उरलेला गतकाल

राहीले जे पार पाडायचे, कर्तव्य ते जीवनाचे ह्म्म.... चुचु

उरले जे जगायचे ते, वाया क्षण गतकालीचे, जगूनी क्षण साफल्याचे, माघारी तव फिरुनी यावे. सुंदर.. मागे फिरणे नेहमीच सोपे नसते ! कधी कधी मोहामुळे तर कधी मागे फिरल्यामुळे होणा-या त्रासामुळे मागे फिरण्याची इच्छा होत नाही .... माणूस जगणे विसरतो मोहापायी... तर मागे वळणे जवळ जवळ अशक्य. थोडेसं नवीन !

उरले जे जगायचे ते, वाया क्षण गतकालीचे, जगूनी क्षण साफल्याचे, माघारी तव फिरुनी यावे. छान आहे , हेच म्हणतो !

छान कविता!

राहीले जे मिटायचे, वाद आप्त - परकीयांचे निपटून सारे वाद, गोडी-गुलाबी परतूनी यावे. 'भले-बुरे जे घडून गेले, विसरून जाऊ सारे क्षणभर जरा विसावू या वळणावर' आठवले. क्रान्ति ***मन मृदु नवनीत | मन अभेद्य कातळ मन भरली घागर | मन रिकामी ओंजळ*** www.mauntujhe.blogspot.com

मस्तच! - (सर्वव्यापी)प्राजु http://praaju.blogspot.com/

मराठे, राजे, अवलिया, सँडी, उदय, क्रांती, प्राजू, कर्क, सायली. तुमचे मनापासुन धन्यवाद.

"भोगुन भोग गतकालाचे" काय सांगावे, खरे वाटते हे. - पाषाणभेद उर्फ दगडफोड्या (- राजेंनी बहाल केलेले नाव)

सकारात्मक विचाराची कविता.

उरले जे ऋण भाळीचे, संकटकाळी उपकाराचे फेडुन ऋण उपकाराचे, ऋणास त्या वंदूनी यावे. सुरेख आहे ही कल्पना! आवडली.

राहीले जे जुळवावयाचे, आप्तसंबध माणूसकीचे जोडूनी नाते माणूसकीचे, माणूस बनुनी माणसांत यावे. सुंदरच... मदनबाण..... I Was Born Intelligent,But Education Ruined Me. Mark Twain.