Welcome to misalpav.com
लेखक: क्रेझी | प्रसिद्ध:


प्रतिक्रिया

सगळ्यात घाणेरडा प्रकार काय असतो तर फुकणं झाल्यावर लोक 'मिन्टॉस' खातात आणि तो एकूणच सगळा सिगारेट + मिन्टॉस मिश्रीत वास अंगावर लेऊन लिफ्टमधे चढतात, आई गं!! असह्य असह्य होतं ते २ मिनीटंसुध्दा त्या लिफ्टमधे उभं राहणं! अशावेळेस वाटतं समोर उभ्या असलेल्या माणसाला चांगलं फोडून काढावं!!
+१००००

वैताग असतो. माझ्यासारख्या धुराची अ‍ॅलर्जी असलेल्या जीवांची कंबक्तीच समोर एक्खादं धुराडं सुरू झालं तर!

पूर्ण सहमत! बाकी दारुड्यांचा त्रास किमान असा तरी नस्तो. फुकाडे मात्र लै तापदायक ब्वा. (पॅसिव्ह स्मोकिंगचा बळी) बळीचा बॅट.

लेखामध्ये व्यक्त केलेल्या भावनांशी सहमत !! सर्व गाड्यां मधून निघणार्‍या धुराचाही त्रास होतो का ? त्याही बंद केल्या पाहिजेत ..

गाड्यांमधून होणा-या प्रदूषणाबाबतही माझं असंच मत आहे त्यामुळे मी स्वतः दुचाकी/चारचाकीचा वापर न-करता 'बेस्ट' बसनेच प्रवास करते. बेस्ट इझ नो-डाऊट बेस्ट :)

पुर्ण्पणे सहमत. दुपारचा टपरीवरचा चहा बंद झाला फुकाड्यांच्या गर्दीमुळे. आता ऑफीसमधेच मशिनचा चहा पितो कधी कधी.

आता हा लेख वाचत असतानाच शेजारचा सहकारी फुकून परत आला. जाम डोकं उठतं त्या वासाने. इथे जर्मनीत तर मी प्रचंड विरोधाभास पाहिलाय या बाबतीत. लोक सायकल चालवतात याची काही प्रमुख कारणे म्हणजे तब्येतीला चांगले, पैशाची बचत आणि शिवाय पर्यावरणास हानिकारक नाही. परंतु सायकलवरून जातानासुद्धा पूर्णवेळ सिगारेट हातात. म्हणजे वरीलपैकी एकही हेतू पूर्ण साध्य होत नाही. तब्येतीस धोकादायक, सिगारेट चा खर्च आणि पर्यावरणास हानिकारक. असेही लोक पाहिलेत जे मग पैशांची बचत म्हणून जेवत नाहीत. गाडीचा धूर नसला तरीही वेगळ्या प्रकारे त्रास होतोच.

@जर्मनी.. अजुन १ विरोधाभास तीथं पाह्यला.. इतर सर्व बाबतीत इतकी स्वच्छता पाळणारे हे लोक्स, सिगरेट पिऊन झाली की थोटके रस्त्यातच टाकुन जातात.. बस स्टॉप सारख्या सार्वजनीक ठिकाणी बड्सचा ढीग पडलेला असतो..

थोड्याफार फरकाने बहुतांश सगळ्याच वेस्टर्न देशात हेचं चित्र दिसते.

एक मात्र आहे या फुकाड्यांचे मित्र लवकर बनतात. याला कॉलेजमध्ये असताना सुटटा मित्र असे म्हणायचे.

सहमत. सेम भावना माझ्या पण. यू जस्ट कान्ट हेल्प इट... त्यांच्या समोरून मी मुद्दाम हात नाकसमोरून जोरात हलवत... शी-थू म्हणत जातो. मोठ्या आवाजात एखादा टोमणाही मारतो मूड असेल तर. तेवढीच त्यांची किक ची मजा घालवायची. बाकी काही करू शकत नाही. समजावण्याची वगैरे घोडचूक शहाण्याने करू नये.

लाईफ लिबर्टी आणि पर्स्युट ऑफ हॅप्पीनेस हे मुलभुत पेक्षाही जास्त महत्वाचे अधिकार आहेत , ज्याची त्याची लाईफी , जे करायचय ते करावे हे स्वातंत्र्य , अन मग सिगरेट पिवुन आनंद मिळत असत तर त्याचा आनंदाचा पाठलाग ! अर्थात तुम्हाला तुमचा राग व्यक्त करुन आनंद मिळणार असेल तर तुम्ही जरुर व्यक्त करावा ....पण उगाच सगळ्या फुकड्यांना शिव्यादेण्यात अर्थ नाही . (व्यसनहीन मित्रांपुढे स्मोकिंग न करणारा ) व्यसनमुक्त !!

