कट्टावर्णन मस्तच, पण वृत्तांत टाकतांना पेयाच्या वर्णनाला अधिक महत्त्व दिल्यासारखे वाटले. त्यापेक्षा विविध गमती-जमती,काहींचे अनुभव वाचायला अधिक मजा आली असती. कट्ट्यात सूर्य,धमाल,टार्या,आणि स्पष्ट फोटोमुळे परा ओळखता आला. बाकी काहीच कळत नाही. :(
वर्णन लिहायला टार्याच एक शिक्षित होता का ? शुद्धलेखनाचं जाऊ द्या, पण पहिलं वाक्य कुठे संपते आणि दुसरे कुठून सुरु होते त्याचा अंदाजच येत नाही. (मेलो आता :))
- दिलीप बिरुटे
शुद्धलेखनाचं जाऊ द्या, पण पहिलं वाक्य कुठे संपते आणि दुसरे कुठून सुरु होते त्याचा अंदाजच येत नाही.
चला !! लेखणाचा हेतू तर कळाला :)
पण वृत्तांत टाकतांना पेयाच्या वर्णनाला अधिक महत्त्व दिल्यासारखे वाटले.
सहमत ... प्रसंग इतके होते की एकही ऐण वेळेस आठवेना :)
त्यापेक्षा विविध गमती-जमती,काहींचे अनुभव वाचायला अधिक मजा आली असती.
ते लिहीणं बाकीच्यांच काम आहे ... सगळं लिहीण्याचा मक्ता मी नाही घेतलाय हो :)
कट्ट्यात सूर्य,धमाल,टार्या,आणि स्पष्ट फोटोमुळे परा ओळखता आला. बाकी काहीच कळत नाही.
फोटूं वर नावं देऊन पण नाही कळाले मनिष्,सुहास आणि मराठमोळा कोण ते ?
असो .. हे लिहिणारंच नव्हतो :) कारण हिणकस लेखणात आमचे हात चालतात :) एखाद्या आधीच्याच कट्टा वृत्तांताचं विडंबण करून लिहिणार होतो ... पण नको म्हंटलं ..
असो .. अपेक्षाभंगाबद्दल स्वारी .. बाकी लोकं ती उणिव प्रतिसादांतून भरून काढतील अशी आशा करतो :)
(लेखण कुठे सुरू होते-कुठे संपते हे कळू न देणारा) टोयोटा प्राडो
>>सगळं लिहीण्याचा मक्ता मी नाही घेतलाय हो
हम्म ! तेही खरं आहे म्हणा. :(
>>मनिष्,सुहास आणि मराठमोळा कोण ते ?
ओळखताच येत नाही. शेवटच्या फोटोत तरी म्हणायचे होते की, डावीकडून अमुक अमुक, नंतर धमाल, त्याच्यापाठीमागे टार्या, त्यांच्या शेजारी अमुक अमुक, त्या नंतर....
असो, मजा केली ना ! बस्स झालं. :)
-दिलीप बिरुटे
(रोखठोक)
सूहास (verified= न पडताळणी केलेला)Mon, 06/22/2009 - 14:08नवीन
सुरुवातीला आम्ही चारजण होतो...टेबल छोट असुनही पुरत होत..अर्थातच न॑तर मात्र टेबल बदलुन घ्याव लागल व त्याला दुसर जोडाव लागल.तेव्हा कुठ धम्याला,मला आणी टार्याला पण नीट बसता आल.....त्यात नेमका पहिल्या टेबल शेजारी "सा॑उड बॉक्स" शेजारी...आणी डी.जे. आल्या न॑तर तर विचारू नका...कान देवानी कशासाठी दिले ? असा प्रश्न माझ्या सकट सर्वा॑ना पडला होता...
एकच टेबल असताना माझ्या समोर तीन ग्लासेस होते..सुर्याचा आणी माझा असे दोन बियरचे ग्लासेस आणी तिसरा टारुभाऊचा थ॑म्स्-अप चा ग्लास(चित्र क्र॑माक एक) होता.. नेमक त्याच्या पलीकडे सर्व चकणा ठेवलेला होता...तिथे हाथ न्यायचा म्हणजे जरा रिस्क होती...
