पूढचा भाग कधी येणार ????????????????????????
वाट पाहुन पाहुन आमची माती झाली ... !!! :(
--अवलिया
============
यॉर्कर भल्याभल्यांची दांडी उडवतो... म्हणुन पक्षपाती पंच त्याला नोबॉल ठरवतात.
लाहौल विलाकुवत ... लाहौल विलाकुवत .. मरहब्बा मरहब्बा .. जन्नत !!!
अमा मिंया . ... सुब्बा सुब्बा पयखाने जानेके पयले आपला लेख पढे .. क्या लिखा मिया !! वा .. मजा आ गया भई... इतना मज्जा तो किसीके वलिमे मे फोकट का चिकन तोडने मे नै आता उस्ताद !!
दुबै बोले तो .. वो बडे बडे गल्लीया .. वो बडे बडे हाटला ... सब कैसे सहि होना भिडू .. ह्ये च्युतिये उस्मान को अकल नही क्या रे !! कुछ सोचा ना समझा .. किसी पे भी भरोसा कर लिया .. साला दिमाग से भी पेहलवान निकला रे !! चलो मिया .. अगला पारट जल्ली से ल्येआओ ..
(पयखाने जानेसे पयले बिपीनका लेख रटनेवाला) टारझनमियाँ अब्दुल करिमरोल
अगदी आपण घडणा-या प्रत्येक घटनेचे साक्षीदार आहोत, असं वाटावं इतकं जीवंत वर्णन केलंय! खूपच आवडली बिपिनदा तुमची शैली.
क्रान्ति
ध्यानम् मूलम् गुरुमूर्ति, पूजामूलम् गुरु पदम्
मंत्र मूलम् गुरुवाक्यम्, मोक्षमूलम् गुरुकृपा
अग्निसखा
छान लिहिलय बिका पण खरं सांगायचं तर, पुढचा भाग वाचावासा वाटतोय खरं पण वाचलं जाईल की नाही सांगता येत नाही!
Doing what you like is freedom. Liking what you do is happiness.
पुढचा भाग लवकर टाका.
"Why to worry and have wrinkles when you can smile and have dimples."
My blog .... just to spread smiles...
http://ulta-pulta-jokes.blogspot.com/
माझी प्रतिक्रिया चोऽऽरली!!!!
असो,
बिपीनदा, लय भारी गोष्ट. वाट पाहतोय. आणि त्या पोराला उंटा-गिंटाच्या गळ्याला बांधशिला तर बघाच...सांगुन ठिवतो.. हां!
----------------------------------------------------------------------------------------
::::हल्ली चालु असलेल्या मराठी-आंतरजालीय-टोळीयुध्दाचा आपण एक भाग नाही आहात? काय सांगता? स्वतःला कर्कवृत्ती मराठी माणुस कसे काय म्हणवता?::::
लेखनाची ओघवत्या सुरेख शैलीबरोबर, सुरेख संवाद, आवडले.
''नदीवरल्या देवळातली घंटा वाजायला लागली होती. उस्मानने त्या दिशेने हात जोडले''
वाक्य साधे, पण अनेक अर्थ त्याला लगडले गेले आहेत. तसा विचारांचा गुंताही वाढला. वरच्या वाक्याने एक चित्र डोळ्यासमोर जसे उभे राहीले तसे गावाकडे कधी असेही होते, त्याची याद आली. मला वरील वाक्य खूपच आवडले.
कथेत चांदचे काय होणार, उस्मानचे काय होणार, रशिदाचे काय होणार या विचाराने अस्वस्थता आली...पुढील भागाच्या प्रतिक्षेत.
मिसळपावला असे दर्जेदार लेखन अधिक समृद्ध करते.
व्वा ! बिपिनसेठ व्वा !
-दिलीप बिरुटे
पहिले काही परिच्च्छेद चेतणागुणोक्ती अलंकाराचे उत्तम उदाहरण ठरावेत.
प्रसन्न पहाटेचे केलेले वर्णन तर मला माझ्याच गावाला घेउन गेले.
काय सांगु राव अस काही वाचायला मिळालं की दिवस सार्थकी लागतो.
- गणा मास्तर
भोकरवाडी (बुद्रुक)
खतरनाक.. जबरदस्त.... सगळे शब्द थिटे पडतील अशी कथा.. पात्रांतले नि वर्णनातले बारकावे तर एकदम सही पकडलेयत.. विशेषतः ग्रामीण मुस्लीम भाषा...प्रत्यक्षात ऐकताना तशी बर्यापैकी कळते.. पण कथा लिहिताना नेमके शब्द आठवणं तितकंच अवघड....!!!! hats off to BiKa!!!!
तो अस्पष्टसं पुटपुटला... "साब, मेरा बेटा... किधर लेके जा रहे हो... हम साथ मे रहने वाले है..."
शेवटचं वाक्य वाचलं नि मन क्षणभर सुन्न झालं... पुढे काय होणार याची उत्सुकता आहेच.. पण शेवट्चं वाक्य इतक्या शक्याशक्यता पोटात घेऊन बसलंय.. की ते वाचवलं जाईल की नाही याची खात्री नाही...
मस्त कलंदर..
