शब्दसंभ्रम...

काट्यांमधून घड्याळ फिरताना ,मंतरलेला काळ सरेल | घश्यामधला रंग जाऊन ,डोळ्यात फक्त ओल उरेल || सॉलिट्ट्ट्ट... :) मदनबाण..... पाकडे + चीनी = भाई-भाई.

हृष्या, लेका हे धंदे कधीपासून रे? कविता भन्नाटच. तुझ्या आधीच्या कविता एकदम गंभीर इ. इ. होत्या. ही एकदम जीवनाला स्पर्श वगैरे करून जाणारी ... ;) मस्तच. बिपिन कार्यकर्ते

पिंप ओले करुन नाही, घशात बसूनच लिहीले आहे वाटते. गुगली वाचनात पहिल्या पडला _______________________ बोला पुंड्लीक वरदे हारी विठ्ठल, श्री ज्ञानदेव तुकाराम, बोला पंढरीनाथ महाराजकी जय

कोंबडा उगवला एकदाचा ,सूर्य बांग देतोच आहे =)) वा! मस्त!! राघव

काट्यांमधून घड्याळ फिरताना ,मंतरलेला काळ सरेल | घश्यामधला रंग जाऊन ,डोळ्यात फक्त ओल उरेल | अरे वा ! काय भारी ओळी उतरल्या आहेत. प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे

=)) निशब्द !!!!!!!!!!!!

हाहाहा.. आवडली कविता.. मस्त जमली आहे. "पिताना मी कधी रिस्क घेत नाही" ची आठवण झाली. - (सर्वव्यापी)प्राजु http://praaju.blogspot.com/

सलाम.. कविता भन्नाट.. घसा ओला करुनच लिहलि असनार :-) --टुकुल

सर्व वाचकांना मनापासून धन्यवाद... :) आपला हृषी !!