न॑तर पार्टी स॑पेपर्य॑त जो काही चकणा वेटर आणायचा तो थेट टारू भाऊच्या समोर आणुन ठेवायचा..डोळे ऊघड्झाप होईपर्य॑त तिथुन गायब व्हायचा.....
मी "प्लेन चीज" मागविल्या न॑तर,"प्लेन चीज, व्हिस्की आणी सर्वोत्तम चकणा" यावर मी,धमु आणी मराठमोळा ह्या॑च्यात एक छोटासा परि॑सवाद चालु झाला.परिस॑वाद एन " फॉ॑र्मात" असताना,धमु आणी मी हात मिळवले(शेक-हॅन्ड), मात्र हात सोडताना,धमुचा हात टारुभाउच्या थ॑म्स्-अप च्या ग्लासला लागला आणी ग्लास मधले तीर्थे टारुभाऊच्या पॅन्टवर सा॑डले.पण ते राहिले बाजुला ,टार्या म्हणतो" "साल्यानो॑, जर का चिकन मध्ये सा॑डल असल तर दोघा॑चा भुस्काटच करतो" पण आमच्या सुदैवाने थ॑म्स्-अप काही चिकन मध्ये सा॑डल नाही.नाहीतर हे लिहायला आम्ही ईथे राहीलो असतो की नाही माहीत नाही...
माझ्या डाव्या बाजुला सुर्या आणी टारभाऊ ऊजव्या बाजुला बसले होते..माझ्या हातातील सिगरेट (पहिल्यावाल)टेबलच्या खाली घेताना सारखी टारुभाऊच्या पॅन्टला लागायची ,दोनवेळा विझली ..पण ते एका अर्थी बर झाल ...मला त्या मुळे "झिप्पो कसा पेटवायचा" ह्याच प्रात्यक्षिक करता आल्..त्या आधी धमु आणी सुर्या ह्या॑नी मार्गदर्शन केल होतच...
सुर्या आणी मी जवळ-जवळ बसलो होतो..म्हणुन मधे मधे त्याच्या शी बोलण्याचा योग आला ..कि॑चीत मानेला झटका देउन,डाव्या हाताचा मनगटाशी ९० अ॑श कोन करित,आपण जस बाय-बाय करतो तसा हलवत,त्याची बोलायची स्टाईल एकदम मस्त..एखाद्या प्रशिक्षक बोलतो तसा.... मराठमोळा मात्र बोलायला जरा वेगळा..अजिबात हातवारे करित नाही..एकदम ठाम बोलतो...त्यात आवाजात एकदम कणखरपणा आहे...धमु कडे बघताना सर्वात आधी लक्ष वेधुन घेत होती ती म्हणजे फ्रे॑च्-कट दाढी...आणी हसताना मनापासुन हसतो..एकदम प्रसन्न आणी हसतमुख चेहरा,एखाद्या लग्न झालेल्या
पुरुषाचा ईतका प्रसन्न आणी हसतमुख चेहरा मी पहि॑ल्या॑दाच पाहिला,
टारुभाऊ तर काय विचारु नका..प्रत्येक तिसर्या वाक्याला हशा घ्यायचाच हे अस्सल पुणेकरा॑चे सुत्र अतिशय कटाक्षाने पाळतो...स्वत:वर,अ॑गापि॑डामुळे होणारे जोक्स पण खुप लाईटली पचवितो.
धमुकडे जो मोबाईल आहे त्यावरुन तो मिपावरच काय पण पुर्ण जगातल्या सगळ्या चाटि॑ग आय.डी. वर दिवस-रात्र"ऑनलाईन" राहु शकतो.मला " जॉनी मेरा नाम" ची लि॑क ऊघडुन त्यातला फोटु दाखवला त्याबद्दल धन्यवाद,,,दुसरीकडे टारुभाउचा जो मोबाईल आहे.त्याचे "फ॑क्शन्स" मला अजिबात समजत नव्हते..म्या पामरास काढलेले फोटु पुढे -मागे सरकवता येत नव्हते...टारुभाऊने समजविण्याचे दोन-तीन प्रयत्न केले व न॑तर (मला माझ्या अवस्थेवर)सोडुन दिले..पण त्यामुळे सुर्याचा पट्टीचा फोटोग्राफर असुन कॅमेरा (क्या मेरा क्या तेरा ...सब ऊपरवालेका) न आणल्याबदद्ल निषेध नो॑दविण्यात आला.सुर्याला पावसाने पळवाट दाखविली व आम्ही पुढच्या कट्ट्याचे सर्व "फोटोग्राफी "चे "कॉन्ट्रॅक्ट" त्याला दिले...
