दी अनटोल्ड, अनसीन ऑफ मुंबई टेरर ऍटॅक...

सकाळी हे व्हीडीओज पाहिले आणि तेव्हा आलेली खिन्नता आणि असहाय्यपणाची जाणीव अजूनही त्रास देत आहे. अजून किती दिवस ती छळत राहिल माहित नाही.

असल्या हल्ल्यावर उत्तर म्हणजे आपले गुप्तहेरखात्याने आपले कौशल्य पणाला लावून पाकिस्तानातील ह्या कृत्याचे कर्ते करविते शोधून काढणे आणि त्यांना वेचून ठेचून मारणे. पण आपल्या षंढ राज्यकर्त्यांकडून असे होईल असे वाटत नाही. मागे २००० साली विमान अपहरण, अतिरेकी मुक्ती वगैरे नाचक्की झाल्यावर त्यावेळच्या "पोलादी" "कणखर" "राष्ट्रभक्त" सरकारने काही केल्याचे ऐकिवात नाही तर हे "निधर्मी" सरकार काही करेल असे मला वाटत नाही. पुढच्या हल्ल्याची वाट बघणे एवढेच आपल्या हाती! आणि हो, कसाबला फाशी देणे हा भाजपसमर्थक विरुद्ध "पुरोगामी" ह्यातल्या संघर्षाचा तद्दन राजकीय मुद्दा कधी बनतो हे ही बघू या.

काय आहे ह्या दुव्या मधे, इथे ते दिसत नाही, कृपया कोणि सांगेल का?

असल्या हल्ल्यावर उत्तर म्हणजे आपले गुप्तहेरखात्याने आपले कौशल्य पणाला लावून पाकिस्तानातील ह्या कृत्याचे कर्ते करविते शोधून काढणे आणि त्यांना वेचून ठेचून मारणे.

२६/११ खालील कारणांमुळे घडले आहे: १)गुप्तचर संघटनांकडे असलेली अपुरी माहिती. २)गुप्तचर संघटना आणि पोलिस ह्यांमधले मतभेद. ३)नविन तंत्रज्ञानाचा अभाव. ४)पोलिस आणि गुप्तचर संघटनांमध्ये असलेला भ्रष्टाचार ह्यात 'षंढ' राजकारणी लोकांचा तेवढा संबंध नाही. ऐकीव माहितीनुसार ईंटिलिजन्स ब्युरो,रॉ ह्या भारताच्या गुप्तहेर संघटना आहेत. ईंटिलिजन्स ब्युरो भारताचे अंतर्गत संरक्षण तर रॉ भारताबाहेरील ईंटिलिजन्स गोळा करते. ह्या दोन्ही संघटनांमध्ये आणि स्थानिक पोलिसांमध्य हेवेदावे/मतभेद असतात. एका संघटनेने मिळवलेली माहिती दुसर्‍या संघटनेला मुद्दामून न देणे असे प्रकार व्यक्तिगत फायद्यासाठी घडतात्.रॉ संघटनेमध्ये तर मोठ्या प्रमाणावर वशिलेबाजी चालते.(काही महिन्यांपुर्वीच एका स्त्री अधिकार्‍याने होणार्‍या छळाला कंटाळून आत्महत्येचा प्रयत्न केला होता.) शिवाय ईंटिलिजन्स ब्युरो मध्ये होणारे पोस्टिंग म्हणजे बर्‍याचवेळा शिक्षा समजली जाते कारण तिकडे 'खायला' खूप कमी वाव असतो. तेव्हा केवळ 'षंढ' राजकारणी लोकाना दोष देण्यात अर्थ नाही. ते काय ,येतात आणि जातात.ठराविक धर्माच्या लोकाना खूष करण्यासाठी देशाच्या सुरक्षेकडे ते जाणून बुजून दुर्लक्ष करतील हे पटत नाही. २६/११ नंतर ह्या संघटनांमध्ये मोठ्या प्रमाणावर बदल करण्याची घोषणा झाली होती.त्याचे काय झाले माहित नाही. क्ष्^न + य्^न = झ्^न

एकही व्हीडिओ दिसत नाही आहे. - संताजी धनाजी

ह्या चित्रफिती पाहून व नंतर इथल्या काही "सभासदांच्या" बाष्कळ चर्चा वाचून अजूनच उबग आलाय. मेणबत्तीवाले काय, अफगाणिस्तान काय, इराक काय,इस्त्राईल काय कारगिल युध्द काय,संघ परिवार काय.. अग्गागा काही विचारू नका. एकानेही ह्या चित्रफितीबद्दल व ह्या भीषण प्रकाराबद्द्ल न बोलता फुक्या प्रतिसादांची मंडई इथे जी मांडली आहे त्याबद्दल तीव्र उद्वेग वाटतो. अभिज्ञ. -------------------------------------------------------- पॉझिटिव्ह थिंकिंग....? अजिबात जमणार नाहि.

