रेशमाच्या बाबांनी

आणि आम्हाला ते 'प्रसव' का काय म्हणतात त्या वेदना सुरू झाल्या अच्छा! म्हणजे आपलं मराठी आंतरजालीय वाचन साईनऑफ स्थितीत राहूनसुद्धा बर्‍यापैकी सुरूच असतं वाटतं! की अलिकडेच कधी विल्मिंगटनच्या काकांकडे च्चक्कर टाकली होतीत? :) असो! 'रेघांनी' च्या जागी 'बाबांनी' हा शब्द फार आवडला. तसेच 'हात नगा लावू माझ्या बॉडिला' ही ओळ इतकी चित्रदर्शी वाटली की ती वाचताना, संजोपरावांच्या बंगल्यावर भेटलो असताना टीशर्ट आणि लुंगी या पेहेरावात पाहिलेली तुमची बेताची (!) बॉडीही डोळ्यासमोर आली! :) जात होती वाटेनं ती तोऱ्यात अवचित आला बाबा म्होऱ्यात ह्यातला 'बाबा' हा शब्द फार आवडला. जवानीत आम्ही ज्या पोरीवर जिवापाड लाईन मारत होतो तिचा खत्रूड चेहेर्‍याचा जन्मदाता डोळ्यासमोर आला! व्वा, फारच चित्रदर्शी विडंबन..:) म्हणेन मी आता ताई, तुमच्या या घोडीला हात नगा लावू माझ्या बॉडीला ! सुंदर..:) केशवराव, मिसळपाववर आपलं सहर्ष स्वागत आहे. आपली उत्तमोत्तम विडंबने आणि कविता आम्हाला येथे वाचावयास मिळोत हीच सदिच्छा! 'कच्चा माल' हवा असेल तर तूर्तास आम्ही अशोक गोडबोले या आमच्या कवीमित्रास येथे आणलेले आहे. त्यांना जमल्यास एखाददा ट्राय करा! :) आपाला, (परमस्नेही व आडनांवबंधू!) तात्या.

मागील पानावरून पुढे चालू ! मस्तच ! - सर्किट

सहर्ष स्वागत आहे! आपला गुंडोपंत

दिवसाची सूरवात तर छान झाली!!

धमाकेदार सुरुवात.

वा! वा! सुस्वागतम्म! तुमच्या विडंबनामुळेच लोकांना (केवळ कुतुहलापोटी) मूळ कविताही वाचणे भाग पडते. तुम्ही आलात.. आता लिहायला हरकत नाही. ;)

हात नगा लावू माझ्या बॉडीला ! यिडांबान फरमास हाये. आनकी यखाद्या लावनीचं यिडांबान द्या की आमास्नी करून. नका जाऊ पावनं जरा थांबा ....

जवानीत आम्ही ज्या पोरीवर जिवापाड लाईन मारत होतो>>>>>>>>.. तात्या मग आता खरच म्हातार झालात की काय? आता लायनी मारण बंद केल की काय? तात्या तुमच्या एका वाक्यातुन दोन प्रश्न तयार झाले आहेत. :) केसु तुझ विडंबन आवडल रे.

केशवसुमारांचे इथले आगमन अगदी झोकात झालेले आहे. पहिल्याच चेंडूवर सणसणीत षटकार ठोकलाय त्यांनी. ह्यापुढेही त्यांची झंझावाती टोलंदाजी आम्हा सगळ्यांना पाहायला मिळेल अशी आशा करतो.

रेशमाच्या भावांनी,रेशमाच्या काकांनी तब्येतीने ठोकीले हो बॉडीला हात नग लावू या येड्याला. अश्या वळी घूसाडायला होत्या, बाकी जोरदार लिव्हले बरं का.

हहलोपो!

हा माणूस बिन-विडंबनाच्या कविता कुठल्या आयडीखाली लिहितो ते कोणी सांगा मला. कारण लिहीत असलाच पाहिजे!

आजानुकर्ण हा आधुनिक एकनाथ दिसतोय. संजोप राव,केशवसुमार वगैरे ह्याचे बरेच (२१)गुरु दिसताहेत.

आहो, एवधे सुन्दर विड्म्बन अवघ्या त्रिख्डात वाचले नव्ह्ते.

फारच मस्त विडंबन आणि पुढे अजून उस्फुर्त काव्य! अशा लोकांबद्दल आदर आणि अचंबा वाटतो! "रेशमाच्या बाबांनी" या ओळी वाचल्यावर एकदम "गंगा-यमुना डोळ्यात उभ्या का? " या गाण्याच्या या पहील्याच ओळींवरून मला वाटते वि.आ. बुवांनी विनोद केल्याचे आठवते की, "कवीला खरे तर आपल्या शेजारातील दोन मुलींच्या वागण्यावरून प्रश्न पडला आहे - गंगा यमुना बोळात उभ्या का?" याची आठवण झाली!

मस्तच आहे विडंबन काव्य, तात्यांचे प्रतइसाद आणी तुमचे उत्तरे वाचून तर ह ह पु वा

सुंदर विडंबन ! सर्व प्रतिसाद सुद्धा मजेदार. आगमन झोकात झाले आहे. अजून येवू द्या ! --लिखाळ. तिखट तर्री झेपत नसल्यानी जादा पाव आणि मिसळखाल्ल्यावर ताक आम्हाला पाहिजे असते. (अशीच माहितीची देवाणघेवाण हो!)

aaplyala kavita laei aavadli.......baba....... reshmacha baap ani maza sasara ekcha kulatle.... tyacha mayala ... maza sashatang namskar. gavacha patil..

असेच एक विडंबन मी कुठेतरी ऐकले होते रेशमाच्या बाबांनी,काळ्या काळ्या हातांनी, रेशमाच्या कानाखाली वाजवली, रेशमा आमची घाबरली.... पुढचे काही माहीत नाही. (हे विडंबन माझे नाही! अधिच सान्गतो. )

ऐला काय खत्रा विडंबन!! उत्खननसत्रात नजरेतून कसं काय सुटलं काय माहिती. गणपांचे अनेक धन्यवाद या धाग्याच्या पॉइंटरबद्दल :)

असे असावे विडंबन . मिपावरील उत्खनन पटूस धन्यवाद !

मस्तच आहे हे

@हात नगा लावू माझ्या बॉडीला ! =))))) अफाssssssssssट आहे हे! =))

आज खूप दिवसांनी मनापासून हसलो.

अप्रतिम...कोणीतरी यावर व्हिडो रेकॉर्डिंग करायला हवे :)