ह्या सर्व प्रकारात मला तिर्थरुपा॑चा फोन येवुन गेला...माझी धु॑दी वाढत चालली होती...तसे मला वेळोवेळी मराठमोळा ने निदर्शनास आणुन दिले...
त्या॑नतर पराभाऊ आला...मग खरी मजा/चर्चा सुरु झाली, ईकडे आमचा मिपा चा अभ्यास कमी असल्याची जाणीव झाली..त्यात मिपावर आमची एका॑मेका॑ मधली ला॑बी कमी पडली काय म्हणुन आम्ही दोघे दोन कोपर्यात पडलो(न॑तर स॑दीपमध्ये जेवताना पण तेच घडले).त्यात त्या भ॑गार डी.जे. चा कर्णकर्कश आवाज्...मला पराशी आणी मनीषशी जास्त बोलता आले नाही,याची नेहमी ख॑त राहील..परा बोलायला एकदम मस्तच...झकास हजरजबाबी जोक्स...आणी खणखणीत आवाज्...बोटा॑मध्ये अग॑ठ्या,बोलताना ऊजवा हात वर घेउन मधले बोट देवाकडे(क्रिकेटचे प॑च आउट देतात तसे)करुन बोलण्याचे लकब छानच...आणी नजर थेट नजरेवर्...चष्मा घालुन अस बोलण म्हणजे..थोड अवघड वाटत....मनीष मात्र टेबलावर हात ठेवुन ,बोट वाजवत बोलतो...पण चेहरा खुप बोलका आहे...
कारण नसलेली क्षणचित्रे:::
१) अपाचेमध्ये आम्ही साधारण पाच तास काढले .डी.जे.चालु झाल्यान॑तर स॑गळ्या॑नाच ओरडुन बोलावे लागत होते.तरी ही कोणी ही पाणी मागविले नाही ..पण परा आल्यानत॑र जे हास्यकार॑जे ऊडाले..त्यान॑तर डी.जे. चा ही आवाज धड येत नव्हता...
२) ह्या चार तासा॑मध्ये केवळ पाचच मिनीटे,जवळपास "ऑल-बॉईज अॅन्ड बॅचलर्स कॉकटेल पार्टी"असुनही केवळ काही स्त्री-सदस्या॑चा विषय झाला..बाकी विषयामध्ये "तात्या"एकदम फॉर्म मध्ये...
३)"अवलिया" हा विषय ही क्रमा॑क दोन वर होता...
४)जेवायला निघताना " मी हरविलो होतो"..पण निघताना टारुभाऊच गाडी ऊडवियाच प्रात्यक्षिक झाल...
५)अपाचे ची चायनीज"स्नॅक्स" ची क्वॉलिटी " ओके"आहे..पण त॑दुर मध्ये पाणी जाऊन, ऊशीरा का होईना आणलेल "त॑दुरी चिकण झकास होत...
बाकी साधारण साडेपाच तास खुप मजेत गेले..कसे ते कळलेही नाही...
त्यामुळे धम्या जाम पकला होता ... सगळी कामं हातानी करावी लागत होती .
हॅहॅहॅ! धम्या शेवटी अपना हात जगन्नाथ! पार्टीत आमच्या नावाने बी दोन थेंब उडवित जा बाबा!
(आता उरलो शास्रापुरता)
प्रकाश घाटपांडे
आमच्या अनुदिनीत जरुर डोकवा.
वा! मस्त कट्टा वर्णन रे टारोबा ढेकर !!
बाकी तु अंमळ रोडावलेला दिसतोस रे? का ? फार 'काम' करतोस की काय आजकाल? काळजी घे बाबा !
त्या मास्तरचे काही ऐकु नकोस ;)
पराला काय मनाजोगता आंब्याचा स्टाक नाय गावला की काय यंदाच्या मोसमात? चेहरा उतरलेला दिसतोय फार ! :?
