ही कथा पूर्ण पणे लुटेरा ची नसली तरी ही कथा लुटेरा मध्ये वापरली आहे. नायकाला अजिबात चित्रकला येत नसते. नायिका एकदा त्याला झाडांची पाने काढून दाखवायला सांगते आणि त्याला ते जमत नाही . नायिका त्याला चित्रकारीचे धडे द्यायला सुरवात करते. नायकाला आयुष्यात मरण्याआधी एक मास्टर पीस रेखाटण्याची खूप इच्छा असते. सिनेमाच्या उत्तरार्धात नायिकेला समजते की तिला टी बी झाला आहे आणि नायका कडून आधी फसवणुक झाल्याने तिला जगायची इच्छा नसते. ती असेच घरसमोरील एक झाड नेहमी पहात असते . थंडीच्या दिवसात त्याची पाने गळू लागतात . ती झाडाची पाने मोजू लागते. नंतर स्वत:च ठरवते की ज्या दिवशी झाडाला पान उरणार नाही त्या दिवशी ती पण मरणार. हे नायकाला समजल्यावर तो रात्रि नायिका झोपल्यावर घराबाहेर जातो. बाहेर बर्फ पड़त असतो . तरीही एक शिडी घेउन झाडावर चढतो. स्वत: रंगवलेले एक हुबेहूब पान त्या झाडावर दोरयाने बांधतो. नायिकेला सकाळी जाग येते आणि ती ते झाड बघते तेव्हा खूप आनंदते आणि जगायची नवी उर्मी तिच्यात निर्माण होते. पण इकडे त्याच रात्री नायक त्याचा मास्टर पिस बनवून जगाचा निरोप घेतो. (अर्थात तो थंडिने मरत नाही त्याचे मरण्याचे कारण वेगळे दाखवले आहे. पण वरील कथा अशारितीने लुटेरा मध्ये गुंफली आहे. )