आणि माझा मारुती झाला.

अंदाज येतोय पुढच्या कथानकाचा. लवकर येऊद्या.

Doing what you like is freedom. Liking what you do is happiness.

वाट पहाते आहे पुढच्या भागाची.
- (सर्वव्यापी)प्राजु
http://praaju.blogspot.com/

एग्रिकल्चर इन्कम ....नो टिडीएस...नो टॅक्स !!

--अवलिया

कथा मूळपदावर.

घरी आमच्या शब्दाला काडीचीही किंमत नसल्याने, संस्थळावर आम्ही फुकट समुपदेशन करत असतो ;-)

मुळपद हो?

वाचतो आहे.

जाता जाता : बडे बडे शहरों मे ऐसी छोटी छोटी घटनायें होती रहती है ...
कितीही नाही म्हटले तरी ही "फॅक्ट" आहे, स्विकारा अन्यथा माहीत नसल्याचा आव आणा ...

कथानकाचा बहुतेक अंदाज आला आहे, संपुर्ण कळल्यावर अजुन विस्तॄत लिहीन ...

------
छोटा डॉन
एखाद्याला देव म्हटलं की देवाच्या चुका दाखवता येत नाहीत, चुका दाखवल्या की भक्तांना त्रास होतो.
त्यात अजुन देवाला "स्वेटर" घालणे ही तर अजुनच मजेशीर गोष्ट. असो. ;)

मुलीच्या पर्स आणि सिगरेटीवरुन बराचसा अंदाज आलाच आहे,
पुढचा भाग लिहा लवकर, वाट पाहत आहे.
स्वाती

हा णवा बिजणेस फारंच जुणा झालाय मास्तर्स !! :) पण मग तुमचा मारूती का ब्वॉ झाला ?
आता मास्तरने पुढच्या भागात गुगली णाही टाकली म्हणजे झालं. डि.वाय.मधे कॉलेजला असताना ह्या मुलींना एवढे महागडे शौक कसे काय परवडतात बुवा असा प्रश्न पडे .. अर्थात उत्तरही लगेच मिळे .. असो ... जिवण जगण्याच्या व्याख्या ज्याच्या त्याच्या णिरणिराळ्या ... णाही का ?

जाता जाता : आमचा जांबुवंत झालाय =))

आणि णवे मधे फरक राहाणारच. मी जुण्या पिढीतला म्हणुन माझा मारुती झाला.
तसे हे मला पण णविण नाही.
पण मुलगी ज्या 'कुल' पद्धतीने प्रश्न मांडते आहे त्याचे आश्चर्य नक्कीच वाटले.

कुठल्या दिशेने कथानक जाईल ह्याचा अंदाज येतोय. अर्थात पुढे तुम्ही अजून धक्कादायक कथानक म्हणताय त्यामुळे वाचायला नक्कीच आवडेल.

पालक समजतात त्यापेक्षा बालकं खूप काही पहात असतात. आपण त्यांच्यासाठी कोणताही काळ फ्रीज करुन ठेवू शकत नाही. आजूबाजूला पहाताना त्यांचे स्वतःविषयीचे विचार घडण्याच्या काळात आई-वडिलांबरोबरचा संवाद बंद होण्याचा मोठा धोका असतो. आई-वडिलांखेरीज दुसरं आधिकाराचं मोठं माणूस मुलांना मिळणं फार महत्वाचं - ज्याच्याकडे मन मोकळं करुन ती बोलू शकतील.
चूक आणि बरोबर ह्याचे फक्त नैतिक संदर्भ मुलांना पुरेसे नसतात तर त्यामागची धारणा महत्वाची. काल जे चूक समजलं जात होतं ते आज सर्रास घडताना आणि करणारे लोक उजळपणे हिंडताना बघितले की आपल्याही उत्तरं मिळत नाहीत तर तरुण रक्ताचे काय होणार?
पैसा हा केंद्रबिंदू ठेवून जीवनाकडे बघणे सहजसोपे असते. तो मिळवण्यासाठी मग कोणत्याही मार्गाने गेलात तरी चालते. पैसा मिळवताना ही मुलगी तिच्या शरीराच्या गरजा पूर्ण करते आहे असं तिला वाटत असेलही पण ते खरं नाही कारण तिथे सेवा-मोबदला असा संबंध आहे. तिचा फायदा घेणारे जग हे तिला कोणतेही मानसिक समाधान देऊ शकणार नाही. मनाचे होत जाणारे कुपोषण हे तिला कालांतराने निराशेकडे नेणारे आहे.
अर्थात हे सगळे तिला पटवण्यातली पहिली पायरी संवाद आहे - एकतर बाबांनी बोलणे बंद केले आहे ते आधी बदलायला हवे. संवाद बंद करुन काहीच साध्य होणार नाहीये. ती आत्ता त्या परिस्थितीत आहे हे सत्य स्वीकारणे आधी महत्वाचे. तिने स्वीकारलेला मार्ग हा कोणतेही दोषारोप न करता जाणून घेणे महत्वाचे. त्यामागची कारणे समजली तर पुढे काही होऊ शकेल अन्यथा ती मुलगी अँटिडिप्रेसंट गोळ्यांची शिकार होत जाऊन शेवटी व्यसनी आयुष्य जगणार असे आत्तातरी वाटते आहे.

