Welcome to misalpav.com
लेखक: आतिवास | प्रसिद्ध:

प्रतिक्रिया

ह्या छोटीची लेखमाला खूप छान आहे.

‘आंजी’चं दुखणं मला कळलं.. :) पहिली,दुसरीत असताना पिताश्रीच एन्स्पेक्शनला आले होते,त्यावेळेचं छातीतलं थाड,थाड,आणि कानकोंडं होणं अजून लक्षात आहे.

पण ते पाहुणे वायले :-) नाहीतर आण्णा "गुर्जी" आहेत हे आन्जीला माहिती असलं असतं की आधीच! पण एकूण गुर्जीच - ते पाहुणे आणि आण्णाही :-)

मस्त! माझे आईवडील आणि काका काकू पण माझ्या शाळेत होते. ६ वर्षं!!

सहा वर्ष! आणि एक नाही, दोन नाही तर चारजण!! तुम्ही शुद्ध लिहिता यात काय नवल मग? :-)

घरचेच लोक, बाहेर सुद्धा आपल्यावर लक्ष ठेवणार म्हणजे छ्ळच आहे. आणि तिला आशा आहे, मारूतीरायाला नवस केला तर तो काहीतरी करेल म्हणून... तिचा नवस पूर्ण होऊ दे हीच सदिच्छा !

मस्त. पन येक पराब्लिम हाये: आण्णा आदिच मारुतीला धा रुपयाचा नवस बोलून आल्यातः द्येवा, ह्ये धा रुपे घे, अन माजी आन्जाक्का अब्यास करु दे, सुद्द बोलू दे. पाडे म्हनू दे, अकशर चांगलं कहाडू दे, गंपतीचं भजन म्हनू दे. आनि तिले भांडन तंटा नको करु द्येउ, श्या त अज्याबात नको दिऊ दिऊ रे मारुतिराया. आता आन्जाक्काला म्हनाव, पंदरा रुपेचा नौस बोलावा लागीन, मंगच ऐकते मारुती.

काही खरं नाही हो आमच्या आन्जाक्काचं :-)