छान (प्रोफेशनल) समीक्षण.. मला तर सचिनचे जुने सिनेमेच आवडतात. कालच कोण होइल मराठी करोडपती मध्ये सचिनकन्येचे मराठी ऐकुन अंदाज आला होता.

छान (प्रोफेशनल) समीक्षण.. +११११ बादवे - हा चित्रपट महागुरूंचा आहे की सचिनचा..?

म्हाग्रूंचा पिक्चर ना ? त्ये आपल्या मायमराठीतील शारूक हायेत viral advertising च्या साटी पिक्चारात एक बी चानस सोडत नै झैरात कर्नेचा. तो "आमी सातपुते" नावाचा दिव्य पिक्चुर आटवत न्हायी का, त्येत त्या टाटांच्या ACE नावाच्या गाडीची आणि brook Bond च्या ची कसली झैरात केली व्हती राव ! आता या पिक्चुर मधी कथेतील अरुण देशपांडे प्ले बॅक सिंगर बनण्याकरता परिवार सोडून मुंबईत येतो. या मधी एकाद्या गाण्याच्या कंपनीची झैरात असनार . नंतर एक मुलाखत द्यायला म्हणून अरुण आकाशवाणीवर जातो. यामधी एकाद्या Radio ठेसन ची झैरात असनार नाय मी तर म्हन्तो झैरात करण्यासाटीच त्यो Radio ठेसनात मुलाकतीचा भाग टाकला असनार. तो विमानात जाऊन बसतो तसं नंदिनी त्याच्या शेजारी येऊन बसते या मंदी एकाद्या इमान कंपनी ची झैरात नसली म्हंजी मिळवली. नै झैरात करायची तर करा ना राव पार त्या पाई पघणाऱ्या लोकाच्या डोक्याला काहून शॉक देता ? कथे मदी दम असल तर झैरातीच कै वाटत नायी राव पर झैरात करता यावी म्हून पिक्चुरच्या कथेतच बदल करणेचा परकार डोस्क्यात जातो .

आताशा सचिनच्या सिनेमांचा कंटाळा येऊ लागला आहे. आणि लखुबांनी लिहलेल्या वरील सर्व मुद्द्यांशी सहमत!! (आम्ही सातपुते पाहून सचिनच्या सिनेमांचा धसका घेतलेला) किसन

परीक्षण छान आहे. :) पण हा चित्रपट पहाण्यात एकंदरीतच काही राम दिसत नाही. अवांतरः येत्या दीड महिन्यात बरेच (वरकरणी) चांगले (वाटणारे) मराठी चित्रपट येताहेत. केदार शिंदेंचा "खोखो", महेश कोठारेंचा "झपाटलेला २" आणि ईस्टमन कलरमधला सुशिंच्या मॅग्नम ओपसवरचा "दुनियादारी".

मराठी चित्रपट अजून प्रदर्शीत होतात ? अवघड आहे बॉ !

सचिन असा ही कधिच आवड्ला नाही. आणि एका पेक्शा एक नतर तर पारच तिडीक यायला लागली त्याची. स्वःत्च्याच शोम्धे स्वःतलाच महागुरु म्हणवून घेतो.

नेमक्या शब्दात सिनेमाची ओळख करून दिली आहे. सिनेमाची गोष्ट ओळखीची वाटतेय. किंवा २/३ स्टोर्‍या एकत्र केल्यासारखी. तरी फुकटात बघायला मिळेल तेव्हा बघू.

