मातृदिन

आईची आठवण येतच होती पण तुमचा लेख वाचुन लगेचच आईला भेटण्याची ओढ लागली. (भारतात असते तर भेटले असते आईला.):( बाकी तुमचा लेख छानच आहे. समिधा (चांगल्या मैत्री सारखे सुंदर दुसरे काही नाही.)

लेख खूप आवडला. आईबद्दल जेवढं लिहावं/बोलावं तेवढं कमीच! आजच वाचलेला हा एक दुवा http://124.7.88.101/ESakaal/2009/05/09110537/features-current-affairs-about.html क्रान्ति ***मन मृदु नवनीत | मन अभेद्य कातळ मन भरली घागर | मन रिकामी ओंजळ*** www.mauntujhe.blogspot.com

वा ! सामंतकाका !! सुरेख लेख !! --अवलिया

सुंदर लेख, स्वामी तिन्ही जगाचा आइविना भिकारी.

सुंदर लेख. आवडला. आईच्या प्रेमासारखं सुंदर जगात दुसरं काही आहे का? आपला मराठमोळा. कोणत्याही गोष्टीचा ताप येईपर्यंत ठीक असते, पण तिचा कर्करोग होऊ देऊ नये!!

मन हेलावणारा लेख माझ्या मनात उठलेल्या भावना व्यक्त करायचा एक दुबळा प्रयत्न करीत आहे आनंद घारे मी या जागी चार ओळी खरडल्या आहेत, जमल्यास वाचून पहाव्यात. http://360.yahoo.com/abghare http://anandghan.blogspot.com/

सामंतकाका ... काळजाला हात घातलाय ... झकास हो :)

मनापासून लिहिलेलं पोचतंय अगदी! आवडले. :) राघव

समयोचित लेख असला तरी जरा जास्तच मोठा वाटला. नऊ महिने आपल्या उदरात वाढवून (आणि वाढवत असतां लाथा खाऊन) मुलांच्या मोठ्या वयांत परत त्यांच्याच कडून कदाचित लाथा खाऊन सुद्धा, प्रेयसीने सांगितलं म्हणून आईचं काळिज कापून थाळीत ठेवून प्रेयसीला दिमाखानं दाखवायला जात असताना, मुलाला ठेच लागून ते काळीज खाली पडल्यावर ते वळवळणारं आईचं काळिज, " बाळा,तुला लागलं का रे? " असं सुद्धा विचारतं, ही गोष्ट सांगून आईने खूप रडवले होते मला. :-) लेखाबद्दल धन्यु.

सामंतकाका,मस्तच लिहीलंय. हाती नाही येणे,हाती नाही जाणे,हसत जगावे,हसत मरावे, हे तर माझे गाणे!

चतुरंग

तुम्हा सर्वांच्या प्रतिक्रियेबद्दल आभार. www.shrikrishnasamant.wordpress.com श्रीकृष्ण सामंत "कृष्ण उवाच" shrikrishnas@gmail.com