही बरं वाटतं त्यांना बघून. पुण्यातली कामवाली तर व्यवस्थीत खात्या पित्या ;) घरातली होती. माझ्या सासूबाईंच्या कामवालीनं तिच्या नवर्‍याला ठोकून काढले होते, दारू पिऊन आला म्हणून्.......तर अश्याही धाडसी कामवाल्या असतात बरं का! रेवती

लै भारी कविता.. आपला, (अंतर्मुख) तात्या.

कविता आवडली... मदनबाण..... I Was Born Intelligent,But Education Ruined Me. Mark Twain.

अप्रतिम..डोळे पाणावले

कविता वाचून वाईट वाटले.

अप्रतिम कविता. पांढरपेशी चर्चा झाली माणूसकीपण बोर झाली चला मंडळी! जाऊ द्या हो! मिळेल दुसरी कामवाली!! हे फारच खास. खराटा (रंग माझा वेगळा)

खुपच छान कवीता! जयेश माधव

दु:ख मांडता येणे खरचं फार मोठी कला आहे. तुम्हाला सलाम उमेश साहेब!