पाह्यला.. चित्रपटाविषयी: सचिनने सुरुवातीला नर्मविनोदी सिनेमे सुरु केले तेव्हा पाटीलअत्याचार किंवा थांबलक्ष्मी टाईपच्या सिनेमांमधे त्याने एक नवा ट्रेंड सेट केला असं म्हणून आवडले होते. त्या त्या वेळी ते बरे वाटले तरी भलते टॅलंटेड त्यात काही नाही असंच वाटतं. काही वर्षांपूर्वी नवरा माझा नवसाचा हाही त्याचा एक सिनेमा आला होता.(निर्माता दिग्दर्शक होता की फक्त काम केलं होतं आठवत नाही) या न.मा.न. सिनेमातही दर दोन वाक्यांनी जोक नाही मारला तर काँट्रॅक्ट रद्द होणार असल्याप्रमाणे अशोक सराफ आणि अन्य पात्रं संवाद आणि कोलांट्याउड्या, आरडाओरडा, लाफे लावणे वगैरे करत होती. हे केविलवाणं आहे. एकुलती एक या सिनेमात असा न जमलेला फार्स नक्कीच नाही. विषय चांगला आहे. पण पुन्हा तेच. नर्मविनोदीच्च झाला पाहिजे सचिनचा सिनेमा या अलिखित नियमानुसार खरं तर गंभीर असणं आवश्यक असतानाचेही खूप प्रसंग उगीच "हलकेफुलके" ऐवजी पोकळ झाले. उदा. १. मुलगी जेव्हा १८ की वीस वर्षांनी बापाला भेटायला येते तेव्हा ती अगदीच अल्लड आणि आगाऊ वाटते. इनफॅक्ट ती ज्या काही उद्देशांनी बापाकडे आली असेल ते उद्देश लपवले हेही ठीक, पण त्यांची भेट ही विनोदी करुन टाकली आहे. २. अठरा वर्षांच्या गॅपनंतर त्यांच्यात जे संवाद होतात ते अगदीच कॅज्युअल वाटतात. ३. नंतर ही मुलगी २४ X ७ फिलॉसॉफरचा रोल घेते. त्यामुळे कागदाचं विमान बनवण्यापासून ते बागेला पाणी घालण्यापर्यंत सर्व गोष्टीत ती बापालाच "बाबा रे... " करुन काहीतरी लाईफ जीने का तरीका ऐकवत असते. आणि बाप अगदीच बावळट आहे असं वाटायला लागतं. नंतर या फिलॉसॉफर लीगमधे तिचा अत्यंत पांड्या दिसणारा बॉयफ्रेंडही जॉईन होतो.. तोही गिटार हातात धरुन जो काही येतो तो पाव खाताना, चहा पिताना सगळ्या सगळ्या बाबतीत या बापाची शाळा घेतो. ४. मुलीच्या काही दिवसांच्या मुक्कामात तो पोरगा नोकरी लागल्याचं सांगतो.. लगेच आठवड्याच्या आत येऊन प्रमोशन झालं असं म्हणून लक्झरी कार आणि सूटबूट घालून येतो.. तुम्ही माझ्या कंपनीच्या सीएफओशी बोलताय इ इ. म्हणतो... हे सर्व खोटं आणि प्लॅनचा भाग असलं तरी सचिन कित्ती कित्ती मूर्ख आहे हे अधोरेखित का केलं जातं बुवा? ५. मुळात ज्या पायावर सगळी कथा आहे ते आईबाबांचं ते सेपरेशनच फुसकं वाटतं. "तू तुझ्या तत्वांना महत्व दिलंस आणि मी माझ्या करियरला" असं सचिन एकदा पत्नीला म्हणतो.. शिवाय आई अजून राष्ट्र सेवादलात जाते का? असं सचिन मुलीला विचारतो.. असे अनेक संदर्भ येतात. आता गायक बनण्यासाठी मुंबईला येणं यात तत्वात न बसण्यासारखं काय आहे? सचिन तर अगदी कर्मठ म्हणावे इतका तात्विक दाखवला आहे. तेव्हा त्याने केलेलं बायकोच्या तत्वांना काळिमा फासणारं कृत्य = गायक बनण्याचं स्वप्न पाहणं हे काही पटत नाही. अशी काय तत्वं असतात बायकोची नागपुरात? मुंबईला येणं हाच प्रॉब्लेम असतो की गायकीतली अनस्टॅबिलिटी? त्यांच्यातल्या सेपरेशनचं अजून ताकदीचं कारण दाखवायला हवं होतं. ६. एक केवळ मराठीत पार्श्वगायन करणारा, तेही अमुकसाठी गात नाही अन तमुकला माझा आवाज शोभणार नाही अशी तत्वं असलेला.. हा गायक मुंबईत सी व्यू असलेला उंच टेकडीवरचा (अर्थातच मलबार किंवा तत्सम हिलवरचा) बंगला, प्रचंड आवार अन बाग असलेली जागा.. आणि मर्सिडीज गाडी वगैरे अशा थाटात फिरण्याइतका पैसा कमवत असेल हे मानणं जड गेलं. हे सर्व निर्माता किंवा हिंदीतल्या नंबर एक सुपरस्टारलाच शक्य आहे. (किंवा मुळातच मलबार हिलवर वडिलोपार्जित बंगला असणार्‍याला.. पण इथे तर तो नागपूरहून मुंबईत येऊन स्ट्रगल करुन स्थिरावलेला आहे) असे अनेक मुद्दे आहेत.. पण त्या मुलीची फिलॉसॉफरगिरी डोक्यात जाते. येता जाता ते कृत्रिम हास्य.. तेही टिपिकल फिलॉसॉफरसारखं टाईम डीलेड हास्य.. सर्वोदयी हास्य यालाच म्हणतात का? चित्रपट अगदी टाकाऊ आहे असं नव्हे.. पण काही विशेष दमही नाहीच. परीक्षणाविषयी: परीक्षण चांगले आहे. पण एक अलिखित कन्व्हेन्शन असं आहे की अगदी ए टू झेड लास्ट सीनपर्यंतची स्टोरी परीक्षणात सांगून टाकायची नसते.. अन्यथा वाचकाला सिनेमा पाहण्यात मजाच राहात नाही. बाकी चांगले लिहीले आहे.

