'परा'कोटीला पोचलेल्या खरडवह्या : रसग्रहण

हा हा हा नंतरचा ;) पाहीला नाही का? आणि लेखमालेपेक्षा एका लेखात "सगळे" यावे असे सुचवले लेखमाला नको असे लिहुन :) तसेही मी हल्ली पराच्या भितीने खव साफ ठेवतो... च्यायला, कुठुन कुठे पोहोचतो हा प्राणी ;) --अवलिया

अती आदरणीय सुहासभाऊ मिपाचा एक सदस्य म्हणून सांगु इच्छितो कोणाला उगाच गटारातील बेडूक म्हणून हिणवण्याचा काय उद्देश आहे तो समजला नाही. कदाचित आपल्याला तेवढे कळण्याइतपत लिहितेवेळेस उमज नसेल पण तुमच्या प्रतिसादातून "हिणकस आसूयेची" झाक लख्ख दिसून येते. कृपया वैयक्तीक शेरेबाजी शक्यतो टाळावी भर दुपारी उन्हात फिरताना तुम्हाला वळीवाच्या भिजलेल्या क्षणांची आठवण येत नसेल तर समजा की आयुष्यात तुम्ही रणरणत्या उन्हाची काहीली अनुभवलेलीच नाही

चालुद्या तुमचे पालथे धंदे! पुढचे भाग लवकर लवकर येवु द्यात ==निखिल

हे खरडवही वापरणे , चांगले दिसते आहे... मजा आहे...

एकदा मी फिरायला बाहेर पडलो असताना मला प्रोफेसर धनुष्कोडी भेटले. रस्त्यातच थांबून आमच्या गप्पा सुरू झाल्या.... त्यांच्या आत्येसासूबाई वेलिंग्टनला असतात्.त्यांच्यासाठी बाकरवड्या घ्यायला ते आले होते असे त्यांनी मला सांगितले..... खूप ऊन असल्याने मी त्यांना म्हणालो, चला जरा चहा घेऊ. मग मी आणि प्रोफेसर चहा घ्यायला थांबलो. बाबल्याच्या दुकानात चहा छान मिळतो. मी प्रोफेसरांना बाबल्याची ओळख करून दिली. बाबल्याला आनंद झाला... "असे छोटे छोटे आनंद वाटायला हवेत " प्रोफेसर म्हणाले. मलाही खूप बरे वाटले. छोट्याछोट्या आनंदावरून आठवण झाली आणि मी प्रोफेसरांना म्हणालो," आपण मिसळपावावर असता की नाही?" त्यांना कळेना... मी त्यांना मिसळपाव आणि खरडवही म्हणजे काय ते समजावून सांगितले.... त्यांना माझे म्हणणे पटले... बोलताबोलता खूप वेळ गेला होता. आम्ही आत्येसासूबाईंसाठी आणलेल्या सगळ्या बाकरवड्या संपवल्या.... मला अपराधी वाटले. पण ते म्हणाले, " छोटेछोटे आनंद वाटायला शिकले पाहिजे" मलाही आनंद झाला.... जाताजाता मी म्हणालो, " खरडवह्या चाळणे आरोग्यास चांगले असते.." तेही हसून म्हणाले, " खरडवह्या चाळल्याच पाहिजेत.. आरोग्य चांगले ठेवलेच पाहिजे"... _____________________________ आवाज खालच्या सप्तकात बोलायला हवा असेल तर खर्जाचा रियाज करा.... ;)