Skip to main content

न्यास

लेखक क्रान्ति यांनी शुक्रवार, 21/08/2009 00:25 या दिवशी प्रकाशित केले.
या जिवाला एक ज्याचा ध्यास होता तोच की त्याचा खुळा आभास होता? भोगले आयुष्य, नव्हती कैद साधी, सक्तमजुरी आणि कारावास होता रंगलेल्या मैफली उधळून जाणे हा कुणाचा सांग अट्टाहास होता? चिंब भिजण्याचे ऋतू केव्हाच सरले, फक्त ओल्या पालवीचा वास होता राम सुटला, मात्र सीतेच्या कपाळी गोंदलेला आमरण वनवास होता हुंदक्यांनी पेलले आयुष्य माझे, जो दगा देऊन गेला, श्वास होता मी निषादाभोवती गुंतून गेले, हाय, त्याचा पंचमावर न्यास होता
लेखनविषय:
वाचने 3280
प्रतिक्रिया 16

प्रतिक्रिया

हृषीकेश पतकी शुक्रवार, 21/08/2009 10:47
रसायन छान जमून आलंय !! हुंदक्यांनी पेलले आयुष्य माझे | जो दगा देऊन गेला , श्वास होता || उत्तम!! आपला हृषी !! :)

अ-मोल शुक्रवार, 21/08/2009 12:10
हुंदक्यांनी पेलले आयुष्य माझे, जो दगा देऊन गेला, श्वास होता मी निषादाभोवती गुंतून गेले, हाय, त्याचा पंचमावर न्यास होता चिंब भिजण्याचे ऋतू केव्हाच सरले, फक्त ओल्या पालवीचा वास होता सुरेख.

विशाल कुलकर्णी शुक्रवार, 21/08/2009 12:25
क्रांतीतै लगे रहो ! :-) सस्नेह विशाल ************************************************************* आम्ही इथेही पडीक असतो "ऐसी अक्षरे मेळविन!"

श्रावण मोडक शुक्रवार, 21/08/2009 12:37
राम सुटला, मात्र सीतेच्या कपाळी गोंदलेला आमरण वनवास होता हुंदक्यांनी पेलले आयुष्य माझे, जो दगा देऊन गेला, श्वास होता या दोन अधिक भावल्या. एकूण रचना तुमच्या नेहमीच्या वजनातील.

अनिल हटेला शुक्रवार, 21/08/2009 14:42
नेहेमी प्रमाणे उत्तमच.... हुंदक्यांनी पेलले आयुष्य माझे, जो दगा देऊन गेला, श्वास होता :-) बैलोबा चायनीजकर !!! I drink only days ,which starts from 'T'... Tuesday Thursday Today ;-)

दत्ता काळे शुक्रवार, 21/08/2009 16:33
चिंब भिजण्याचे ऋतू केव्हाच सरले, फक्त ओल्या पालवीचा वास होता . . . . हे मस्तच.

दशानन शुक्रवार, 21/08/2009 16:37
हुंदक्यांनी पेलले आयुष्य माझे, जो दगा देऊन गेला, श्वास होता वाह ! काय लिहू समजत नाही आहे.... खुप सुंदर कविता.. व वरील ओळी तर क्लास... एकदम नकळत डोळ्याच्या कडा ओलावून गेल्या... ! :S

बिपिन कार्यकर्ते शुक्रवार, 21/08/2009 16:45
क्रांतिताई, मस्तच. हुंदक्यांनी पेलले आयुष्य माझे, जो दगा देऊन गेला, श्वास होता या ओळी खूपच आवडल्या. मी निषादाभोवती गुंतून गेले, हाय, त्याचा पंचमावर न्यास होता बर्‍याच नातेसंबंधात हे अगदी सामान्यपणे होत असते. बिपिन कार्यकर्ते

प्राजु शनिवार, 22/08/2009 01:55
मी निषादाभोवती गुंतून गेले, हाय, त्याचा पंचमावर न्यास होता सर्व गझलच अप्रतिम आहे.. या ओळी तर खासच! - (सर्वव्यापी)प्राजु http://praaju.blogspot.com/

सागर शुक्रवार, 21/08/2009 16:51
क्रान्तिजी शब्दच नाहीत एकही ओळ कमी जास्त नाहिये. त्यामुळे आवडलेल्या ओळी देत नाहिये... सगळी कविताच अप्रतिम आहे... सुरुवातच एवढी सुंदर केली आहे की अहा हा हा... फारच सुंदर... अशाच सुंदर कविता अजून लिहा... :) (कविताप्रेमी) सागर

मनीषा शनिवार, 22/08/2009 20:25
चिंब भिजण्याचे ऋतू केव्हाच सरले, फक्त ओल्या पालवीचा वास होता मी निषादाभोवती गुंतून गेले, हाय, त्याचा पंचमावर न्यास होता सुंदर !!!