वाढत वय.....

शब्द जरी चुकले आता तरी ते असतात अनुभवाचे बोल नंतर आपणच शो धायची आपली चुक खरच सार काही शिकवत वाढत वय... जागल्या

प्रथमचं वय वाढतेय यांच वाईट वाटत नाहिये. ऊत्तम काव्य!

सामर्थ्य देते वाढते वय! खरंच, वाढत्या वयाचा अभिमान वाटावा, अशी भावना आहे. सुरेख कविता. क्रान्ति {मी शतजन्मी मीरा!} www.mauntujhe.blogspot.com

सार काही शिकवत वाढत वय शर्ट, तुमानी राहतात तेच ते पण आता चटकन सुटतात उसवण्यातले पेच जराही होऊ देत नाही हयगय खरच सार काही शिकवत वाढत वय.... :) -टायबेरीअस मै तो अकेले ही चला था जानिबे ए मंझील मगर, लोग साथ आते गए और कारवां बनता गया"