जनावरांच्या सानिध्यात मिळणारी शांती.

पण क्षणभर विचार कर त्या मुक्या प्राण्यांना तुला त्यांच्या सानिध्यात पाहून त्यांना किती आनंद होत असेल. मी तर म्हणेन तुम्हा दोघां मधली ही निसर्गाचीच ओढ असावी. फक्त ते प्राणी मुके असल्याने तुला तसं ते सांगू शकत नाहीत एव्हडंच." कृष्णा, सुरेख लेख रे! तात्या.

पानी आनलत. आसेच लिहित र्‍हावा. */*\*/*\/*\*/*\*/*\*/*\*/*\*/*\*/*\*/*\*/*\*/* हितन २ कोसाव औटपोस्ट नाहि? पोस्तात पोलीस काय करतोय...... मास्तर, दुसर कोन इचारनार?

सामंतकाका, लेख खूप खूप आवडला आणि पटला. :) क्रान्ति ***मन मृदु नवनीत | मन अभेद्य कातळ मन भरली घागर | मन रिकामी ओंजळ*** अग्निसखा

+१ मीनल.

फारच मस्त लेखन. निवृत्तीच्या वेळी (आणि त्या वयात) मनात साधारणपणे कोणते विचार येत असतील ते समजले. निसर्गाच्या जवळ मनाने असणे हेच त्यावेळी हवेसे वाटत असणार ह्याची खात्री आपल्या लेखातून पटली. रेवती

हृदयस्पर्शी लेखन. :) सामंत काकांचे आभार. (अवांतरः शिर्षकात"जनावरांच्या सानिध्यात मिळणारी शांत" इथे जनावरांच्या ऐवजी "मुक्या प्राण्यांच्या" हे शब्द जास्त छान वाटतील.) आपला मराठमोळा. कोणत्याही गोष्टीचा ताप येईपर्यंत ठीक असते, पण तिचा कर्करोग होऊ देऊ नये!!

लेख आवडला. :) मला मात्र मुके प्राणी म्हणजे मांजर, कुत्रा, ससे... इ. च आवडतात. शिंगेवाल्या प्राण्यांची भितीच जास्त वाटते. - (सर्वव्यापी)प्राजु http://praaju.blogspot.com/

बरेच दिवसांनी आपला लेख वाचला आणि मनाला खूप भावला !!

लेख आवडला :) --अवलिया

गावाची, आजीची आठवण झाली. मे महिन्याच्या सुट्टित सकाळी उठल्यावर धारोष्ण दुधाचा पेला आजी द्यायची, ते चाखत-माखत पिण्याची मजाच काहि और होती.