आई गं... :(

साला हे वाचून आवडले म्हणू की नाही आवडले म्हणू कळेना :( क्लैब्याची जाणीव अशावेळेस तीव्र होते, तस्मात काही न बोलणे हेच उत्तम.

सॅड! :(

प्रखर वास्तवाच्या हताश पराभूततेचे यथातथ्य चित्रण. जमलंय !

आयुष्य कठीण आहे. :(

नेहमीपेक्षा वेगळाविषय हाताळलात. प्रभावी लेखन आहे.

नुसता उसासा दाटला मनात आणि काही नाही.

लेखन छान जमलय. सुनंदा डोळ्यासमोर उभी राहिली.

सर्व वाचकांचे आणि प्रतिसादकांचे आभार.

हिलेरियस.. 'गोलपिठा' आठवऊन गेलं.. ही कुठे आले मी, चुकल्या सर्व वाटा ओलांडला मी तिठा, पदरी पडला गोलपीठा धागे उभे आडवे मध्ये पण अवचटांनी असं विदीर्ण चित्र रेखाटून ठेवलय!

कथा जसजशी पुढे सरकत गेली तशी मनातली शंका खरी ठरत गेली. :( न जाणो अशा अनेक सुनंदा मुंबईच्या रोजच्या गर्दीत हरवूनही जात असतील.

एक चांगली जमलेली कथा वाचायला मिळाल्यामुळे आनंदित परंतु आशयामुळे विषण्ण