सुरेख वर्णन (एक खवचट प्रश्ण विचारतो,या सद्ध्या सणान्च्या,घाईगडबडीत्,गुरुजीना लेख लिहायला वेळ बरा मिळतो?)

हे गुर्जी लईच भारी लिहीतात अन या टायमाला draft पण छान केलयत :)

झक्कास..

खुसखुशीत! परत कीबोर्डावरचा स्पेसबार विसरलात बर्कां!!

त्यातली सर्वात तापदायक पद्धत म्हणजे,सगळा पत्ता आपल्याकडून अस्सा काही काढून घेतात की आपल्यालाही पत्ता लागत नाही!

शर्टप्यांटीतल्या गुरुजिला बायको हे अर्धांग त्याच्या पूर्णांगाबरोबर असेल..तर..त्या भग्नावशेषांचं त्याच्याकडे लक्ष गेलं तरी,बायकोची "छाया" पडल्यानी तो गुरुजी नामक ग्रह त्याला दिसत नाही.फक्त "याला कुठेतरी पाहिलाय" असा ग्रह करवून घेऊन तो भग्नावशेष नामशेष होतो...

हे विषेश आवडलं.

मस्त ! खुसखुशीत !! पुभाप्र.

खुसखुशीत लेख !

दुसरा नित्यताप म्हणजे पत्ता शोधणे...आणी त्यात आपल्या वाट्याला आलेलं शहर-पुणे! मी(ही) पुणेकर असलो तरी,काहि बाबतीत मी पुण्याला पुण्यपत्तन असं न म्हणता पुण्य पतन..

अगदी खरे आहे, मला साप पकडताना हाच अनुभव आहे, साप राहिला बाजूला, त्या जागे पर्यंत पोहचायचे म्हणजे खरे साहस असयाचे. या लेखात मी ते लिहिले आहे. punyache patte !

लेखमाला वाचतोय गुर्जी. खुसखुशीत जिलेबी- आपलं- लेखमाला आहे. आधीच्या लेखांची देखील इथेच पोच देतोय. (मागच्या नि आताच्या सत्यनारायणाची दक्षिणा एकदम ह्या चालीवर) :)

झकास माला.

झकास एकदम!!! आवडेश हो अआ :)

हा हा हा. भारीच किस्से. आम्हालाही असाच एक किस्सा आठवतोय. स्थळ: एसपीज् बिर्याणी हाऊस, सदाशिव पेठ. व्यक्ती: आम्ही ५ जण मित्र. दोघे मांसाहारी तर तिघे शाकाहारी. तिघांतला एक म्हणजे भटजी पण तो सुद्धा शर्ट प्यांटीत. प्रसंगः आम्ही शाकाहारी व्हेज बिर्याणी तर उरलेले दोघे मस्तपैकी मटन बिर्याणी चापून अगदी आरामशीरपणे एसपीज् च्या पार्किंग मध्ये चालत येतात तर समोरून भटजींचे एक यजमान. यजमानः काय भटजी, इकडं कुठे? भटजी (अगदीच कुचंबल्या चेहर्‍याने): हॅ हॅ हॅ. यजमानांच्या चेहर्‍यावर किंचित कुत्सित हसू. भटजी: काही नाही, जरा आलो होतो मित्रांबरोबर, व्हेज बिर्याणी खायला. (हे व्हेज बिर्याणी नाव सांगणं म्हणजे भटजींनी हळूच केलेले जस्टिफिकेशनच) यजमानः (हसंत हसंत) असं का. बरं बरं. भटजी: (कुचंबलेला चेहरा अजूनही तसाच) बरं येतो आता. कामं उरकायची आहेत. यजमान: भेटूच परत. बाय. इकडं भटजी बाहेर आल्यावर (मांडी घालून अ‍ॅक्टिव्हावर बसत) प्रतिज्ञा करतात की आता निदान शहरातल्या मध्यवस्तीतल्या नॉनव्हेज हाटेलांत तरी मी तुमच्याबरोबर येणार नाही. अ आ बुवा, तुमच्या बाबतीतही काही असे किस्से घडले असल्यास ते सांगा ना प्लीज.

वाचतोय... ! यजमान जेव्हा आपल्याला देखील वैदिक धर्माचे ज्ञान आहे असा आव आणतात , तेव्हाची गंमत लिहा ना जरा !

लेखमालिका एका वेगळ्या विश्वाची ओळख करुन देते आहे. लेखनशैली आवडली :-)

आम्हाला माहीत असलेले एक गुर्जी यकदम बंडखोर ! पार माउंसाहार देखील त्याना वर्ज नाही. एवढेच काय बार बार नाही पण वाकेजनली एखादा प्येग बी उं .... अशा गुर्जीना सायलेन्सर ची फ्याक्टरी मालकीची असलेला यजमान बार मधे भेटला तर गुर्जी नी बार मालकाला अमुक अमुक याग करायचा आहे म्हणून इकडे आलो होतो असे सांगून वेळ मारून नेली.

बाकी, स्वतः 'भ्रष्ट' झाले तरी गुर्जींकडून मात्र सोज्ज्वळपणाची अपेक्षा ठेवणारे लोक पाहून डोळे पाणावले.