जीवाची बाजी लावून स्टँपेंडर्सनी जे काही मिळवले असेल किंवा मिळवण्याच्या जवळ पोचले असतील त्या सर्व गोष्टींवर या अग्नितांडवाने पाणी फेरले. दुर्दैवी पण जवळ जवळ न टाळता येणारी ही घटना होती असे या लेखमालिकेत वर्णिलेल्या घटनाक्रमावरून वाटत आहे. हे सर्व इतक्या परिणामकारकपणे इथे मांडल्याबद्दल धन्यवाद.

*****

स्टँपेंडर्सची आणि डाऊसनची कथा वाचून वाईट वाटलं. एवढे कष्ट करून शेवट हातात काय आलं? शून्य. शिवाय तिथल्या पर्यावरणाची वाताहत हे तर अजूनच भयानक.

मस्त चाललीय ही माहितीपूर्ण लेखमाला. पुढे क्लोंडायकचं काय झालं हे वाचायची उत्सुकता आहे. पुभाप्र.

१८९८ मधे क्लोंडायकच्या जमिनीतून $१० मिलियन किंमतीचं सोनं काढलं गेलं तर १८९९ मधे $१६ मिलियन किंमतीचं पण डाउसन पर्यंत पोचण्यासाठी केलेल्या प्रवासात स्टँपेडर्सनी खर्च केला होता एकूण - $६० मिलियन !!!> ही वाचून वाईट वाटलं. शिवाय नैसर्गिक साधनसंपत्तीचे पण खूप नुकसान झालं... कठीण आहे.

अप्रतिम लेखन मालिका ...सिअ‍ॅटल्च्या लेखाच्या प्रतिक्षेत

गोल्डरशमधून ताउन सुलाखून निघालेला स्टँपेडर आपल्या पुढच्या आयुष्यात कमालीच्या आत्मविश्वासाची शिदोरी घेउनच वावरला. स्मृतीपटलावर आजीवन जपण्यासारखा हा अनुभव होता.

छान.

सोन्याच्या मागे धावणार्‍या माणसाच्या या अचाट धाडसाचे कौतुक करावे, कि त्याने अविचाराने घडवुन आणलेल्या या प्रचंड नुकसानीकरता त्याला दुषणं द्यावी... कि दुर्दैवी म्हणुन त्याला सहानुभुती दाखवावी??? हे सगळे पदर, त्या घटनेची नाटयमयता किंचीतही कमि होऊ न देता, अगदी व्यवस्थीत उलगडुन दाखवणारे लेखीकेचे कसब जबरदस्त आहे. क्रमशः बघुन आनंद झाला :) अर्धवटराव

काही वैयक्तिक कारणांमुळे पुढच्या भागास थोडा उशीर होईल. वेळात वेळ काढून हि मालिका वाचणार्‍यांचे, आवर्जून प्रतिसाद देणार्‍या सर्वांचे मनःपूर्वक आभार.

रोमांचक.. :) मी ही लेखमाला वाचत असतोच, प्रतिसाद देता येत नाहीत दुर्दैवानं :( पण अत्यंत शुभेच्छा :)