पसाभरं

श — शैलेन्द्र,
2792 वाचन
💬 प्रतिसाद (13)
प
प्राजु Sat, 08/22/2009 - 15:20 नवीन
कविता खूप सुरेख आहे. सुटता वारा भुरभुर माती, आसवांनी का भिजेल शेती? घाम गाळण्या त्राण राहुदे, इतके तरि दे दान पसाभर.. सुरेख!! आटली विहीर पान्हा तळ्भर, कसे पाजावे तान्हे वावरं? कल्पना खूप सुंदर!! (कसे पाजावे तान्हे वावर.. मध्ये एक मात्रा जास्त होते आहे.) (कातर, पाचर, सर.. यातल्या र वर अनुस्वाराची गरज नाही.) - (सर्वव्यापी)प्राजु http://praaju.blogspot.com/
श
श्रावण मोडक Sat, 08/22/2009 - 15:45 नवीन
सहमत. फक्त एकच गोष्ट - पहिल्या द्विपदीतील '..रिमझीम सर' काही या कवितेच्या बाकी वजनात न बसणारी आहे. शुष्क नभ, खंडीत धरणी, भेगा, आटलेली विहिर वगैरेमध्ये रिमझिम कुठली? रिमझिम आली काय, गेली काय कळणार नाही. तुमच्या या वर्णनात लागतो तो भिजपाऊस. तोच पाहिजे इथे. कसा ते मात्र मला सांगता येणार नाही. पण तुम्ही जरूर विचार करा. वजन टिकेल.
↩ प्रतिसाद: प्राजु
घ
घाटावरचे भट Sat, 08/22/2009 - 16:34 नवीन
'कसे पाजावे तान्हे वावर' ऐवजी 'कसे भिजावे तान्हे वावर' चालू शकेल. अर्थाला फार धक्का लागत नाही. बाकी कविता उत्तम.
↩ प्रतिसाद: प्राजु
घ
घाटावरचे भट Sat, 08/22/2009 - 16:34 नवीन
'कसे पाजावे तान्हे वावर' ऐवजी 'कसे भिजावे तान्हे वावर' चालू शकेल. अर्थाला फार धक्का लागत नाही. बाकी कविता उत्तम.
↩ प्रतिसाद: प्राजु
क
क्रान्ति Sat, 08/22/2009 - 17:58 नवीन
सुटता वारा भुरभुर माती, आसवांनी का भिजेल शेती? घाम गाळण्या त्राण राहुदे, इतके तरि दे दान पसाभर.. सुरेख! क्रान्ति दिव्यत्वाची जेथ प्रचीती | तेथे कर माझे जुळती अग्निसखा रूह की शायरी
प
पक्या Sat, 08/22/2009 - 18:26 नवीन
सुरेख कविता. सुटता वारा भुरभुर माती, आसवांनी का भिजेल शेती? घाम गाळण्या त्राण राहुदे, इतके तरि दे दान पसाभर.. ह्या ओळी तर खासच.
श
शैलेन्द्र Sun, 08/23/2009 - 06:48 नवीन
आपणा सर्वांचे आभार...
ब
बिपिन कार्यकर्ते Sun, 08/23/2009 - 07:00 नवीन
सुरेख कविता. बिपिन कार्यकर्ते
प
प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे Sun, 08/23/2009 - 07:42 नवीन
सुटता वारा भुरभुर माती, आसवांनी का भिजेल शेती? घाम गाळण्या त्राण राहुदे, इतके तरि दे दान पसाभर.. सुरेख ओळी. -दिलीप बिरुटे
श
शैलेन्द्र Sun, 08/23/2009 - 17:14 नवीन
मनपुर्वक आभार..
म
मदनबाण Sun, 08/23/2009 - 17:33 नवीन
सुटता वारा भुरभुर माती, आसवांनी का भिजेल शेती? घाम गाळण्या त्राण राहुदे, इतके तरि दे दान पसाभर.. सुरेख... ही ओळ वाचुन निळु भाऊंचा हा चेहरा नजरे समोर आला :-- http://www.marathimovieworld.com/preview/goshta-choti-dongraevadhi.php http://www.marathimovieworld.com/moviestills/gosht-choti-dongara-evadhi.php मदनबाण..... चट्यागो चझीमा चवडतीआ चलिकामा चतीहो. :) http://www.youtube.com/watch?v=z3z6limgwMo
श
शैलेन्द्र Mon, 08/24/2009 - 17:33 नवीन
निळुभांउसाठी तो चित्रपट पहायचा मोह अनेकदा होतोय, पण....
↩ प्रतिसाद: मदनबाण
र
राघव Tue, 08/25/2009 - 07:10 नवीन
अतिशय सुंदर! वेदना कशी लिहावी याचे सुंदर उदाहरण आहे तुमची कविता! प्राजु-श्रावणदांशी सहमत.. पण त्या फार छोट्या जागा आहेत.. तुमच्या कवितेतून जे पोचावयास हवे, ते अगदी सहज पोचतंय! पु.ले.शु. राघव ( आधीचे नाव - मुमुक्षु ) कुछ बात है की हस्ती मिटती नही हमारी.. सदियो रहा है दुश्मन दौर-ए-जमान हमारा!