चतुरंग

प्रभू मास्तरांच्या गोष्टी फार डिप्रेसिंग असतात.
...
मास्तरांची गोष्ट वाचली की मी मग उतारा म्हणून
दोन सफल प्रेमाच्या कविता वाचतो,
साने गुरुजींच्या दोन गोग्गोड गोष्टी वाचतो ...
सूरज बडजात्यांचे दोन सिनेमे पाहतो....

तेव्हा कुठं भूत उतरतं...
नाहीतर वाईट वाईट स्वप्नं पडतात....

______________________________
पायाला घाण लागू नये म्हणून जपतोस, मनाला घाण लागू नये म्हणून जप हो श्याम....
ही आमची अनुदिनी ... http://bhadkamkar.blogspot.com/

ती मुलगी 'जवाबदारी माझी' असं म्हणतेय तर जवाबदारी आणि परिणाम म्हणजे काय हे तिला कळतंय काय? हे पहिले जाणून घ्यायला हवे. त्यातले जेवढे भयानक परिणाम असतील ते जाणल्यावर जर ती पुन्हा असेच म्हणत असेल तर मग सोडून द्यायला हवे.

खराटा
(रंग माझा वेगळा)

बोलती बंद झाली आहे.
लवकर पुढचा भाग लिहून काळजीमु़क्त करावे ही विनंती.

रेवती

मास्तर, हा प्रश्न विकृतीदर्शक असेल तर कठीण आहे.
(Marquis de Sade सारखं काही असेल तर.... असा सूर या प्रश्नात येतो म्हणून विचारले.)

शेवंताने दीव्याच्या ज्योतीवर भाकरी भाजली

भाकरी गरजेपोटी भाजायला लागली अशी काहीशी गोष्ट आहे.
या मुलीच्या बाबतीत अशी काही गरज होती का ?

वगैरे संदर्भ यथावकाश द्याल का सर?
पुढचा अंदाज येतोय पण तुमच्या लेखनाबाबत आणि रामदास यांच्या लेखनाबाबत असे अंदाज बांधून फार उपयोग होत नाही असा स्वानुभव आहे :)

कथानक अप्रतिम!
पुढील भाग लवकर येवु द्या.

-सँडी
एखादी गोष्ट विसरायला पण तिची आठवण ठेवावी लागते.

विश्वास बसला नाही. मुलीत दाखवलेला कुलपणा कथेच्या मागणीमुळे आलेला वाटला. असो.
पुढचा भाग वाचेनच याची शाश्वती नाही.

लवकर पुढचाभाग टाकुन आमच्यावरचा थोडा ताण कमी करा....
भडकमकर मास्तरांचे उपाय करावे लागणार आता.
==निखिल
आमचा सध्याचा संशोधनाचा विषय :- मुंबईतिल रिक्षांचे मिटर

मास्तर अजून पर्यंत (म्हणजे लिहिलेलं ते वाचलं) तरी धक्का वगैरे नाही बसला. खूप प्रकार बघितले आहेत असे. पुढे काय लिहिताय, वाट बघतोय.

बिपिन कार्यकर्ते

डोक गरगरु लागल. आता टुर वाल्यानी अश्टविनायक सारख ११ मारुती दरशन टुर पन काढली
आहे. तिथ जाईन ;)