व्हेलेंटाईन्स डे...२

मलाही सय झाली आहे
तूझ्याशिवाय जगायची
कारण तूही करुन घेतली आहेस
कोरडेपणाने वागायची

-इनोबा
सय=सवय

छान आहे चारोळी ...
पण ..
मला वाटतं , सय याचा अर्थ आठवण.
(उदास कविता लिहू नयेत, असे मी पहिल्या भागांत लिहिले होते इथे वेगळे लिहावे लागेल बहुतेक.)

तुझ्या ओठीचे गीत होऊन
मला झंकारून जाऊदे
तुझ्या नयनी आशेची
ज्योत लावून जाऊ दे

- प्राजु

हिमफुलांचा दुलईवरती
कोवळी किरणे पसरली
स्पर्शाने त्या मोहरून
फुले लाजेत विरघळली

- प्राजु

सुरेख. आणखी येऊ द्यात.

धन्यवाद.. सुधिरजी.

फुलांनी फुलावे तरूवरी
खगांनी भुलावे नभावरी
पतंग जळतो ज्योतीवरी
काय लिहावे या प्रितीवरी???

- प्राजु

तात्या दिवाना
अनुष्कावर मरतो
अनुष्कासाठीच
अहोरात्र झुरतो..

आपला,
(अनुष्का प्रेमी) तात्या.

प्राजु, तुझ्या आवाहनाने
खरंच कमाल केली
एका वधस्तंभाला
काव्याची पालवी फुटली..

-खोडकर डांबिसकाका

अलका, अचला, विश्वमोहिनी
रूप गर्विता गजगामिनी
मुग्धा, कामिनी, अभिसारिणी
प्रेमसवरूप तू, जगत् जननी......

- प्राजु

तुझ्या एका नजरेने
अशी काय जादु घडली
तुझ्या प्रेमाची धुंदी
माझ्या मनावर चढली

प्राजु, किशोरी सहीच...

वा.. किशोरी, खूपच छान. लिही अजूनी.

- प्राजु

लिहील्यावर चारोळिला
मजला हे कळले होते
बाटलीत फक्त आता
घोट दोनच उरले होते

-असुरावादी
पुण्याचे पेशवे

घोट दोनच उरले होते
तेही होते दु:खाश्रु
तुच नवा हा चषक भरला
हिंदकळती आनंदाश्रु

(ही थोडी पाडलेली चारोळी वाटतेय नाहि;) )
-ऋषिकेश

तू सहजच येऊन येथे
भरलास चषक मदिरेचा
त्या मदिरेतून भिनतच जाई
हा कैफ जवानीचा.
(पाडलेल्या चारोळीनंतर केलेली 'बळचं' चारोळी)
पुण्याचे पेशवे

भरलेला विलोभनीय तो
पुन्हा एकदा रिकामा झाला
वेडे मन माझे विचारी
घेउ का मी अजुन एकच प्याला.

-रविराज

(माझा ही एक प्रयत्न)

नकोस पाहू अशी
राणी, नशा चढेल गं..
काळोख्या अमावसेत
चांदणं पडेल गं..

- प्राजु

आमावस्येच्या चांदण्यांना
लागली चंद्राची चाहुल
जेव्हा माझ्या आयुष्यात
तु टाकलेस प्रेममय पाऊल

(जमल की!!लग्न नाही हो,चारोळी लिहीणे जमले,मला आता थोड थोड जमायला लागल आहे :))
धन्यवाद वरदा,प्राजु !!)

चारोळी छान पण अगं अमावस्येच्या चांदण्याना.. असं नको कारण अमावस्येला चांदणे नसते.
"अमावस्येलाही चांदण्यांना" असं करून बघ कसं वाटतंय..

- प्राजु

तु मम अधराची बासुरी...
घेशि लकेरि नानापरी अन गाशी सुस्वरी,
तव झन्कारीशी तारा मम अन्तरि...
सान्ग ना केव्ह होशि तु मम ह्रुदयाची अन्तुरी...

अव्यक्त,
आपण आपली चारोळी संपादन केलित त्याबद्दल मी आभारी आहे.
आपण चांगले लिहिता, ही चारोळी सुंदर आहे. अशिच तुमची प्रतिभा फुलत राहुदे.
वरचेवर इथे येत रहा आणि हा गोफ विणायला मदत करत रहा.

- प्राजु

ती स्फोटक, ती दाहक...
ती भेदक, ती मारक
नव्हे ती मोहक, ती प्रेरक
ती उद्बोधक, ती स्मारक...