लाईफ लिबर्टी आणि पर्स्युट ऑफ हॅप्पीनेस हे मुलभुत पेक्षाही जास्त महत्वाचे अधिकार आहेत
सहमत... लेख वाचून नो स्मोकिंग नावचा पिच्चर आठवला.

मी लेखामधे सार्वजनिक ठिकाणी स्मोकर्समुळे होणा-या त्रासाबद्दल मत व्यक्त केलं आहे. हा लेख लिहायची वेळ आली कारण आजच सकाळी मला ऑफिसला येतांना सिगरेटचा चटका बसला जी एका चालणा-या व्यक्तीच्या हातामधे होती, मी जेंव्हा रागाने वळून त्याच्याकडे बघितलं तेंव्हा निर्लज्जपणे फक्त सॉरी म्हटला आणि झुरका मारत पुढे निघून गेला! भारतामधे सगळ्याच गोष्टी करण्याचं स्वातंत्र्य आहे पण निदान तर्कबुद्धी गहान ठेवून वागू नका इतकंच लेखामधून मांडायचं होतं. बाकी आपण तारतम्य बाळगून सिगारेट पिता हे वाचून चांगलं वाटलं, प्रतिक्रियेबद्दल धन्यवाद.

बापरे .... काहीतरीच too much ...मी असते नं तर दोन चार मुस्कटात मारल्या असत्या ... नाहीतर पोलिसाची भीती दाखवली असती ... गोष्ट वर वर साधी वाटली असली तरी चटका बसणार्याला माहित काय असते ते ...

@ ही सगळी फुकाड्यांची जमात एकजात निर्बुध्द आहे! याचा जोर्दार णीषेध.. ----- संक्षी, फुंक्यांच्या बाजुने बोलल्याबद्द्ल धन्स.. ----- आजचा सुविचारः- अद्र्कका स्वाद स्वतः घेतला असेल तरच तो चांगला का वाईट ते सांगता येते. ----- (पॅसिव्ह स्मोकर)

एसवायजी तुम्हाला 'पॅसिव्ह स्मोकर' असण्याचा अभिमान आहे असं दिसतं, आनंद वाटला हे जाणून :) कीप स्मोकिंग आय मीन पॅसिव्ह स्मोकिंग हो!

@ 'पॅसिव्ह स्मोकर' असण्याचा अभिमान आहे असं दिसतं >> अभिमान नाही. पण बरेच जवळचे मित्र फुंके असल्याने पॅसिव्ह स्मोकर व्हावं लागतं.. काय कर्णार? पण म्हणून ते सगळे निर्बुद्ध नाहीत हां..

सहज म्हणून सांगतो; मित्रांनाही जर तुम्ही हक्काने, आग्रहाने ही गोष्ट सांगू शकत नसाल, तर मग काय राहिलं! हं आणि तुम्हालाच स्मोकिंग हानिकारक नाही असं वाटत असेल तर मग नो कमेंट्स.

सहजच सांगतो.. 'मित्राने सांगीतलं' म्हणून कुणी सिग्रेट सोडली असं एकही उदा. नाही माझ्याजवळ. (अगदी रूममेटला सुद्धा सांगुन थकलो.. एवढच नव्हे गवींचा 'दमट पाकीट' हा धागा सुद्धा वाचायला दिला. पण शेवटी काय? धूर..) आज १ दिवस जेवण सोड असं सांगीतलं तर सोडतील पण सिगरेट सोडतील तर शप्पथ..

म्हणूनच निर्बुध्द ही उपमा वापरली मी लेखामधे! कारण ह्या लोकांना आपण व्यसनाधीन होत आहोत, झालो आहोत हेच कळत नाही मग त्या बुध्दीचा उपयोग काय??