धम्या ! धम्या !!! अरे काय हे? काही जनाची नाही तर मनाची? छ्या!! बियर काय पितोस लेका? कुठे न्यायच्या लायकीचा नाहीस बघ तु :)
बाकी मंडळी, तुमच्या वर परत कधीतरी :)
--अवलिया
वा कट्टा भारीच झाला म्हणा ना.....
पराला काय मनाजोगता आंब्याचा स्टाक नाय गावला की काय यंदाच्या मोसमात? चेहरा उतरलेला दिसतोय फार !
काय रे परा स्टाक मिळाला नाही का मिळालेला सडका होता
==निखिल
सदर कट्ट्याला टार्या आणि मी (मनिष), आम्ही दोघांनीहि अजिबात दारू/बीअर घेतली नाही.
अवांतर - हा खुलासा मी बायकोच्या भीतीने करत नाहीये...खरच! ;)
आता मुद्याकडे - आवडत्या पुरुषांबरोबर ;) काही वेळ मद्यपानात घालवून खरच छान वाटले. सिरीयसली, नुसती 'धमाल' केली, कित्येक दिवसांनी कॉलेजच्या दिवसांसारखे नुसते धो-धो हसत होतो....सह्ही मजा आया बॉस!!!!!!!!!!!!!!!!
पश्चिमेला चार थेंब उडवलेत ना? आणि टार्याने वृत्तान्त अजून हि&ही लिहायला हवा होता. त्याच्यात आहे ती क्षमता. हे उगाच पाट्या टाकल्या सारखं झालं रे टार्या....
बिपिन कार्यकर्ते
हे वृत्तांत लिहीणं म्हणजे खरच गुळचाट काम हो .. च्यामारी .. इथं एकतर इकडून तिकडून पब्लिक पटकन टाक म्हणत होतं .. आणि दुसरीकडे खरडींचा पाउस आणि तिसरी कडे ... असो .. बास ..
-(बोर्कुट) टारायक "पाट्या"लग
मस्त रे!!!!
वा! मस्त !!
वृत्तांत एकदम ही & ही होईल असे वाटत होते.. ;)
असो,
अचानक जोरदार झालेल्या पावसामुळे कट्टा किती यशस्वी होईल याची खात्री नव्हती. पण वरुणराजाला सुद्धा हा कट्टा व्हावा हे मान्य होतेच, संध्याकाळी पाऊस बरोबर थांबला आणी फोनाफोनी सुरु झाली. राघवला बोलवण्यात येणार होते पण त्याला बायकोबरोबर तुळशीबागेत जायचे असल्याने आम्ही त्याला शुभेच्छा दिल्या. कोण कोण येणार आणी अचानक कोण येणार हा विचार करतच घरातून निघालो. प्रमुख सूत्रधार ध.मु. शेट असल्याने वेळेतच पोहोचला होता.
सर्वाना प्रथमच भेटणार असल्याने मनात एकेकाची प्रतिमा बनविली होतीच. अपाचेच्या एंट्रंसला ध.मु. शुभ्र पांढरा सदरा, नेहमीचा चष्मा, खांद्याला लटकवलेली एक बॅग घेऊन रस्त्यावरची हिरवळ बघताना लवकर लग्न झाल्याचा पश्चाताप करत सर्वांची वाट बघत होताच. मी पोहोचलो आणी इतरांची वाट बघत आम्ही गप्पा सुरु केल्या. पहिल्यांदाच भेटतोय अशी थोडीसुद्धा जाणीव झाली नाही. तेवढ्यातच सुर्य आला आणी आम्ही जवळ जवळ राहतो आणी एकाच कंपनीत काम करतो हे समजल्यावर दोघे आश्चर्यचकितच झालो. सुर्यने धमुसाठी युसए वरुन खास झिप्पो आणला होता, कट्ट्यावरच त्याचे उदघाटन करण्याचे त्याने ठरविले. सुहास आला आणी टारझन कोरड्या कॅटॅगरीत मोडतो त्यामुळे तो येईपर्यंत आपण सुरुवात करु अशी धमुने सूचना केली आणी आम्ही अपाचेमधे प्रवेश केला. डीजे अजुन आला नव्हता आणी लवकरच गप्पा रंगायला सुरुवात झाली. खरी नावे सांगितल्यावर अजुन चांगली ओळख झाली. सर्वजण माहिती व तंत्रज्ञान क्षेत्राशी निगडित आहेत अशी माहिती पुढे आली.
