लेखक नागपूर/ विदर्भाकडील असावा असा माझा प्राथमिक कयास आहे. स्वत्वाचा शोध घेणारांना क्षितिजाचा शोध घेणारांत, पढतमूर्खांत, गिनले असते.>>> प्रत्येक सजीव स्वतंत्रपणे जगतो, वागतो, स्वेच्छा-व्यवहार करतो, त्याच्या अस्तित्वात त्याच्या स्वत्त्वाचे स्फुल्लिंग पाहता येते. हे खरेच आहे. म्हणूनच, “कुछ बात है की हस्ती मिटती नहीं हमारी” म्हणणारे अस्तित्व कुठे ना कुठे तरी स्वायत्त असावे असे समजण्यास वाव आहे. त्याचाच शोध म्हणजे स्वत्त्वाचा शोध! त्यामुळे तुम्ही कितीही स्वत्त्व नाकारायचा प्रयत्न केलात तरीही, ह्या लेखाचा विषय तुम्ही स्वत्त्वाचा शोधच घेत आहात, असे सुचवत नाही काय? काय म्हणता? पर्म्युटेशन – काँबिनेशनला मराठीत अनुक्रमे सक्रम-संयोग आणि संयोग म्हणत असावेत. हिंदीत क्रमचय आणि संचय म्हणतात.

“कुछ बात है की हस्ती मिटती नहीं हमारी”

स्वसृजित असं जगात काही असू शकत नाही. अगदी एक साधा विचार सुद्धा ! कारण असं कशाचं हून, 'शून्यातून' सृजन करणं निसर्गबाह्य आहे. A single illogicality or absurdity or unnaturality collapses the model of a consistent universe. विश्व जेव्हापासून असत आलं आहे तेव्हापासून अनैसर्गिक असं काही झालेलं नाही. तेव्हा आपली हस्ती मिटत नसली तर असे हस्ती न मिटण्याचा नियम निसर्गाच्या अधिकृत गॅझेटमधून नोटीफाय करण्यात आला आहे म्हणूनच.

अनुवाद रंजन या माझ्या अनुदिनींवरही आपले स्वागतच आहे.

marathiblogs.net वर आपले ब्लॉग लिस्टेड आहेत. मी ते ३-४ वर्षापासून तरी वाचत असावा. उर्जा, इ आपण काही लेख लिहिले आहेत ते वाचले आहेत. मी लातूरचा आहे. १३-१४ वर्षे दिल्लीत राहत असल्याने भाषेवर हिंन्दीचा प्रभाव आहे.

चिंतन आवडलं. स्वत्व 'बाहेर' शोधायचं की 'आत' याचा निर्णय हासुद्धा 'स्वत्व' जागे होण्याच्या प्रक्रियेतला एक भाग असतो. दृष्टिकोन बदलला की या शोधाचा मार्ग बदलतो आणि मग त्यातले बारकावे, वळणं, अडथळे आणि कदाचित आनंद आणि 'सापडलं ...' असं वाटण्याचे क्षणही बदलतात :-)

हा विषय शब्दात पकडणं कठीण. पण छान पकडलाय. जींदगीको जींदगीभर तलाश थी कि जींदगी क्या है. जब जेंदगीको जींदगानी का एहसास हुआ तो वो बोली "व्वाह, क्या जींदगी है"