माफ करा पण मला परीक्षण कुठेही दिसले नाही. असे वाटले की कुणीतरी मला चित्रपटाची कथा सांगतय आणि मी कंफ्युझ्ड होतोय. बाकी वाचकांना 'परीक्षण' आवडले हेच मला खटकले. परीक्षणात "का पाहावा?" आणि "का पाहू नये?" आवडले. गविंचे परीक्षण मार्मिक वाटले. वाचताना मजा आली.

हाहाअहाहाहाहाह! छान आहे परीक्षण... बघणार नव्हतोच... आता नाहीच.

सचिन, सचिन क्रिकेट खेळाचा माहागुरू, समजूतदारपणा दाखवून निवृत्ती घेतोय वयाच्या 40व्या वर्षी सचिन पिळगावकर कधी घेतील कोण जाणे.... अजुन किती दिवस ह्यांना टी व्ही वर बघावे लागणार?? अवांतर : सचिन पिळगावकर काही दिवसापूर्वी म्हणाले होते की ते अभिनयात अमिताभ बच्चन हून सुधा जेष्ट आहेत... कारण ते वयानी जरी अमितजी पेक्षा लहान असले तरी त्यांचा वावर चित्रपट क्षेत्रात जास्त काळापासून आहे. काय म्हणावे

हा शिनेमा पहाणार नाही.

ही अशीच ष्टोरी असलेले एक मराठी नाटक होतं का पूर्वी? स्वाती चिटणीस आणि मोहन जोशीनी काम केलेलं...

अगदी बरोबर पूर्वी कार्टी श्रीदेवी ह्या नावाने व पुढे कार्टी काळजात घुसली ह्या नावाने स्वाती व मोहन ह्यांचे नाटक होते. त्या दोघांचा सहजसुंदर अभिनय पाहता ह्या सिनेमांचे प्रोमोज पहिले तेव्हा ह्या नाटकाची ती भ्रष्ट आवृत्ती असावी असा कयास होता , दुर्दैवाने तो खरा ठरला. रंजना सोबत काम केलेला अशोक आठवला की सचिन ने त्याच्या कारकिर्दीची पुरती वाट आपल्या पांचट शिनेमातून लावली हे स्पष्ट दिसून येते. सचिनच्या ५० वर्ष सिनेसृष्टीतले सो कोल्ड यश काही मराठी वाहिन्यांवर साजरे करत असल्याचे दृश्य पहिले त्यात चुकुनही एकही बॉलीवूड वाला आला नव्हता ह्यावरूनच काय ते समजून घ्यावे.

छान परिक्षण .... अमोल केळकर

पन्नास वर्षे वेग्रे हे फारच केविलवाणे आहे कारण सचिन त्यातून आपले मोठे पण सिद्ध करण्याचा प्रयत्न करत आहे. आश्चर्य वाटते ते त्याच्या पन्नास वर्षाच्या मार्केटिंगला माध्यमांनी दिलेल्या प्रसिद्धीचे !! कै च्या कैच !!!! पिच्चर फार तर टिवीवर पाऊ !!

त्यांच्या कारकिर्दीची सुरुवात बच्चन यांच्या आधी झाली असली तरी अभिनयाची सुरुवात नेमकी कधी झाली याबद्दल ऐतिहासिक संशोधनाची गरज आहे.

ज्यांना परीक्षण आवडले त्यांचे मनापासून आभार.... :) :) "प्रोफेशनल" परीक्षण म्हणणाऱ्यांचे विशेष आभार.. :) :) :) 'गवि'ना अनुमोदन....छान लिहिले आहेत....अगदीच सत्य. : @आदुबाळ: दुनियादारी खुणावतोय...पण झपाटलेला-२ पुरताच "आपटलेला" आहे..."३डी शिवाय काहीच विशेष नाही त्यात";अस परीक्षण वाचल्याने मी तो पाहणार नाही. पण दुनियादारी पाहेन कदाचित. (विशेषत: त्यातली गाणी आणि कलाकार यांसाठी.) :)

एकूलती एक थोडासा पाहूनच कंटाळलो. अलीकडच्या काळातील दूनियादारी, झपाटलेला-२, टाईमपास, काकस्पर्श ,कुटूंब ,फँड्री ई सिनेमांनी माझी निराशा केली मग त्यापेक्षा गजर , टाईमप्लीज ,पिपाणी उजवे वाटले. गजर आणि पिपाणीचे संगीतही खूप चांगले आहे. बाकी सुंबरान ,कदाचित आणि श्वास (काही प्रमाणात) खेरीज अलीकडच्या काही वर्षातील इतर कोणत्या मराठी चित्रपटाने दीर्घकाळ मनात घर केल्याचे आठवत नाही. सुंबरान सगळ्यांत अप्रतिम ....अगदी गुलजारजींच्या शैलीतली प्रेमकहाणी वाटते.