"जवानो का ड्रिंक" बीयर ची ऑर्डर देण्यात आली. दोन दोन घोट पोटात गेल्यावर सगळ्यांमधले मिपाकर जागे झाले आणी मग जुन्या मित्रांसारखीच टिंगलटवाळी, जोक्स, आणी गप्पा सुरु झाल्या. टारझन आला आणी एखादी १० मजली ईमारत पहावी तसे सर्व बसल्या बसल्या त्याच्याकडे बघायला लागले. वेटर सुद्धा थोडे घाबरले. धमुला चिरडत दोन खुर्च्यांवर टारझन विराजमान झाला आणी पुन्हा एकदा ओळख परेड करण्यात आली. मीच मराठमोळा म्हंटल्यावर थोडावेळ निशःब्द झाला. बीयर रिचवत आणी चिकनचा स्वाद घेत पुन्हा गप्पा सुरु झाल्या. एक घोट घेईपर्यंत चिकनचा पुर्ण फडशा पडल्याचे दिसत होते. टारझन पायी त्या दिवशी कमीत कमी १०-१२ कोंबड्यांना कंठस्नान घालण्यात आले असावे.
हळुहळु गप्पा रंगायला सुरुवात झाली, मिपावरच्या काही आयडींचे स्मरण करण्यात आले आणी हसुन हसुन पुरेवाट झाली. बीयर आणी चिकनचा अविरत ओघ चालु होता, किती वेळ गेला कुणाला फिकिर नव्हती. परा आणी मनिषला फोन गेला. लगेच दोघे हजर. मग तर काय विचारायलाच नको. मिपावरच्या "वा! मस्त !!" पासुन "बाझवला तिचायला" पर्यंत सगळे डायलॉग आळीपाळीने म्हणुन झाले.
अवलिया आयडी कोण यावरुन सगळेजण एकमेकावर संशय घेत होते आणी फारच गुढ अशी चर्चा त्यावर झाली. त्यात कुणीही जंगलाबद्दल आणी क्रिप्टीक बोलत नसल्याने आपल्यात कुणीही अवलिया नाही याची खात्री झाली. पराने पुन्हा एकदा खरडवह्यांचा अभ्यास मांडला आणी मग हसुन हसुन पोट दुखु लागले. सगळे जण एकेक करुन हलके होऊन येत होते. मागे वाजत असलेल्या गाण्यांची कुणालाही पर्वा नव्हती. माझ्यावर मात्र उगीचच कंपुबाजीचा आरोप केला गेला. मी मराठमोळा आहे असे सांगताच सर्वांचे चेहर्यावर वेगळीच प्रतिक्रिया उमटत होती पण हळु हळु सगळे मतभेद विसरत इतके मिसळलो की खमंग मिसळच तयार झाली तिथे. सुर्य आणी सूहास दोघेही कमी बोलण्यात धन्यता मानत होते. पण मधुनच एखादा टाईमबाँब टाकत होते, मग हसण्याचा बाँब फुटत होता. वेळ कधी कसा गेला कळले नाही.
शिवाजीनगरला जेवण करुन सर्वांचा निरोप घेतला आणी सर्व घरी सुखरुप पोहोचावेत अशी मनोमन ईच्छा करत मी पण घरच्या रस्त्याला लागलो, पुढच्या कट्ट्याच्या अशा मनात धरुनच. :)
आणी हो, दुसर्या फोटोमधे उजवीकडे मी आणी डावीकडे सुर्य
तसेच तिसर्या फोटोमधे डावीकडे सूहास आणी शेवटच्या फोटोमधे डावीकडुन चौथ्या नंबरला प्रसन्न हसणारा मनिष!! (ओळखण्यात गल्लत होत असेल तर.)
आपला मराठमोळा.
कोणत्याही गोष्टीचा ताप येईपर्यंत ठीक असते, पण तिचा कर्करोग होऊ देऊ नये!!
आता नाही येऊ शकलो हे तर खरंच. :(
पण,
राघवला बोलवण्यात येणार होते पण त्याला बायकोबरोबर तुळशीबागेत जायचे असल्याने आम्ही त्याला शुभेच्छा दिल्या.
