Skip to main content

पिंपळ...

लेखक अवलिया यांनी रविवार, 07/11/2010 13:34 या दिवशी प्रकाशित केले.
पिंपळ. कधी एखाद्या नर्तकीप्रमाणे सळसळ करत डोलणारा, कधी शंकराच्या तांडव नृत्याप्रमाणे आसमंत घुमवुन टाकणारा आवाज करत आपल्या बाहुंनी सर्व जगाला कवेत घेणारा तर कधी स्वतःशीच मस्तीत शीळ घालत बसल्या जागी हसत हसत बोलणारा तर कधी एखाद्या सर्वसंगपरित्याग केलेल्या योग्याप्रमाणे निश्चल होऊन स्वतःची सर्व जाणीव हरपुन बसलेला. पिंपळाच्या विविध रुपांनी माझे मन नेहमीच हरखुन जाते. पिंपळ खरे तर कुठेही दिसतो. जिथे जागा मिळेल तिथे उगवणार्‍या गवताप्रमाणेच पिंपळ हा वृक्ष कसा काय उगवतो हे मला नेहमीच कोडे पडते.

दिवाळी पाडवागीत: आज आनंद आसमंतात भरला

लेखक पाषाणभेद यांनी रविवार, 07/11/2010 11:24 या दिवशी प्रकाशित केले.
दिवाळी पाडवागीत: आज आनंद आसमंतात भरला
आज दिवाळी पाडवा. सकाळी आमच्या राणाप्रताप चौकात सारेगम फेम ज्ञानेश्वर मेश्राम यांच्यासमावेत सुरेल गाण्यांच्या मैफिलीचे आयोजन चातक गृपने केले होते. दमदार आवाजांच्या गायकांनी अन तडफदार वादकांनी एक वेगळीच अनुभूती दिली. अन त्या सुरांवर पाषाणाचेही मन डोलू लागले.

***काही क्षण दिवाळीचे***

लेखक मदनबाण यांनी शनिवार, 06/11/2010 22:31 या दिवशी प्रकाशित केले.
नागोबा... मुलांचा आवडता प्रकार.गोल काळ्या वडीला फुलबाजी टेकवताच नाग बाहेर पडायला लागतो...( याचा वास भयानक असतो मात्र !!! :( ) फुलबाजी फिरवण्यात मग्न असलेली चिंटी.

पिम्पळ्पान

लेखक जयदेव यांनी शनिवार, 06/11/2010 22:25 या दिवशी प्रकाशित केले.
आठवणीन्चा उमाळा दाटून आला की मन गहिवरते आणि चक्षू आसवान्ना वाट मोकळी करुन देतात. कोरड्या ओठाण्वरुन जिभ फिरवतान्ना आसवान्ची खारट चव कळताच मन अजुनच हळवे होते. डोळ्यात तरन्गणार्‍या त्या आसवान्च्या पाझरामुळे वर्तमान धूसर होवून सयीची साय मेन्दूत घट्ट होत जाते. मनचक्षू स्वैर होतात नी अन्तर्मनाचा ताबा घेवून हृदयाला आक्रोशाच्या खाईत लोटतात. हॄदयाची स्पन्दने वाढतात की ते निपचीत होतात हे कळायच्या आतच एक पिम्पळपान डोक्यावर पडते आणि आठवणीने ताणलेल्या मनपतन्गाच्या दोर्‍याला थोडी ढिल मिळते.

घोषणा झाली...

लेखक अजय जोशी यांनी शनिवार, 06/11/2010 18:08 या दिवशी प्रकाशित केले.
घोषणा झाली मला फेटाळलेली... 'हुश्श' झाली आसवें कंटाळलेली माणसे झाली पहा आता शहाणी फार पूर्वी भोवती घोटाळलेली पालवी कोठे नसू द्या फार मोठी आणि ती नक्की नको नाठाळलेली एकही अश्रू दिसेना आज कोठे गोष्ट होती आजही रक्ताळलेली नेहमी असते खर्‍याची गोष्ट मागे जातसे जत्रा पुढे वाचाळलेली मद्य कसले घेत बसता धुंद होण्या....? जीवने बनवा नशा फेसाळलेली..! खोल आहे मी समुद्रासारखा; पण... आजही देतो उन्हें गंधाळलेली फायदा नसतो उधारी फेडण्याचा माणसे गेल्यावरी सांभाळलेली आजही गावाकडे लज्जा दिसावी... जीवनाची लक्तरे गुंडाळलेली..! टेकला माथा जिथे, तेथेच फुटला... जीवनें इतकी कशी खडकाळलेली..? एकदा ना एकदा होतील

दिवाळी अंकांतील फराळ

लेखक डॉ.श्रीराम दिवटे यांनी शनिवार, 06/11/2010 15:03 या दिवशी प्रकाशित केले.
यंदाच्या दिवाळीसाठी आम्ही कंबर कसून कामाला लागलो होतो. त्या लेखनकष्टाचं फळ पदरात पडलं आहे. एकूण डझनभर दिवाळी अंकांमधून आमच्या घरगुती फराळाची चव रसिक वाचकांना चाखायला मिळणार आहे. सदरहू अंक आपणाला नक्कीच रुचकर वाटतील आणि त्यात समाविष्ट झालेल्या आमच्या कुरकुरीत साहित्याचा आपण चौकसतेने आस्वाद घेऊन आम्हांला जरुर पोचपावती द्यावी ही विनंती. आमच्या हातचा हा मामुली फराळ कसा काय झालाय? तिखट मीठ व्यवस्थित घोळले गेलेय ना? आंबट लागतोय की गोड? तुरट झालाय की कडू वाटला?