पानगळीचे वैभव

छान वाटली कविता. एकदम सोपी वाटली. गहन अर्थ बघायला परत वाचतो थोड्यावेळाने. :-)

एखादा पानगळीचा किंवा पानगळ सुरू व्हायच्या आधीचा फोटो टाकलात तर अजून मजा येईल का? मला ते वेगवेगळे रंगाची पाने असलेली वृक्षरांग (अमेरीकन) बघायला मजा येते.

उनाड खारी, त्यांच्या कानीं । कुणी सांगिली, काय कहाणी!
खेळ टाकुनि अर्ध्यावरती । दाणा शोधित तुरुतुरु फिरती

या स्वर्णाची माती होइल । का केवळ विस्मरली जाइल?
छे! तो वसंत हिरवळ आणत । गतवर्षींची स्मरविल दानत!

वरील ओळी सर्वात जास्त आवडल्या..

अतिशय सुरेख निसर्गकविता..बालकवींनाही आवडावी अशी! :)

तात्या.

नुकतेच फॉल कलर्स पाहून आल्याने कविता अधिकच आवडली. मर्ढेकरांची शिशिरागम (शिशिरऋतुच्या पुनरागमे, एकेक पान गळावया...) आठवली.

[अवांतर - शिशिरीं लेतिल दैगंबर्‍या यात दैंगबर्या असे हवे का? विचित्र-वैचित्र्य सारखा दिगंबर - दैगंबर्य/दैंगबर्‍य शब्दप्रयोग तुम्ही योजला असावात असे वाटते. हा नवीन शब्द आवडला. व्याकरणदृष्ट्या माझे म्हणणे किती बरोबर आहे, माहीत नाही. केवळ उच्चार दैगंबर्य असावा असे वाटले. छिद्रान्वेषीपणाबद्दल क्षमस्व.]

नंदन
(मराठी साहित्यविषयक अनुदिनी
http://marathisahitya.blogspot.com/)

कविता आवडली. अक्तूबरस्य हा शब्द मस्त.

(आनंदित) आजानुकर्ण

स्वर्णिम झाली यष्टी यष्टी?
शिशिरीं लेतिल दैगंबर्या

ह्या दोन वाक्यांचे अर्थ फारसे झेपले नाहीत
(प्रश्नाळू) आजानुकर्ण

मस्त चित्रमय कविता. आवडली.
(वाचक)बेसनलाडू

कविता खुपच सुंदर आहे.

वा धनंजयराव !

त्या वार्तेने गडबड झाली । नेणति अवघी सृष्टी झाली
दिनरजनीचा गोंधळ खासा । उष्ण करी कधि शीतळ श्वासा

ऑक्टोबर हीट (इंडियन समर, विश्वामित्री उन्हाळा) ला सृष्टीच्या नेणते होण्याच्या वेळी तिचा उडलेला गोंधळ हे रूपक देणार्‍या तुमच्या प्रतिभेला सलाम !!!!

- सर्किट

सध्या फॉल चालू आहे... सगळीकडे खरंच स्वर्णिम आहे...

कविता अगदी खास आहे....

स्पर्शुनि परीस का ही सृष्टी । स्वर्णिम झाली यष्टी यष्टी?
मग सुवर्णा सौरभ कैसा - । दंव भिजल्या पर्णाली जैसा?

हे अगदी खासचं...

आणि
शाखांवरती सोने उगवुन । सहस्र हस्तें देती शिंपुन
तरु पानांचा करुनी पात । वर्खाने भू पांघरतात

अफाट कल्पना..........

प्राजु.

कविता आणि त्यातील कल्पना जोरदार आहेत!

वा वा वा .. काय सुंदर ! फार सुंदर !

त्या वार्तेने गडबड झाली । --> हिमधवला जटजटिला गुंफुन । ऋतुचक्राचे करतिल चिंतन --- > या स्वर्णाची माती होइल । का केवळ विस्मरली जाइल?
या कडव्यांतले वर्णन आणि त्यांचा कवितेतला क्रम केवळ अप्रतिम.

कविता फार आवडली.
यष्टीच्या बाबतीत अजानुकरणासारखेच यष्टीचित :)
अक्तूबरस्य हा शब्द मजेदार.
नंदन प्रमाणेच शिशिरागमन ही कविता आठवली. त्याच कवितेत किंवा 'गळण्याआधी' या नावाच्या कवितेत राळांचा फाग घेऊनी असे काही शब्द होते. त्यांची आठवण झाली. चित्रा यांनी टाकलेली चित्रे छान आहेत.

मग सुवर्णा सौरभ कैसा - । दंव भिजल्या पर्णाली जैसा?
याचा अर्थ काय? मग सुवर्णा सौरभ कैसा? दंव भिजल्या पर्णाली जैसा ! असा अर्थ आहे का?

प्रमोद देवांनी त्यांच्या या लेखात दुवा दिल्याने ही कविता नजरेस पडली. देवबाप्पांचे आभार !

-- लिखाळ.

केवळ अप्रतिम काव्य! अत्यंत नादमय काव्य!!
ओळन ओळ सुंदर. तुमच्या प्रतिभेला अनेक सलाम!
(मलातर जागोजागी शंकराचार्यांचे एखादे निसर्गस्तवन वाचतो आहे की काय असा भास होत होता!! :) )
(प्रमोदकाकांच्या लेखनातल्या दुव्यामुळे तुमचे काव्य वाचनात आले त्यांचे अनेक आभार!)

चतुरंग

अप्रतिम!!!!! अप्रतिम!!!!! अप्रतिम!!!!!

देवकाका, धन्यवाद.

बिपिन कार्यकर्ते

सुरेख आहे काव्य!

खूपच छान काव्य आहे.
मी पण नव्हतं वाचलं आधी.
देव काकांमुळे दुवा मिळाला, त्याबद्दल त्यांचेही धन्यवाद.