तुझा तुळशीबागेचा लेख आवडला असे म्हटले म्हणजे इतका नाय काय का लगेच बायकोबरोबर तुळशीबागेत जायचा प्लॅन बनेल ;)
राघव
( आधीचे नाव - मुमुक्षु )
आणी हे काय रे?
डावे पक्ष मराठमोळा
काय डावे पक्ष म्हणुन शिव्या देतोस रे.. चायला खर्याची दुनियाच नाही बॉ.. :(
आपला मराठमोळा.
कोणत्याही गोष्टीचा ताप येईपर्यंत ठीक असते, पण तिचा कर्करोग होऊ देऊ नये!!
कट्टा झकास झाला हे वाचून आनंद झाला...
टारोबाच्या रंगरूपाबद्दल काही बोलणंच नाही . मारूतीच्या रंगरूपाबद्दल आपण बोलतो का कधी? म्हणजे बघा, लोक आपल्याला सांगतात की अमक्या देवळातली रामाची मूर्ती खूप सुरेख आहे, तमक्या देवळातली कृष्णाची मूर्ती खूप गोजिरी आहे....
तुम्हाला असं कोणी सांगणारं भेटलंय का की फलाण्या देवळातली मारूतीची मूर्त एक्दम फस्क्लास आहे, जाऊन बघ?
तसंच आमच्या टारोबाचं!! एकदम जंक्शन काम आहे ते!!!!
आपण त्याला फक्त एक रूईच्या पानाची माळ वहायची आणि मोकळं व्हायचं!!!!! :)
(टार्या, ह. घे!!)
त्यामुळे टार्या सोडा पण इथे या फोटोंमध्ये परादेखिल एकदम जेम्स बॉन्डसारखा दिसतोय!!!! म्हणजे जर जेम्स बॉन्ड पुण्यात रहात असता ना तर जसा दिसला असता तसा!!!! :)
शेकन बट नॉट स्टर्ड!!!:))
बाकी श्री. मराठमोळा आणि श्री. सुहास यांना सामावून घेऊन कंपूविरोधी कंपूला भलंमोठं भगदाड पाडल्याबद्दल टार्याचं आणि धम्याचं हार्दिक अभिनंदन!!! कोण म्हणतं की मराठे आपला गनिमीकावा विसरले आहेत म्हणून!!!!:))
मराठमोळा आणि सुहासराव, बाबांनो हे मिपा हे असंच आहे....
असर करता है सबपर ये, मिपा,
आहिस्ता आहिस्ता...
के जैसे रंग लाती है, शराब,
आहिस्ता आहिस्ता....
(ह. घ्या)
:)
एकंदरीत कट्टा लय भारी झाला. मी प्रथमच सगळ्यांना भेटत होतो पण तसे वाटलेच नाही.
टार्या येईपर्यंत सगळ्यांमधे त्याचीच चर्चा चालु होती. त्याचा फोन आल्यावर धम्या बाहेर गेला व आम्ही खिडकीबाहेर बघितले. एक मोट्ठी आकृती खिडकी व्यापुन उभी होती. 'टार्या आलेला दिसतो आहे' असे आम्ही एकमेकांना म्हणतोय तोवर तो आलाच आतमधे. कल्पनेपेक्षाही 'भारी' व्यक्तीमत्व. ;). आणि बोलणे एकदम मऊ.
चिकनच्या अनेक डिशेस व बिअरचे अनेक ग्लास मारुन निरोपाच्या गोष्टी बोलायला लागणार इतक्यात पराचे आगमन झाले. मनीषसुद्धा आला व कट्टा पुन्हा पहिल्यापासुन चालु झाला.
पुन्हा एकदा लवकरच मोठा कट्टा ठरवु मित्रांनो.
- सूर्य.
परवाच्याला संध्याकाळी असेच शुन्यात नजर लाऊन बसलो होतो, काय करावे काही सुचत नव्हते. प्रचंड कंटाळाच आला होता म्हणा ना ...
