मनात लपलेला दु:शासन!

भयंकर!!! असेल कोठे कृष्ण सखा तो? कवच तुझे दे! शरीरी रक्षक दग्ध होईल शरीर अमुचे कामुक नजरा! दाहक मारक मस्त लिहिले आहेस. हॅट्स ऑफ! - (सर्वव्यापी)प्राजु http://praaju.blogspot.com/

च्या आयला तु मारून टाकणार बहूतेक सुहास मतदान करा रे ,परत पाच वरिष चान्स नाय भेटायचा..

(अस्वस्थ)बेसनलाडू

असं काही वाचलं की शब्दच मुके होतात. क्रान्ति {मी शतजन्मी मीरा!} www.mauntujhe.blogspot.com

काय प्रतिसाद द्यावा हेच सुचत नव्हते. अजुनही सुचत नाहिये. वरील सर्वांशी सहमत. वास्तववादी कविता आपला(कविता वाचुन मुक झालेला) मराठमोळा. कोणत्याही गोष्टीचा ताप येईपर्यंत ठीक असते, पण तिचा कर्करोग होऊ देऊ नये!!

दुश्शासन आठवला. छान. सुधीर कांदळकर.

नि:शब्द केलंत. राघव

8|

पण कवितेच्या रचनेकडे आणि शब्दांकडे अजुन लक्ष हवे असे माझे वैयक्तीक मत आहे. सालो

सगळ्यांचे धन्यवाद.सालो,प्रयत्न करतोय.

शब्द आणि रचना या केंव्हाही सुधारता येतीलच उमेश , पण उत्कट अश्या भावना पोचवल्यात तुम्ही ! स्पेलबाऊन्ड !......म्हणजे गरगरलो .....

दुसरं काहीच बोलू शकत नाही. -ठकू www.mogaraafulalaa.com गुण गावे गाढ वाचे, पाय धरावे बा येकाचे

सुंदर कवीता. पण..... मीच द्रौपदी आणि मीच दु:शासन. वाट पाहू कोण्या कृष्णाची?

कविता वाचली... काही प्रश्न निर्माण झाले... परस्त्री ही बहीण आणि माताच का असावी? साधी मैत्रीण किंवा कलीग वगैरे न मानणं म्हणजे स्वत:वरच महा संशय घेण्यासारखं आहे.... सबब मी काही सर्व परस्त्रिया बहीण माता वगैरे मानत नाही... ( आणि उगीच सर्व परस्त्रियांना बहीण आणि मातेचे आपल्या दृष्टीने उच्च स्टेटस का द्या ?? आणि दु:शासन फ़क्त पुरुषांतच असतील असे थोडेच आहे?) _____________________________ कुठे संत तुकाराम? कुठे शांताराम आठवले?