...व्यक्त होवु पाहणारा अव्यक्त

चारोळि तर सुंदरच आहे पण त्यापेक्षाही..

...व्यक्त होवु पाहणारा अव्यक्त

हे जास्ती छान वाटले.

- प्राजु

सुधीर मोघे यांच्या 'लय' पुस्तकातील ही चारोळी. येथे स्वरचित चारोळ्या द्यायच्या असल्या, तरीही या धाग्याच्या संदर्भात चपखल वाटली म्हणून देण्याचा मोह आवरला नाही.

ना सांगताच तू मला उमगते सारे
कळतात तुलाही मौनातील इशारे
दोघात कशाला मग शब्दांचा बांध?
कळण्याचा चाले कळण्याशी संवाद

नंदन
(मराठी साहित्यविषयक अनुदिनी
http://marathisahitya.blogspot.com/)

छानच आहे...थँक्यू नंदन...

डोळ्यांनी तुझ्या
प्रेमतुषार उधळले
पापण्यांनी माझ्याही
ते अलगद झेलले.....

>>चारोळी छान पण अगं अमावस्येच्या चांदण्याना.. असं नको कारण अमावस्येला चांदणे नसते.
"अमावस्येलाही चांदण्यांना" असं करून बघ कसं वाटतंय..
हो प्राजुजी हे छान आहे,सुधारणे बद्द्ल धन्यवाद

आठव पहिली भेट आपुली
नयन गुजगोष्टी करी
मनातील भाव बोलुन गेल्या
बरसणार्‍या श्रावण सरी

प्रथम प्राजुला धन्यवाद.
वरदा, किशोरी यानाही प्राजुला साथ दिल्याबद्दल.
नंदन, अव्यक्त,अभिजीत, रविराज, धनंजय, विनायक आणि ऋषिकेश
यांना धन्यवाद. तुमच्या मुळे इतक्या सुंदर चारोळ्या वाचायला मिळाल्या.:)

वर्षाव प्रेमाचा आज व्हावा
असा दिवस हा अति खास व्हावा
बघुनि आपले प्रेम ते ...
स्वर्गातुनि व्हेलेंटाईन संत तो अवतरावा ....

- सागर

प्रेमधारांत चिंब भिजवुनि मजला
का नयन तुझे हे लाजले....
ओढ याच दिसाची तुजला
का अधर तुझे हे थरथरले ...

- सागर

सगळेच एकदम प्रोफेशनल झालेत आता...सहीच...किशोरी खूपच छान...

सागर,
किती छान लिहिल्या आहेत चारोळ्या तुम्ही. खरचं खूप आवडल्या..

- प्राजु

तसेच स्कील असेल तरच प्रोफेशनल म्हणून काम करता येते

अगदी पटलं आणि तुमच्या चारोळ्यात ते स्किल अगदी खरंच छान दिसतंय..
मी उगाच टाईमपास म्हणून लिहायला लागले..तुम्ही आणि किशोरीचं तसं नाही असं म्हणायचं होतं मला...तुम्ही अगदी प्राजु सारखाच छान चारोळ्या करायला लागलात असं म्हणत होते.....

अहो तुम्ही पहीलीत तरी पोचलात मी अजुन शिशुवर्गात आहे कवितेच्या...
पण मी रसिक म्हणून छान आहे हे बाकी ऐकून बरं वाट्लं थँक्यू.....
ठीक तर आता अशाच छान चारोळ्या करत राहा...मी ही प्रयत्न करतेच.....

िव्कास०१५४
वाट तुझी,पावले माझी
सोबती माझा होशील का ??
चित्र तुझे,रंग माझे
रंगात माझ्या रंगशील का ????

चित्रात तव त्या रंग माझे एकदा रंगून जा,
कुंचला घेऊन हाती चित्र ते माखून जा

ठ्कास आणि पुश्कर बहोत खुब!

ते प्रतिभा की काय म्हणतात ते कुठून आणायचे... असो.

चारोळी नाही तरी मी केलेला उखाणा देत आहे.

एक अधिक एक मिळवेन,
संसाराचे गणित नीट जुळवेन,
मनात मात्र भिती एकच
कोणीतरी ह्यांना पळवेल.

चरोळी लहान आणी चवही नाही खास पण भावाचे(पैसे नाही) रन्ग उधळून आलेल्या या ओळी लाम्बलचक सन्स्कारभारती रान्गोळ्याची याद देऊन दाद घेऊन जातात. सन्त व्हलेन्ताईन बाबा पर्य न्त जातीलच
सर्व ओळीन्मधे पाय गुन्तलेली