पण मग अचानक डोक्याची शीर उडु लागली, उचक्या लागु लागल्या, मन सैरभर होऊ लागले, कश्शा कश्शातच मन लागेना. म्हतालं हा काय शॉट आहे बे च्यामायला, कोणतरी लै आठवण काढते आहे अथवा लै श्या देते आहे, मग नंतर कळाले की "पुण्यात टारबाचा कट्टा" चालु होता. आम्हाला एका क्षणात आमच्या उचक्या आणि डोकेदुखीचे कारण समजले.
मस्त झाला आहे कट्टा, जागा अगदीच सुरेख निवडली असल्याने "सोईसुविधांचा" प्रश्नच नाही.
बाकी नवी मंडळी म्हणजे पर्यायाने सुर्य, सुहास ( की सूहास ते एकदा ठरवा भौ ;) ) आणि मराठमोळा यांचे दर्शन झाले, बाकीचे आमच्या नेहमीच्या आघडीतले.
परा पवार ह्यावेळी फार बदललेले दिसले, बहुतेक निवडणुकीतला पराभव त्यांनी फार मनाला लाऊन घेतलेला आहे असे दिसतेय, वर अवलिया म्हंतात त्याप्रमाणे त्यानी ह्यावर्षी आंबेसुद्धा खाल्ले नाहीत, चालयचेच ...
बाकी आमच्या दोस्तदार धमालरावांबद्दल काय बोलायचे ( की कैच्या कै बोलायचे ) ? माणुस भयंकर विनोदी हो, कुठे काय बोलेले हे सांगता येत नाही. पण इथे अपाचेमध्ये जरा त्यांची "मुस्कटदाबी" झाल्यासारखे वाटले बॉ, कदाचित ढॅण्णटॅडॅण ढॅण्णटॅडॅणढॅण्णटॅडॅण म्युझीकमुळे असावे.
अपाचेही फारच बदललं हो, आमच्या काळी असं नव्हतं राव.
बाकी आम्हाला ह्या कट्ट्यातुन फोन न गेल्याने आम्ही नाराज आहोत ( फोन आल्यावर सगळे बील आम्हीच परस्पर भरले असते असे काही नाही, उगाच गैरसमज नको ), चालायचेच.
पुढेमागे टारबा भेटल्यावर त्याला एखादी धोबीपछाड घालुन आम्ही त्याचा बदला घेऊच ....
बाकी कट्ट्याच्या वॄत्तांत थोडा अधिक हीन व हिणकस होऊ शकला असता, तो ण केल्याबद्दल टारबाचा णिषेध ...!!!
आणि हो, एक महत्वाचे ...
"अपाचे" ला जाऊन तिथले "अपाचे टॉरंटो अथवा गो-टू-हेल" नावाचे अप्रतिम कॉकटेल न पिता बियर पीत बसलेल्या सर्व कट्टेकर्यांचा निषेध ...
आणि हो, ते शिवाजीनगराचा काय उल्लेख आहे शेवटी, जेवण कुठे केलेत ? का ठेसनावर रात्री १ वाजता भुर्जी वगैरे खाल्लीत ?
------
छोटा डॉन
डॉन्या म्हणे आता उरलो वॄत्तांतापुरता ... ;)
आम्ही काय खपलो होतो की काय राव... एक फोन तरी मारायचा फेकुन.. नाय तर मिस्ड कॉलतरी सोडायची राव... किती किती राग आला आहे माहीत आहे... !
धम्या... तुला काय बोलू मी... पण टार्या लेका तुला डॉन्या धोबीपछाड देणार तर मी तुला उचलून एकदा पंचगंगेत बुडवून नक्की काढणार... एकदम हलकट आहेस ;)
प-या सुकाळीच्या... नको नको ते एसएमएस करायला वेळ आहे तुझ्या कडे ... एक फोन नाय फेकु शकलास ... कमीने... मेरा खुन पिजाऊंगा.. जब मिलूंगा....
B)
नेक्स्ट कट्टाला फोन आला पाहीजे नाय तर..............
थोडेसं नवीन !
अरेरेरेरे.. एक मोठा कट्टा हुकला. असो पुढच्या वेळेला पुण्यात असलो की नक्की येणार कट्ट्याला. ..
पुण्याचे पेशवे
एरवी सगळे कागद सारखेच. फक्त कागदाला अहंकार चिकटला की त्याचे सर्टीफिकेट होते.
Since 1984
प्रतिक्रिया