पाहिली मी पंढरी

काय सही !! क्रान्ते.....तुला साष्टांग दंडवत :)

हा जणू अभंगच झालाय. मुळात धृपदच (पहिल्या दोन ओळी ) मनाची पकड घेतात आणि त्यानंतरचा आख्खा अभंगच ( मी ह्या रचनेला अभंगच म्हणतो ) सुंदर झालाय. क्रांतीताई, हि रचना ग्रेट झालीये.

सुंदर.

अमृताची चंद्रभागा झुळझुळे ज्या अंतरी | याचि देही याचि डोळा, का न पाहे पंढरी || क्रांती (मराठीत अंत्य वेलांटी दीर्घच असते), अतिशय सुंदर रचना आहे. अंतरातून स्फुरलेली, ओघवत्या शब्दांत रूप घेतलेली आणि नादमय.

खरेच ग्रेट आहे... कविता(अभंग) आणी तु ही ___ निशिगंध

बोला हरी विठ्ठल ज्ञानदेव तुका SSराम!! -अनामिक

छान!.. भक्तीमय रचना! ऋषिकेश ------------------ बुद्धीसाठी लोह वाढवणारी औषध घ्यायला लागल्यापासून "डोकं गंजलं तर!" ही भिती वाढली आहे

फार च सुंदर वाटतेय ... दिपाली :)

चांगली रचना.

नाम ते येता मुखी या धन्य झाली वैखरी

या ओळीचा भावार्थ जरा विस्तृतपणे मांडाल का? राघव ( आधीचे नाव - मुमुक्षु )

नाम ते येता मुखी या धन्य झाली वैखरी त्या निराकाराला सगुण रूपात पाहिल्यावर अजाणताच त्याचं नाम मुखी येतं, आणि वाचा धन्य होते, पवित्र होते! वाणीला वेगळीच शक्ती मिळते. १९८३ मध्ये मी नोकरीनिमित्त पंढरपूरला असताना रोज रात्री ९.३० ते १० च्या सुमारास मी आणि माझी मैत्रिण शशी मंदिरात जात असू. त्यावेळी कर्नाटकातून आलेले भक्तगण गरुडखांबाजवळ बसून मृदंगाच्या तालावर भक्त पुरंदरदासाच्या रचना गात असत. ते वातावरण इतकं भारून टाकणारं असे, की स्वर्गसुख म्हणतात, ते हेच असावं, असं वाटे! ही रचना त्याच काळातली. [आता पंढरी बरीच बदलली आहे, आणि पांडुरंग कैदेत असल्यासारखा वाटतो!] क्रान्ति ध्यानम् मूलम् गुरुमूर्ति, पूजामूलम् गुरु पदम् मंत्र मूलम् गुरुवाक्यम्, मोक्षमूलम् गुरुकृपा अग्निसखा

सकाळी सकाळी अभंग वाचून प्रसन्न् वाट्लं मस्त रचना .. अश्विनि ....

केवळ अप्रतिम! आलिकडे भक्तीगीते बरीच येत आहेत !!!...?