ग्रॅज्युएशन भाग-१

पुढच्या भागाच्या प्रतिक्षेत. हा भाग मस्त जमलाय..... मलाही बर्‍याच लोकांकडे असे फोटो व सर्टीफिकेटस पाहिल्याचे आठवते.... आमच्याकडे एक त्रिकोणी लाकडी ठोकळा होता त्यावर एका बाजूला मराठीत तर दुसर्‍या बाजूला इंग्लीशमध्ये बाबांचे नाव व पदव्या पेंट केलेल्या होत्या. रेवती

आणि फोटो छानच. वडलांना बी.ए (ऑनर्स्)चा वाटणारा अभिमान (लॉ डिग्रीपेक्षा अधिक!), घराची सजावट आधुनिक झाल्यावर त्या फ्रेमी जुनाट असल्याबद्दल चिघळलेला कौटुंबिक प्रश्न... आठवणी सांगायची तुमची शैली आवडली.

जे कष्टाने मिळवलेले असते ते खरच अनमोल असते .. छान लिहिले आहेस ...

अगदी बर्‍याच घरातून आलेला अनुभव. मीनलताई तुम्ही खूपच खुसखुशीत रंगवला आहेत अनुभव. पुढची डिग्री, सॉरी, पुढचा भाग पटापट येऊदेत! आमच्याकडेही बाबांचा लॉ डिग्री घेतल्यानंतरचा फोटो असाच भिंतीवर अडकवलेला होता. नंतर नंतर बाबा स्वतःच त्या फोटोला हसायचे! ;) पुढे तो काढून पेटीत ठेवला गेला. सध्या कुठे आहे माहीत नाही! कॉलेजच्या हॉस्टेलवरुन घरी पत्र पाठवताना बाबांचा 'पत्त्यावर डिग्री लिहीत जा' असा आग्रह असायचा. नंतर नंतर मी 'ते फारच औपचारिक वाटतंय' ह्या सबबीने शिताफीने टाळण्यात यशस्वी झालो. माझे बाबा अजूनही पत्र लिहिताना त्या त्या व्यक्तीची पदवी पत्त्यावर टाकतात. अर्थात हा मोठेपणा वगैरेपेक्षा सवयीचा भाग असावा. मला साध्या/अनौपचारिक पत्रव्यवहारात नावापुढे पदव्या लिहायला अजिबात आवडत नाही. (डॉ.) चतुरंग

मस्त..! पुढच्या भागाच्या प्रतिक्षेत. :) - (सर्वव्यापी)प्राजु http://praaju.blogspot.com/

मस्तं जमलाय लेख.. अगदी ओघवत्या शब्दात अनुभव मांडलाय. पुढचा भाग लवकर येऊ द्या! -अनामिक

छान लिहिलाय लेख. पुढच्या भागाची प्रतिक्षा आणि उत्सुकता आहे. अवांतर :- ऑनर्स प्रकाराचं कौतुक माझ्या घरी खूप आहे! इकडे कोणी नामफलकावर ते लिहित नाहीत, कदाचित ती पद्धत नाही त्यामुळे लोक विचारतात, हे ऑनर्स म्हन्जे काय? क्रान्ति ***मन मृदु नवनीत | मन अभेद्य कातळ मन भरली घागर | मन रिकामी ओंजळ*** अग्निसखा

छान लेख... पुढच्या भागाची वाट पाहतो आहे. :) मदनबाण..... I Was Born Intelligent,But Education Ruined Me. Mark Twain.

जुन्या काळी शिकणारांचीही संख्या कमी होती.. त्यामुळे त्या काळचा नावासमोर पदवी लिहिण्याचा अट्टाहास समजून घेतला जाऊ शकतो.. पण आजच्या जमान्यातही लग्नपत्रिकांवर वर-वधूच्या पदव्या लिहिलेल्या मी वाचल्या आहेत... मस्त कलंदर.. नीट आवरलेलं घर ही घरचा संगणक बंद पडल्याची खूण आहे!!!!

फोटो आणि कथन दोन्ही आवडले. पुढच्या भागाबद्दल उत्सुकता आहे.

मस्त लेख आहे.... माझे आजोबा त्यांच्या वयाच्या ६६ व्या वर्षी बी ए झाले, ते सर्टिफिकेत त्यांनी फ्रेम केले होते त्याची आठवण झाली... _____________________________ आवाज खालच्या सप्तकात बोलायला हवा असेल तर खर्जाचा रियाज करा.... ;)

कृष्णधवल दिवसांत नेल्याबद्दल धन्यवाद! एकदा मी आईला एकदा गमतीने विचारलं होतं,"तू काय पाहिलंस गं बाबांच्यात?" तेव्हा तिने उत्तरादाखल बाबांचा एम. टेक झाल्यानंतरचा कृष्णधवल फोटो दाखवला होता मला. :)

फोटो, आठवणी सुरेख. पुढच्या भागाच्या प्रतिक्षेत.

मीनल, सुंदर लिहिलं आहेस.. अजूनही येऊ द्या प्लीज.. तात्या.

मस्त लेख. आता पुढला ग्रॅज्युएट कोण ? मी तसा जुना असलो तरी आपल्या बाबांच्या मानाने लहान. शिवाय माझ्या बाबांच्यापासून घरात पदवीधरांची रांग लागलेली. त्यामुळे मी स्वतःच्या पदवीदानाच्या समारंभालाच गेलो नाही. पोस्टाने आलेली पदवीची गुंडाळी मात्र अजून जपून ठेवली आहे. ती कोणालाही कधी दाखवण्याची वेळ मात्र कधी आलीच नाही. आनंद घारे मी या जागी चार ओळी खरडल्या आहेत, जमल्यास वाचून पहाव्यात. http://360.yahoo.com/abghare http://anandghan.blogspot.com/

आठवणी आवडल्या. पुलेशु ©º°¨¨°º© परा ©º°¨¨°º© फिटावीत जरा तरी जगण्याची देणी, एक तरी ओळ अशी लिहावी शहाणी... आमचे राज्य

सुरेख झाला आहे आठवणींचा लेख.... पुढचा भाग लवकर टाका...:)

वा! मस्त लेखन आवडले!! --अवलिया

पुढील भागाच्या प्रतिक्षेत !!! -दिलीप बिरुटे

सर्वांना धन्यवाद. :) दुसरा भाग लवकरच टाकते. मीनल.