सैल धागे

मी: 

शेवटचं तुला भेटायचं राहून गेलं, 

स्वप्नच तू, जगायचं राहून गेलं... 

चंद्रखळ्यांचं गाव बिलोरी, अवखळ, 

त्या गावात हरवायचं पुन्हा राहून गेलं... 

ती: 

अंतरातले अंतर मोजताना, 

अंतर काही संपत नाही… (२) 

अंतरात माझ्या पाहताना, 

अंतर तुला तिथेही नाही. 

मी: 

माळले नवकिरणांनी नभाचे हार, 

रात्रीस बिलगायचं, शेवटचं राहून गेलं... 

बांधले नजरेचे पूल या डोळ्यांनी, 

तुझ्यासवे शेवटचं चालायचं राहून गेलं... 

ती: 

चंद्र विसावला अंतरी तरी, 

अंतरात हे कसले अंतर? 

अंतरात खोल दडले, 

तुझे माझे सैल धागे 

- शब्दमेघ (६ फेब्रुवारी २०२६)