Skip to main content

कविता सुचे कुणाला ...

लेखक केशवसुमार यांनी शुक्रवार, 21/03/2008 02:53 या दिवशी प्रकाशित केले.
आमची प्रेरणा शांता शेळकेयांची सप्रतिम रचना काटा रुते कुणाला आणि चतुरंगशेठने केलेले सुरेख विडंबन 'बाटा' रुते.. कविता सुचे कुणाला आक्रंदतात कोणी मज स्फूट हे सुचावे हा कर्मभोग आहे ! सांगू कशी कुणाला कळ आतल्या जिवाची ? मजला विडंबनाचा पण शाप हाच आहे ! काही लिहू पहाता होतो अनर्थ तेथे प्रतिसाद सर्व येथे तिरपेच येत आहे ! हा स्नेह, वंचना की, काहीच आकळेना की ह्यात गुंतलेला परकीय हस्त आहे ?

वाचने 6177
प्रतिक्रिया 16

प्रतिक्रिया

छान लयबद्ध झाले आहे. दुसरी आणि शेवटची द्विपदी भारी आहे. (आस्वादक)बेसनलाडू

In reply to by बेसनलाडू

मला मात्र तिसरी द्विपदी (सत्य असल्याने) अधिक आवडली. -- (तिरपा) सर्किट

होळी सुरू व्हायच्या आधीच हसून हसून पोट दुखले. काय आचार्य. धमाल केलीत. (हसरा) आजानुकर्ण

केशवा, तुझ्या प्रतिभेला पुन्हा एकदा सलाम! विडंबन लै भारी... आपला, (जितेंद्र अभिषेकीप्रेमी) तात्या.

सही रे! केशवा... काही लिहू पहाता होतो अनर्थ तेथे प्रतिसाद सर्व येथे तिरपेच येत आहे ! आवडले... "दिसामाजी काही(च्या काही) तरी ते लिहावे" -इनोबा म्हणे

कविता सुचे कुणाला आक्रंदतात कोणी मज स्फूट हे सुचावे हा कर्मभोग आहे ! सांगू कशी कुणाला कळ आतल्या जिवाची ? मजला विडंबनाचा पण शाप हाच आहे ! एकदम झकास वाटलं लगे रहो...भाय..!

मज्जा आली. अर्धवटराव आचरटाचार्य, सुधीर कांदळकर.

हा स्नेह, वंचना की, काहीच आकळेना की ह्यात गुंतलेला परकीय हस्त आहे ?> पण विडंबन मात्र मस्त आहे

प्रतिसाद दिलेल्या आणि प्रतिसाद न दिलेल्या सर्व वाचकांचे मनापासून आभार!! केशवसुमार

थोडेसे शब्द पाठव रे केशवकाकांच्या प्रतिभेला मुजरा करायला. अनंत हस्ते कमलावराने, देता घेऊ किती दो कराने? > > मना बोलणे नीच सोशीत जावे, स्वयें सर्वदा नम्र वाचे वदावे...