Welcome to misalpav.com
लेखक: तुमचा अभिषेक | प्रसिद्ध:


प्रतिक्रिया

काहि बोलायाचे आहे पण बोलणार नाही काहिशा अशाच भावना असतात त्या वयात. मग काही वर्षानंतर लकडी पुलावर ती भेटते आणि कडेवरच्या पोराला म्हणते "मामाला मोरया करा" आणि त्या वेळेलाही काहिही न बोलता आपण लाचारीने "हॅ हॅ हॅ" करत वेळ मारुन नेतो. दोन्ही लेख मस्तच जमले आहेत. (बर्‍याच भाच्यांचा मामा)

माझ्या एका वर्ग मित्राचा (तो पण नौदलात होता) किस्सा आठवतो आहे. तो सुट्टीत दिल्लीला परत गेल्यावर त्याची एक जुनी मैत्रीण भेटली तिच्या कडेवर मुल होते तिने मुलाला हेच म्हटले कि वो देखो मामाजी. त्यावर आमचे मित्रवर्य म्हणाले कि हम तुम्हारे आशिक थे अब भी आशिक ही है और आगेभी आशिक रहेंगे. ये मामा जी का किस्सा छोड दो. त्यावर ती मैत्रीण हसायला लागली

वाचायला सुरूवात केली अन गेल्यावेळचेच चित्र डोळ्यासमोर उभे राहिले पण कॅमेर्‍याची बाजू पूर्णपणे विरुद्ध. कथेतल्या पात्राच्या मनीच्या भावना इतक्या तरलपणे मांडण्याच्या कौशल्याला सादर प्रणाम.

यातील पहिला लेख लिहून जेव्हा नेहमीसारखा बायकोला वाचायला दिला तेव्हा तिला म्हणालो, यावेळी बघ जरा वेगळ्या लिखाणशैलीत म्हणजे तरल असा लिहलंय... तेव्हा माझ्या काँन्वेंटमध्ये शिकलेल्या बायकोला तरल या शब्दाचा अर्थ समजवताना माझे मराठी अन ईंग्लिश दोहोंचे ज्ञान उघडे पडून जी बोंब उडाली ती माझी मलाच माहित.. तर तिला आता तुमचा हा प्रतिसाद दाखवता येईल.. अन याबद्दल तुमचे खास आभार.. :)

आवडलंय खरंच पण समथिंग इज मिस्सिंग. काय ते नेमकं कळेना. उगाच सिगारेट पिताना पकडलं गेल्याचं समर्थन? आधीच्या लेखात असलेला नि इथं नसलेला प्रांजळपणा? की आमचंच मन गुन्हेगार आहे?

धन्यवाद, आणि तुम्ही म्हणता तो प्रांजळपणा, जर हा लेख त्या लेखाच्या आधी लिहिला असता तर कदचित त्याच्या जागी इथे दिसला असता.. :)

प्रतिसादाबद्दल धन्यवाद.. आपण म्हणता ते वाचले नाही पण वपुंसारखा काही विचार मी केला याचेच समाधान.. बाकी हे स्वानुभावावर लिहिले आहे बरेचसे... वाचन कमी असल्याने माझे बरेचसे लिखाण असेच असते.. बस थोडेसे काल्पनिकतेचे पाणी.. ते नक्की काय हे सांगितले की मात्र मजा गेली.. :)

त्या तिकडे पलीकडे पण एक लेख आलाय, मला या लेखाकडून पण काहीशी तशीच अपेक्षा होती पण हा अपेक्षाभन्ग आवडला.. :) झाक्क्स जमिंग!!!

त्या तिकडे पलीकडे आणि कुठे.. आणि नेमके कशावर लेख.. शक्य असल्यास लिंक देऊ शकाल का? इथे किंवा खरडीत.. या लेखावरील प्रतिसादासाठी धन्यवाद.. :)

काय मस्त लिहिता हो! हा भाग जास्त आवडला. या जी बाजू मांडलीय त्यात पूर्वीच्या आणि नंतरच्या काळासाठी खूप शक्यता जाणवतायत, ज्या वाचकांवर सोडल्या आहेत. जमलंय..

ताणलेले लिखाण वाटले... वाजन्ट एनि रिअल निड टु जस्टिफाय व्हाट दे हिल शी वॉज थिंकींग... आता यामुळे तुमच्या पहिल्या वर्शनला कृत्रिमता आलि.

कथा म्हणून छान जमलाय हा भाग, पण बॉसने म्हणल्याप्रमाणे दुसरी बाजूही तुम्हीच लिहिल्याने (पहिला भाग स्वानुभवाने लिहिलेले गृहित धरून) तुमच्याच मनाची वेडी आशा लिखाणात उतरलीयं (पूर्णतः कृत्रीम नाही म्हणू शकत, खरं असूही शकेल,नसेलही. पण प्यारे म्हणतो तसं ...समथिंग इज मिसिंग. बट लेट्स नॉट ट्राय टू फाइंड इट. लेट इट गो.)

आज ढग नुसते जमून आले होते, त्यांना बरसायचे नव्हते.. पण गरजून मात्र गेले.. त्याने फिरवलेली नजर कायमची असेल हे त्याक्षणी वाटले नव्हते
अप्रतिम ओळ...मस्तंच जमलंय राव ---- रागा ----

अशा अपुर्ण /अव्यक्त प्रेमाच्या कथा नेहमीच चुटपुट लावून जातात. मी पुर्वी कधीतरी ग्रामीण पार्श्वभुमी असलेली एक अव्यक्त प्रेमाची कथा वाचली होती. आता अनेक वर्षांनी त्यातले सगळे तपशील पुर्णपणे विसरुन गेलो पण ती वाचल्यानंतर मनाला लागलेली चुटपुट अजूनही लक्षात आहे. तुमची कथा शहरातली आणी अधूनिक वातावरणातील. पण अव्यक्त प्रेमातील हळवेपणा तोच आहे. थोडे ".." जास्त वाटले. बाकी सगळं उत्तम. एक छान विडीओ बनवला तर युट्युब वर लोकप्रिय होवू शकतो.