२-३ मित्रांना सिगारेट सोड नाहीतर मैत्री तुटली अशी ताकीद देऊन, सिगारेट पूर्णपणे सोडण्यासाठी १-२ आठवड्यांची मुदत देऊन प्रवृत्त केलं आहे. येता-जाता सिगारेट ओढल्याबद्दल आधी सॉरी म्हणणा-या आणि नंतर एकदा "हा ज्याचा त्याचा प्रश्न असतो" असं म्हणणा-या एका मुलीशी मैत्री तोडलीसुद्धा आहे. मित्रमंडळातील, कुतुहलापोटी 'एकदाच कधीतरी' स्मोकिंग आणि ड्रिंकींग 'ट्राय' करण्याची इच्छा असणा-यांना चांगलं खडसावून त्यापासून दूर ठेवण्यात यश मिळवलं आहे. एका मुलीच्या तर ६-७ महिने मागे लागलो होतो सिगरेट सोड म्हणून. शेवटी सोडली. हे सर्व मित्र-मैत्रीण प्रामाणिक आहेत, सिगरेट सोडण्याच्या प्रयत्नात जेव्हा जेव्हा मध्येच कधीतरी त्यांचा कंट्रोल सुटला तेव्हा त्यांनी स्वतःहून येऊन प्रांजळपणे कबूल करून सॉरी म्हटलं आहे. "सांगून थकलो" या निमित्ताला याठिकाणी यासाठी अर्थ नाही, कारण ज्या माणसाला आपल्या आयुष्यात आपण अतिमहत्त्वाचं स्थान दिलेलं असतं, त्याच्यापुढे थोटूक हे कधीही हरायलाच हवं. "जेव्हा कोणी नसतं तेव्हा माझी सिगरेट असते, ती मला आधार देते" असं म्हणणारे त्या थोटकाशी स्वतःच्या आप्तस्वकीयांची कळत-नकळतपणे तुलना करून त्यांचा अपमान करतात. कारण आपलं माणूस जेव्हा गरजेच्या वेळी आपल्याला आधार देतं, तेव्हा त्याच्या नखाचीही सर जगभरातल्या सगळ्या विड्या-सिगरेटी एकत्र घेऊन फुकल्या तरी त्यांना येणार नसते. जे मित्र-मैत्रीण विशेष जवळचे नाहीत, त्यांना "अरे सिगरेट पिणं वाईट" आणि "माझ्यासमोर फुकायचं नाही" एवढंच एकदा सांगून सोडून देतो. कारण त्यांनी ऐकलं तर त्यांना अति-जवळच्या माणसांचंच ऐकण्याची शक्यता जास्त असते. जे अतिजवळच्या माणसाचंही ऐकत नाहीत, ते त्यांच्याशी असलेल्या नात्याला नालायक ठरतात. सिगारेट पिणारे सगळे जण निर्बुद्ध असतात असं नाही, पण ते सिगारेट पिताना आपली बुद्धी बाजूला ठेवतात एवढं मात्र खरं.

अद्र्कका स्वाद स्वतः घेतला असेल तरच तो चांगला का वाईट ते सांगता येते.
पण आम्हाला अद्रकच्या वासाचा त्रास होत असेल तर आम्ही अद्रक चांगले कशाला म्हणू/खायला जाऊ? ते खाल्ल्याने काय होतं शरीरात हा भाग वेगळा पण आम्हाला त्रास होतो हे तरी खरंच नैका?

मी कुणालाच 'सिग्रेटी प्या' नाही म्हणणार. (आणी अद्रक खा असेही ;) ) पण हा सुविचार क्रेझी यांच्या खालील मतासाठी होता
निसर्गाने दिलेली बुद्धी चालवायला ह्यांना असल्या फालतू गोष्टीची गरज पडते हे बघून खरंच कीव येते ह्या लोकांची
कीव यायला हरकत नाही. पण फालतू गोष्ट हे कसं ठरलं? ऑं? (टिप: statutory warning मी थेटरात पाहतो)

अहो तुम्ही तुमच्या घरात बसून सिगरेटी फुकल्यात की अजून काय केलत तरी हरकत नाही ना भौ.. तुमची लिबर्टी आणि हॅप्पीनेस दुसर्‍यांना त्रास देऊन होतो तेव्हा बोलायची वेळ येते.. इतकी हौस आहे तर स्मोकर्स सगळा धूर आत घेऊन पचवायची हिम्मत का नाही करत.. एकही फुकड्या माझा तो केवळ फुकतो म्हणून मित्र होऊ शकत नाही.. एखादा चांगला मित्र फुकत असेल तर सांगितल्यावाचून राहावत नाही.. लेख मस्तच.. (एकेकाळी भकाभका सिगरेटी फुंकणार्‍या बॉसचा प्रचंड मनस्ताप झेलणारा) उपास-

