एक शाम आती है हररोज मुझे तनहाई का एअहसास दिलाती है कभी जुगनू तो कभी चांद की कहानिया सुनाती है कहांसे न जाने .. हवा भी चली आती है चुपकेसे. कुछ बारीश यादे भी साथ लाती है. वो खामोश पल वो महकते सितारे वो अनकही बाते. वो अनछुए स्पर्श यादे सारी उमडकर आती है. तनहाई मिट जाती है. ये शाम हर रोज आती है मुझसे मुझे ले जाती है.

बापरे, जरा जास्तच भिडतंय हे.

हम्म्म!! या सग़ळ्या गोंधळात पोरीच घरट उधळल.

विजूभाउ चांगलं लिहिताय. सध्या फक्त एकदा नजरेखालून घातलाय लेख. पूर्वीचे अंकही चांगले होते. ही इतरही अंकांची पोच समजावी.

*****

का म्हणु मी ?

इंटरनेटवर आतापर्यंत बरच वाचलंय पण इतकं ओघवतं आणि परिणामकारक असून सुद्धा अत्यंत तरल लेखन फार दुर्मिळ. निर्मिती प्रभावी होण्यासाठी दोन गोष्टी लागतात : अनुभव आणि शैली. या दोन्ही गोष्टी कथेत बेमालूम जमून आल्यात. मला सगळ्यात कौतुक आणि कुतुहल वाटलं ते तुम्ही केलेल्या संयुक्त लेखनाचं. टू बी वेरी फ्रँक, डिवोर्स हा अत्यंत दुखरा विषय आहे आणि त्याविषयी मी काहीही वाचत नाही (त्यामुळे पहिल्या कोणत्याही लेखांवर मी प्रतिसाद दिला नाही आणि हा सुद्धा वाचला नसता) पण या लेखाची लिंक कुणीतरी माझ्या पर्सनल मेलवर पाठवली आणि इथे आलो. आता वाटतंय, आय वूड हॅव मिस्ड धिस पोस्ट. अत्यंत सुरेख लेखन.

( ही लिखाण विजुभाऊ आणि पूजा पवार या दोघानी मिळून पूरं केले)

छान लिहीलंय. दोघांचेही अभिनंदन.

विजुभाऊ आणि पूजा पवार : फार सुंदर प्रवाही लेखन... वाचकाला निवदकाच्या मनात खेचून नेणारे !

मनाला चटका लावणारे. आवडलेल आणि रडवणारही :(

विजुभाऊ... एकदम जबरदस्त परिणामकारक झालंय हे..

धन्यवाद गवी, प्यारे.पेठकर काका. शुद्धलेखनाच्या चुका झाल्यात्.त्या सुधारल्या. आपल्या प्रोत्साहनाबद्दल धन्यवाद म्हणत नाही पण आमच्या सारख्या पोरासोराना तुमच्या शबासकीमुळे लिहायला उत्साह येतो.

विजुभाउ आणि पूजा - भलताच गंभीर विषय अत्यन्त तरलतेने हाताळला आहे तुम्ही.

घरट्यावर केवळ ज्यानी ते निर्माण केलं त्यांच हक्क नसतो तर ते ज्यांच्यासाठी निर्माण केल त्यांचाहे तेवढाच हक्क असतो.>> या वाक्यात सगळंच आलंय... उत्तम लिखाण.

छान लिहिलंय. त्रिकोण का चौथा कोन.

वेध घेणारा विषय अन ठाव घेणारी मांडणी ! लगे रहॉ विजूभौ अन पूजा.

आज मागचे सर्व लेख पुन्हा एकदा वाचले... लेखन ओघवतं आहे... पण हा सगळा प्रकार पाहुन/वाचुन उगाच एक रुखरुख लागून राहते...

कथेची व्यथा जाणवते एका वाक्यात, "घरट्यावर केवळ ज्यानी ते निर्माण केलं त्यांच हक्क नसतो तर ते ज्यांच्यासाठी निर्माण केल त्यांचाहे तेवढाच हक्क असतो." हृदयस्पर्शी वाक्य.

अतिशय सुंदर लेखन.!! मिपावर पडिक असा व्यसनी वाचक असूनदेखील हे कसे काय निसटले याचा विचार करतोय. तूर्तास तेच तेच दळण दळून उगाच वरती तरंगणार्‍या (आणि चांगल्या लेखांना खाली ढकलणार्‍या) धाग्यांचा निषेध..!!