नीट आवरलेलं घर ही घरचा संगणक बंद पडल्याची खूण आहे!!!!
जोरकस !
खरेतर सुरुवातीचे ते हिंदीमिश्रित संवाद वाचताना कंटाळा आला (खरेतर अशी चपखल भाषा कथेत लिहिता येणे कौतूकास्पद आहे)आणि मी पान बदलले. पण तू लिहिलेली कथा आहे म्हणजे ती अव्वलच असणार असे म्हणून आणि प्रतिसाद वाढतच आहेत हे पाहून :) पुन्हा एकदा कथा वाचायला घेतली. (काही अर्ध हिंदी संवादांवरुन नुसतेच डोळे फिरवले)
साधारण दुबईच्या नोकरीचा बेत चालू झाल्यापासून जो काही वेग आहे की बस्स ! पुढचा भाग वाचायला उत्सुक आहे... जोरदार कथा !
लहान असताना कुठल्याशा मासिकात आखातामध्ये लहान मुलांना स्वार बनवून उंटांच्या स्पर्धा आणि इतर काही अत्याचारांबाबत वाचले होते. त्या आठवणीने अजूनही बेचैन व्हायला होते.
-- लिखाळ.
या प्रतिसादासाठी एकदा जोरदार टाळ्या झाल्या पाहिजेत !!! - लिखाळ जोशी :)
अरे कुठून कुठे नेतोयस कथा?
सुरूवातीचं गावाचं वगैरे वातावरण एकदम मस्त तयार करून आता चांदसाहेबबद्दल जिवाला घोर लावलास ना लेका.
देव तुला सुबुद्धी देवो !
---------------------------
माझा ब्लॉगः
http://atakmatak.blogspot.com
बिपिन खांसाहेब
छान चालू आहे. आणखी एक मराठी मालिका उदयास येत आहे. आणखी थोडे पाणी घालता येईल. राग मानू नका - पासपोर्ट, निघणे, पोचणे - फार घाईघाईने उरकल्यासारखे वाटले.
बाकी - येऊद्यात लौकर - असेच म्हणतो.
राग मानू नका - पासपोर्ट, निघणे, पोचणे - फार घाईघाईने उरकल्यासारखे वाटले.
मग "राग मानु नका - नको त्या ठिकाणी उगाच वेळ खाल्ला " अशी प्रतिक्रिया आली असती .. मग पासपोर्टंच का ? बाकी ठिकाणी पण थोडं इस्कटायला वाव होता .. असो !!
-मुरलीधर दांडेकर
कथा कमीत कमी ३ एक वेळा वाचुन काढली व त्याचा "माती" ह्या शिर्षकाशी मेळ बसवण्याचा प्रयत्न केला, तसे १-२ अंदाज लागत आहे पुढे काय घडणार याचे , आम्ही बिकांना चांगलेच ओळखत असल्याने ते चुकणार अशी गॅरेंटी आहे.
पुढची उत्सुकता अर्थातच आहे ...
बाकी ह्या भागाबद्दल म्हणावे तर ओघवती शैली व साधी व रसाळ शब्दनिवड असल्याने "रसभंग" झाला नाही. इनफॅक्ट ते हिंदी मिश्रीत मराठी असे बागवानी बोलणे जास्त जवळचे वाटले. "नईम"चे कॅराक्टर ह्या भागात न खुलल्याने पुढच्या भागात त्याला व्यवस्थित न्याय मिळेल व त्याच ओघाने कथा पुढे जाईल अशी एक शंका वाटते.
राहता राहिला विषय तो "लहान मुलावरच्या संकटाचा", तर त्याला तुर्तास आमच्या नो कमेंट्स. वरवर हे जरी भयानक असले तरी वस्तुस्थितीशी किती वेळ पाठ फिरवणार. शिवाय बिपीनदा नुसतीची भयानक अवस्था सांगुन थांबणार नाहीत तर त्यातुन काहितरी अजुन "खास" असे वेगळे सांगणार ही खात्री आहे. ह्याच ओघाने आखाती देशातला व्यापार आणि बाहेरुन आलेल्या स्वस्तातल्या मजुरांची परवड अशी काहितरी चर्चा होईल असे वाटते.
असो.
पुढच्या भागाची वाट पहात आहे, शुभेच्छा ...!!!
------
छोटा डॉन-अल-शेख
एखादा "प्रण अथवा रिझॉल्युशन" म्हणजे काय ? जास्त काही नाही, मस्त गाजावाजा करुन ८ दिवसातच पहिली पाने पंचावन्न करणे.
आता आमचा "लेखन न करण्याच्या" प्रतिज्ञेचेच पहा ना ... ;)
पुढील भागाची वाट पहातोय साहेब! हा भाग मस्त जमलाय!
अवांतरः वि.प्र. नी टाकलेल्या त्या मुलीच्या धाग्यावर वाट्टेल तश्या प्रतिक्रीया देणारे हेच का ते मिपा कर असा प्रश्न पडला. तिकडे वास्तविकता शिकवणारे इथे मिळमिळीत प्रतीसाद का बरे देत आहेत? असो!
प्रतिक्रिया
नंदन
मराठी साहित्यविषयक अनुदिनी