लाईफ लिबर्टी आणि पर्स्युट ऑफ हॅप्पीनेस हे मुलभुत पेक्षाही जास्त महत्वाचे अधिकार आहेत. परन्तु आपले हे अधिकार दुसर्याच्या मुलभूत हक्कावर गदा आणत असतील तर ते रद्दबातल ठरतात. Overall increased risk of death in both adults, where it is estimated to kill 53,000 nonsmokers per year, making it the 3rd leading cause of preventable death in the U.S. Another research financed by the Swedish National Board of Health and Welfare and Bloomberg Philanthropies found that passive smoking causes about 603,000 death a year, which represents 1% of the world's death . Recent studies comparing women exposed to Environmental Tobacco Smoke and non-exposed women, demonstrate that women exposed while pregnant have higher risks of delivering a child with congenital abnormalities, longer lengths, smaller head circumferences, and low birth weight संदर्भ विकिपीडिया

कार्यालयात , बस स्टोप, रेल्वे स्टेशन, होटेल असं सगळीकडेच स्मोकिंग वर बंदी आहे. फक्त घरी आणि रस्त्यावरच करता येतं. त्यात पण कुणी विनंती केली की धूराचा त्रास होतो तर स्मोकर्स बहूधा लगेच थोडे बाजूला जातात. असं असून स्मोकर्स वर राग का ? मला वाटतं बहूतेक स्मोकर्स सहकार्य करण्यास तयार असतात, त्यामुळे त्यांचा अपमान न करता समन्वयाने प्रश्न सोडविण्याचा प्रयत्न करा. (मी कार्यालयात असताना, अनेकदा कुणाच्या खाकरण्याचा, पाणी पितानाच्या विचित्र आवाजाचा मला त्रास होतो. पण काय करणार ?)

(मी कार्यालयात असताना, अनेकदा कुणाच्या खाकरण्याचा, पाणी पितानाच्या विचित्र आवाजाचा मला त्रास होतो. पण काय करणार ?)
यांपैकी कशानेही तुमच्या शरीराला त्रास होतो का? तुलना खटकली.

मन हा शरीराचाच भाग नाही काय ? मनाला होणारा त्रास हा देखील शरीराला होणारा त्रासच आहे ! तसे नसेल तर सगळ्याच मनो रुग्णांना निरोगी म्हणुन डीक्लीयर करावे लागेल जेवताना लोकं दोन्ही हातांनी जेवतात मला ते बघुन फार त्रास होतो (म्हणजे काटा चमचा असेल तर एकवेळ ठीक आहे हे पण दोन हातांनी पोळी फाडुन खाताना बघवत नाही )

जेवताना लोकं दोन्ही हातांनी जेवतात मला ते बघुन फार त्रास होतो मला देखील ते ऑड वाटायचे. हे चित्र बहुतेक पंजाबी /हिमाचली लोकाम्त जास्त दिसते. एका सरदारजीने सांगितले की त्यांच्याकडे देवाने दोन हात दिले आहेत. जेवणाला दोन्ही हातांचा स्पर्ष व्हावा. ( हे मी एका गुरुद्वारात देखील पाहिले. लंगर मधे जेवताना एका हातात पोळी देत नाहीत. ओंजळीतच देतात) एका हाताने अन्न घेणे हा अन्नाचा अपमान असे ते मानतात. अवांतर : पंजाबी खेड्यात जिथे जाड जाड रोट्या असतात तिथे एका हाताने तुकडा मोडणे अशक्य असते. तीच सवय नम्तर कायम रहाते.

मराठी कथालेखक साहेब तुम्ही जर मुंबईकर असाल तर माझ्या ऑफिसबाहेर येऊन बघा, पत्ता - गोदरेज कंपाउंड, विक्रोळी वेस्ट. वेळ सकाळी ९ ते रात्री ८ ह्यावेळेमधे निदान १०० माणसे तरी उभी दिसतील तुम्हांला गेटबाहेर. आता सांगा कोणाकोणाला तुम्ही विनंती करणार की थोडं बाजूला होऊन फुका?? आणि फुकाड्यांनी सार्वजनिक ठिकाणी दुस-यांना त्रास होणार नाही असं बघून फुकावं इतकंच म्हणू शकते.

सोप्पं आहे. हे फुंके उभे असतील त्या मार्गानं जाऊन नये. आलंच कोणी चुकून समोर तर नाकाला रुमाल लावावा.

अहो सूड, दुर्दैवाने माझ्या ऑफिसमधे जाण्याला तोच एक मार्ग वापरावा लागतो आणि मी अशावेळेस कायमच रूमाल लावते पण धूर इतका जास्त असतो की रूमालही त्याला थोपवू शकत नाही :(