Welcome to misalpav.com
लेखक: mohite jeevan | प्रसिद्ध:


प्रतिक्रिया

"प्रश्न लेखकाचा आह" ते तुमच्यातल्या लेखकासाठीच होतं. "मुळात धारच बोथट तर नांव बदलून बुद्धी कशी चालणार" बाकी आपल्यावरून जगाला तोलू नये हेच खरं!!! नाही का??? हॅ हॅ हॅ हॅ

प्रत्येक प्रतिसादातून वैचारिक वैभव दिसते आहे. त्यामुळे वर साध्या कॉपी पेस्टमधे दोन चुका झाल्या असतील तरी त्याला निर्बुद्धता म्हणता येत नाही.

मी घाबरलो कारण आमचा वेग़ाला कोणी ही थांबवु शकत नव्हते,
हे जर मान्य केले तर मग
मी खुशीच्या कानाजवळ जाऊन म्हणालो,'माझे तुझ्यावर खुप प्रेम आहे,खुशी,' ते ऐकुण खुशीने ईकडे तिकडे पाहिले आणि काही क्षणात आमचा वेग़ कमी झाला व त्या खडकाळ भाग़ाच्या काही अतंरावरच आम्ही थांबलो,
हे काय आहे? डीफायींग लॉज ऑफ मोशन.... अर्थात जीवनभौंच्या लिखाणात असल्या शंका घ्यायच्या नसतात

ह्ये आईरे आईरे खुशी , खुशी खुशी खुशी ..... ,............,.......,.,,,,,,...

समर्पणातील वेदना व्यवस्थित मांडली आहे. निशब्द केले नाही यातच सर्व आले.

फक्त दोन प्रसंग . तेही कोणत्यातरी टेकडी वरचे . फक्त ३ व्यक्तिरेखा … (sorry ४, डॉक्टर साहेबांना विसरलोच ) तरीही व्यक्त झालेलं उत्कट प्रेम . जीवन भाऊंच्या लेखणीत विलक्षण सामर्थ्य आहे .

जीवन मोहिते यांचा कथा लिहिण्याचा आणि बाकिच्यांचा प्रतिक्रिया देण्याचा दांडगा उत्साह बघुन भरुन आले....पुलेशु

पहिल्यादाच - 'ल्या' वर अनुस्वार पाहिजे. होतो,खुप - स्पेस पाहिजे. चढती - चढणी? होते.वरती- स्पेस पाहिजे. उचीवरुन - 'उ'वर अनुस्वार पाहिजे. दुरवरचा - 'दू' दूसरा पाहिजे. न्यहाळत - 'न्या'हाळत. होतो.तेवढ्यात - स्पेस पाहिजे. खुशीची नजर त्या बर्फाळ टेकडीच्या खाली नजर - द्विरुक्ती. ग़ेली,आणि - स्पेस पाहिजे. म्हणाली,'आता - स्पेस पाहिजे. घसरग़ुडीच - 'गु' वर अनुस्वार पाहिजे. एकमेकाचा -'का' वर अनुस्वार पाहिजे. हाळुहाळु - हळूहळू. जस जसे - जसजसे (एक शब्द) खाली जाऊ आमचा वेग़ वाढत - एखादा शब्द गाळलेला आहे? होता,तरीही - स्पेस पाहिजे. वार्याच - वार्‍याचं होता,त्या - स्पेस पाहिजे. होती,वेग़ - स्पेस पाहिजे. होतो,बर्फाचे - स्पेस पाहिजे. होता,आता - स्पेस पाहिजे. आमचा वेग़ाला - आमच्या वेगाला नव्हते,त्या - स्पेस पाहिजे. आनेक - अनेक आले,तो - स्पेस पाहिजे. होता,खुशी - स्पेस पाहिजे. मरणार,पण - स्पेस पाहिजे. नव्हती,पण - स्पेस पाहिजे. आहे,जे - स्पेस पाहिजे. म्हणालो,'माझे - स्पेस पाहिजे. आहे,खुशी - स्पेस पाहिजे. ऐकुण - ऐकून थांबलो,आणि - स्पेस पाहिजे. आलो,खुशीने - स्पेस पाहिजे. खुशीने पुन्हा खाली घसरत जायचे म्हणाली - खुशी पुन्हा म्हणाली.. होतो.आणि - स्पेस पाहिजे. म्हणालो,'माझे - स्पेस पाहिजे. आहे,खुशी - स्पेस पाहिजे. आहे,खुशी - स्पेस पाहिजे. आसणार - असणार क्फ्युज - कन्फ्युज? आसे - असे आसणार - असणार वार्याने - वार्‍याने होणार्या - होणार्‍या दुसर्या - दुसर्‍या आली,आणि - स्पेस पाहिजे. म्हणाली,मी - स्पेस पाहिजे. ओळखले,पण - स्पेस पाहिजे. धरला,व- स्पेस पाहिजे. ठेवायचा.आमची - स्पेस पाहिजे. हाळु हाळु - हळू हळू लाग़लो,काही - स्पेस पाहिजे. लाग़ला,खुप - स्पेस पाहिजे. केले.तो - स्पेस पाहिजे. ती काही ऐकु येते का त्या भावात होती. - कळलं नाही. हाळु - हळू म्हणालो,'माझे - स्पेस पाहिजे. ,खुशी - स्पेस पाहिजे. आजुन - अजून आठवतो.कधी - स्पेस पाहिजे. आसलो - असलो करतो,खुशी - स्पेस पाहिजे. आसली - असली डाँक्टराशी - चुकीचा अनुस्वार. खुप त्रास होतो वाचायला. ह्या सर्व चुका, संपादकांना सांगून, सुधारल्यावर प्रतिक्रिया देईन म्हणतो.

