शून्याशी गाठ

उंहूं... शप्पथ, काय म्हंजे कायबी कल्ला नाय... :-)

तसं बरचं गहन आहे आणि म्हटलं तर सोपं अन सुटसुटीतही...

ज्याला शून्य समजलें त्याला सगळे समजलें... सर्वकाही शून्यातून निर्माण होते, शून्यात विलय होते.शुन्य ही सुरुवात आहे शून्य हा शेवटही... शुन्य समजणे इतके सोपे नाही. आणि तितके अवघडही नाही

_/\_

वाह! आवडली.

त्याला पाठीवर घेऊन चालतांना
छातीवरल्या आकड्यांंच ओझ
कधी जाणवत नाही की
अनायसे कुबड भासत नाही...

हे पटलं.
छान आहे कविता.अर्थपूर्ण आहे.

कविता आवडली.

कैच्याकैकविता हा टॅग लै आवडला :)
समजाला वेळ लागला पण कविता छान वाटली.