नमस्कार मित्रानो, सध्या ह्या चित्रफीती मुख्य संकेतस्थळावर उपलब्ध नाहीत.. पण अधूनमधून मी २६/११ च्या इतर चित्रफीती पहात असतो. मन अस्वस्थ होते. मला अजून ती काळरात्र आठवते.. रात्रीचे १०.३० वाजले होते आणि मी नुकताच जेवून निवान्त पुस्तक चाळत पहुडलो होतो. आई तेवढयात स्वयंपाकघरातून बाहेर आली आणि मला दूरदर्शन वर बातम्याची वाहिनी सुरु करण्यास सान्गून परत अद्रुश्य झाली. मी तटस्थपणे बातम्या सुरु करून परत माझ्या पुस्तकात घुसलो. कानावर शब्द पडू लागले... 'सी. एस. टी. ' स्थानकाबाहेर गोळीबार.. हातातले पुस्तक केव्हा गळून पडले, कळालेच नाही.. मग ए़कांमागून एक बातमी येत गेली.. कामा इस्पितळ.. ताज.. मी फक्त ऐकत होतो.. रात्र वाढत होती आणि नेहमीप्रमाणे डोळ्यावर येणारी झोप आज मात्र नाहिशी झाली होती. दूरदर्शन सन्चावर 'ए. टी. स.' चे प्रमुख 'हेंमन्त करकरे' दिसत होते. शरीरावर चिलखत, उजव्या हातात बन्दूक, निर्भिड चेहरा.. एकन्दर एक प्रातिनिधीक पोलिस अधिकारी.. एवढयात भ्रमणध्वनीवर एक दोनदा बोलून झाले.. काय बोललो ते आठवत नाही.. पण मी सुखरुप आहे, माझे निकटवर्तीय सुखरुप आहेत हे कळल्यावर टाकलेला एक 'मध्यमवर्गीय निश्वास' आठवला. तेवढयात ती बातमी आली.. 'ए. टी. स.' प्रमुख 'हेंमन्त करकरे' गोळीबारात जखमी. मनात चलबिचल झाली. डोळे सताड उघडे होते. मधून मधून 'ताज' च्या बातम्या येत होत्या. मी त्या पहात होतो, वाचत होतो, ऐकत होतो.. वाचता वाचता अचानक एकामागून एक बातम्या धडकू लागल्या.. 'ए. टी. स.' प्रमुख 'हेंमन्त करकरे' शहीद.. वरिश्ट पोलिस अधिकारी 'विजय साळ्सकर' शहीद.. वरिश्ट पोलिस अधिकारी 'अशोक कामते' शहीद.. मन सुन्न झाले.. आजूबाजूला काय चालू आहे ते कळेनासे झाले.. दूरदर्शन सन्च धूसर दिसू लागला.. पुढचे २-३ दिवस असेच गेले.. त्यानन्तर काही दिवस बर्‍याच चर्चा झडल्या.. मोर्चे निघाले.. मेणबत्या लावण्याचे प्रकार झाले.. पुरावे देऊन झाले.. कडक समजही दिली.. पण निश्पन्न काय झाले? काही नाही.. २६/११ वर चर्चा होतेय हे योग्यच आहे.. ह्या जखमा भरता कामा नये.. कारण आपण अजूनही 'इशारे'च देत आहोत.. आणि मेणबत्या पेटवत आहोत.. मला मात्र अजूनही माझ्या 'मध्यमवर्गीय निश्वासा'ची लाज वाटते आहे.. लाज वाटते आहे.. 'शहिदाना माझे दन्डवत्'

त्यान्च्या भावना मेल्या असतील.. माझ्या अजुनही जिवन्त आहेत