तुम्ही ज्याला चुका म्हणतात, तीच तर जीवन भौंची खासियत आहे. त्यांनी त्यांचे जे चाहते जमवले आहेत, ते याच शैलीमुळे. "ती काही ऐकु येते का त्या भावात होती." हा त्यांचा मराठी साहित्यावर नवीन प्रयोग आहे. या गोष्टींना चुका म्हणणं हा जीवन भौंवर अन्याय आहे.

पेठकरकाका, चुका शोधण्याचा तुमचा उत्साह दाण्डगा आहे. पण ल्हान तोंडी मोठा घास भरून सांगतो, ती जीवन भौंची खासियत आहे.

जीवनभौ यान्नी मिमराठी.नेट संस्थळावर एक जबरदस्त लेखमालिका लिहली होती. त्यातल्या एका पात्राचे नाव "

राँर्बट

" आसे होते. तेव्हा आख्खे मिमराठी.नेट त्या शब्दाचा उच्चार कासा कारावा या फि़कीरीत पडले ह्प्ते.

:)) आमच्या चाळीतल्या नर्शांच्या दारात पोरांनी गोंधळ घातला की 'निस्तो रोंबाट घातलो मेल्यांनी' असं काहीसं ऐकायला मिळे, ते आठवलं. :))

आयला, हे टाईप करताना मेंदूला झिणझिण्या येतील राव =)) राँर्बट जमले बॉ =))
कासा कारावा या फि़कीरीत पडले ह्प्ते.
प्रश्नाचे उत्तर तुम्हीच दिले आहे. हप्त्याहप्त्याने उच्चार कारावा ;)

निस्ती आटवन काल्डी तरी कसं स्पेलिंगं चुक्ली बगा मावशीची.... का गो ? खंर का नय्ये? राँर्बट हे नाव आक्ख्या सेरिज भर न चुकता लिहील्याबद्दल जीवन्भौंचे

''हार्दिक अभिनंदन''!

साहित्याचं नोबेल घेणार जीवन भौंचं नाव होणार. नुस्तं सुचलं समोरच्याचं नाक ठेचलं. एक घाव दोन तुकडे, एक हिकडे दुसरा पलिकडे जीवनभाऊंनी एक लिहीली कथा, शंभर पोरीना प्रेमाची व्यथा! (होऊ दे खर्च) - जीवनभाऊ हलके घ्या, बाकी सगळ्यांनी वाळके घ्या! ;) =)

@ बॅटमॅन, चुका दाखवून देण्यात 'हिणविणे' हा हीन उद्देश नसतो. तर लेखनांत सुधारणा व्हावी अशा विधायक विचारांनी ती कृती प्रेरीत असते.
चुका शोधण्याचा तुमचा उत्साह दाण्डगा आहे.
'चुका शोधण्याचा उत्साह' ही शब्दरचना नकारात्मक वाटते. 'शुद्ध लेखनाची आस' हा सकारात्मक विचार त्यामागे आहे. त्यातून इथे तर, चुका अजिबात शोधाव्या लागत नाहीएत तर चुकीच्या शब्दांना ठायी ठायी ठेचकाळत वाचावे लागते आहे. असो. चुका माझ्याही लिखाणात होतच असतात पण कोणी दाखविल्या किंवा माझ्याच लक्षात आल्या तर त्या सुधारण्याचा मी मनापासून प्रयत्न करतो.

काकाजी, आप तो शीर्यस हो गये.
सिरियस वगैरे कांही नाही. जीवनभाऊंनाही स्पष्टीकरण द्यावे, त्यांचा गैरसमज होऊ नये, ह्या हेतुने वरचा प्रतिसाद आहे.

पेठकर काका ही घ्या आणखी एक
उचं आशा
= उंच अशा जाउद्यात हो. शुद्धलेखनाचे कशाला बघता. फार त्रास होत असेल तर" मोकलाया दही दिश्या " वाचा मला काही शंका आहेत. खालील वाक्यांचे नक्की अर्थ काय आहेत हो?
तीचा चेहर्यावरचा भाव आनंदाने वाहु लाग़ला
ही माझी शेवटची इच्छा आसली तरी आज मी प्रौढ आहे
एक मात्र मानले पाहिजे की जीवन भौ "सामंत" काकांची उणीव भरून काढणार हे नक्की

हायला , मला जिवन भौ , मराठी कथालेखक , मंदार कात्रे , sश्रिकांत हे आयडी एकाच माणसाचे वाटुन राहिलेत बाप्पा . =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =))

नाय वो....... S श्रीकान्त याना ळ , म्ह असली जोडाक्षरी येतात. त्याशिवाय न चुकता पहिल्या वेलांटी ऐवजी दुसरि आणी दुसर्‍या वेलांटी ऐवजि पहीलि वेलांटी काढता येते