किनाऱ्यावर आल्यावर 'जिथे सागरा धरणी मिळते..' इथपासून मनात सुरु झालेला बॅकग्राऊंड स्कोर आता 'खिडकीवर धुरकट तेव्हा कंदील एकटा होता..' इथवर आला होता. कवी ग्रेस यांच्या कवीता प्रमाणे दुर्बोध. काहीतरी लिहायचं राहीलयं असे वाटते.

व्यक्त पेक्षा अव्यक्तच जास्त आहे लेखामधे

मुक्तक आवडले.

तेजोनिधीने पाण्याच्या पृष्ठभागावर सोनेरी रेखा काढली होती आणि वाळूच्या खळग्यांमध्ये साचलेल्या ओहोटीच्या पाण्यात अनेक केशरी दिवे लावले होते.

खुप छान !

'जिथे सागरा धरणी मिळते..' इथपासून मनात सुरु झालेला बॅकग्राऊंड स्कोर आता 'खिडकीवर धुरकट तेव्हा कंदील एकटा होता..' इथवर आला होता.

कंदील का आला असेल ही उत्सुकता दाटून आली ! ते कंदीलाचे मुक्तक पण लिहा एकदा. पुलेशू

मनस्वी लिहिलेलं आवडलं.